Kamelot – “Silverthorn” Review

   Από το ντεμπούτο τους,το Eternity με τον φοβερό εκείνο τύπο που κρατούσε το μικρόφωνο του συγκροτήματος και άκουγε στο όνομα Mark Vanderbilt,μέχρι και την τελευταία τους δουλειά το Poetry For The Poisoned με τον μάγο Roy Khan,των φοβερών Conception στο μικρόφωνο,οι Kamelot δεν είχαν κυκλοφορήσει ποτέ,αδιάφορο δίσκο.

 

   Κάποιοι δίσκοι τους μπορεί να θεωρούνται κορυφαίοι,κάποιοι  πολύ καλοί και κάποιοι λιγότερο καλοί από κάποιους άλλους,ποτέ όμως δεν έβγαλαν δίσκο που να μην συγκινήσει έστω και λίγο,το μέσο φίλο(για τους οπαδούς ούτε συζήτηση) του ιδιώματος στα χωράφια του οποίου κινούνταν μουσικά οι Kamelot.

 

   Σε όλους τους δίσκους τους υπήρχε μια σταθερή ποιότητα και η όποια απόσταση μεταξύ της λεπτής εκείνης γραμμής που ξεχωρίζει έναν καλό δίσκο από έναν κορυφαίο και τον αναγάγει σε διαμάντι του είδους,εξαρτάται από τις εκάστοτε εμπνεύσεις των μουσικών.

 

   Το Silverthorn λοιπόν,βίσκει το συγκρότημα σε φάση ανάκαμψης,αφού τα Poetry For The Poisoned και Ghost Opera δεν με γέμισαν και δεν μου έδωσαν όσα περίμενα ως οπαδός του συγκροτήματος.Όσοι βέβαια έμειναν ικανοποιημένοι με τις δύο προαναφερθέν κυκλοφορίες,τότε σίγουρα θα απολαύσουν και θα ευχαριστηθούν το Silverthorn στο έπακρο!

 

   Ο δίσκος είναι μεγαλεπίβολος και γεμάτος!Mε ένα βαθύ θέμα να τον υποστηρίζει,περιέχει πολλή φοβερή,όμορφη και κρυμμένη-πίσω από τις μοναδικά φορτωμένες ενορχηστρώσεις-μουσική για να ανακαλύψεις φίλη και φίλε αναγνώστη/τρια,την στιγμή που η μουσική του Silverthorn θα αρχίσει διαχέεται από τα ηχεία και να γεμίζει τον χώρο σου.

 

   Το πέπλο μελαγχολίας,των Ghost Opera και PFTP,συνεχίζει να πλανάται στην ατμόσφαιρα...προσθέτει όμως σε ατμόσφαιρα χωρίς να γίνεται αυτοσκοπός.

Από το πρώτο δευτερόλεπτο του Manus Dei μέχρι και το τελευταίο του Continuum,ο ακροατής/τρια,ίσως και να ξαφνιαστεί καθώς το μπάσιμο με την τριπλέτα των "Sacrimony","Ashes To Ashes" και "Torn" δεν αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης.Τρία τραγούδια που περιλαμβάνουν σχεδόν όλη την εποποιία των Kamelot! 

 

   Το "Song For Jolee" έρχεται να ηρεμήσει την κατάσταση και αν του αφεθείς,θα σε συνεπάρει με την εκφραστικότητά του.Συνεχίζουμε με το μοναδικό "Veritas",το οποίο απαιτεί την προσοχή σου και αν του την δώσεις θα σε εκπλήξει και θα κολλήσεις.Παρακάτω θα συναντήσουμε τα πολύ καλά "My Confession" και "Silverthorn".To πρώτο,χωρίς να ξαφνιάζει,σου φαίνεται γνώριμο αλλά και πολύ ευχάριστο,τόσο που δεν θα καταλάβεις ότι τελείωσε.To ομότιτλο πάλι,ίσως και να μην σου πει τίποτα στην αρχή,πρόσεξέ το όμως και δεν θα χάσεις.

 

Τα επόμενα δύο τραγούδια,είναι και κατά την άποψή μου πάντα,η καμπή του δίσκου.Τα "Falling Like A Fahrenheit" και "Solitaire" θα μπρούσαν και να απουσιάζουν από τον δίσκο χωρίς αυτός να αλλοιωθεί καθόλου στην συνείδησή μου.

 

Οι Kamelot όμως κρατούν ακόμη ένα διαμαντάκι έκπληξη για το τέλος.Πρόκειται για την μοναδική τριλογία "Prodical Son",η οποία μόνο με μια λέξη μπορεί να περιγραφεί...ποιότητα!

 

   Κλείνοντας,έχω να πω ότι μπορεί να μην πρόκειται για τον καλύτερο δίσκο των Kamelot,το Silverthorn όμως συγκαταλέγεται ανάμεσα στους πολύ καλούς δίσκους του συγκροτήματος που λέγαμε στην αρχή του κειμένου.Δεν είναι εύκολος δίσκος και χρειάζεται την προσοχή που του αξίζει ώστε να αποκαλυφθεί στον εκάστοτε ακροατή/τρια και τότε οι περισσότεροι θα παρουν αυτό που ήθελαν.

 

   Όσο για τον Tommy,θεωρώ ότι ίσως να μην διαθέτει το πλούσιο λεξιλόγιο που επιστράτευε ο προκάτοχός του(ο οποίος ήταν και δεινός συνθέτης) αλλά συνθετικά είναι νωρίς να τον κρίνουμε,με τα χρόνια θα έχουμε πιο ακριβή συμπεράσματα γι'αυτόν.Όσο για τον εκτελεστικό τομέα....ΦΩΝΑΡΑ είναι το παιδί!

 

                                                                                                         Βαθμολογία:85/100

 

Παρακάτω βλέπουμε το tracklist του δίσκου,καθώς και το καταπληκτικό βίντεο για το υπέροχο Sacrimony.

 

 

 

   Για το Rock Overdose,

 

         Δημήτρης"Maiden"Μπάκουλας