Παρακάτω ακολουθεί η παρουσίαση της δεύτερης μέρας...
Δεύτερη μέρα ξημέρωσε για το festival, πολλά πρόσωπα κουρασμένα, πολλά ευτυχισμένα από την χθεσινή μέρα, κάποια ίσως απογοητευμένα αλλά όλα μαζί διψασμένα για τις σημερινές μπάντες!
Στις 12 ακριβώς οι Volture, με μουσικούς διαβασμένους και με όρεξη για ξεφάντωμα, ανοίγουν τη μέρα παίζοντας κλασσικό Heavy Metal, με όλα τα κλισέ στους στίχους( αυτοκίνητα, γυναίκες, party, metal ). Ωραίος ήχος, δυναμική εμφάνιση, ότι πρέπει για αρχή! Έπαιξαν κομμάτια από όλες τις δουλειές τους με καλύτερο ίσως το “The Horde”.
Σειρά οι Fueled By Fire. Ότι λέει το όνομα. Κολασμένες συνθέσεις, φωτιά στη σκηνή, το thrash στα καλύτερα του! Επαγγελματισμός και πάθος από άτομα μικρής ηλικίας δεν είναι καθημερινό φαινόμενο! Οι FBF με χαρακτηριστική άνεση κέρδισαν το πλήθος, έσπειραν τον πανικό με τις πορωτικές συνθέσεις τους, με τον τρομερό ήχο και με το δέσιμο τους, διαλέγοντας κομμάτια και από τα δυο full length album τους, όπως επίσης και από το πρώτο demo τους. Φυσικά το πρώτο mosh pit έκανε την εμφάνιση του με πολύ κόσμο να γλεντάει εκεί μέσα!
Στις 14.00 οι παλαίμαχοι Sentinel Beast παίρνουν τη σκυτάλη, έχοντας δύσκολο πλέον ρόλο μιας και ανήκουν στο ίδιο ιδίωμα με τους Fueled By Fire. Παρόλα αυτά, κατάφεραν για 45 λεπτά να αμολήσουν τα σκυλιά του πολέμου (Dogs of War) ανάμεσα σε άλλα κομμάτια από το ένα αλλά κλασικό album τους. Δυναμική παρουσία από την Debbie αλλά και από όλη τη μπάντα με καλό ήχο.
Η επόμενη μπάντα δεν χρειάζεται καν συστάσεις, οι Ostrogoth ανεβαίνουν στη σκηνή και αλλάζει το τοπίο, ατσάλι Βέλγικο όπως μόνο αυτοί ξέρουν! Συναίσθημα, μπύρες, μελωδίες (για τη Πανσέληνο), τρομερή απόδοση από ένα group που τιμάει τον εαυτό του και τους οπαδούς του. Σίγουρα θέλαμε παραπάνω χρόνο, αλλά το πρόγραμμα τηρείται αυστηρά! Όλα τα έπη τους ήταν παρόν, “Scream Out”, “Paris By Night”, ”Queen Of Desire” , “Fool Moon’s Eyes” , ενδεικτικά!
Thrash Metal για τη συνέχεια και Whiplash! Από τις 16.00 ως τις 16.45 αλώνιζαν στη σκηνή και έδωσαν στους οπαδούς τους γερές δόσεις ενέργειας με ύμνους σαν τa “This”, “Spit On Your Grave”, “War Monger”! Αρκετό moshing από κάτω, χαμός στο “Burning Of Atlanta”, και μακελειό στο τελείωμα του set τους με το “Power Thrashing Death”. Ήχος δυνατός με τα τύμπανα ίσως λίγο πιο πάνω από ότι έπρεπε! Λεπτομέρειες!
Οι Tension είναι η επόμενη μπάντα στη σκηνή, παλιοί Αμερικάνοι που ξέρουν να παίζουν καλά, με ένα δίσκο το 1986 και ένα EP το 1987 όλα και όλα! Πολύ καλός ήχος, δυνατός όπως οφείλουν να έχουν τα παλιά group (για να δικαιολογήσουν την αξία τους και να δώσουν στον κόσμο να ακούσει το υλικό τους με τον καλύτερο δυνατό τρόπο).Με υλικό κυρίως από το “Breaking Point” album τους αλλά και με μία διασκευή από τους Deuce (το group που στην πορεία έγινε Tension) στο “Telemann’s 3rd” τα πήγαν περίφημα και ευχαρίστησαν τον κόσμο που τόσα χρόνια ήθελε να τους δει live!
Οι Άγγλοι Tytan στις 18.10 συνεχίζουν την παράδοση που θέλει τους «Νησιώτες» του New Wave κινήματος να στοιχειώνουν τα πλήθη… Μετά τους Saracen πέρυσι, ήρθε η σειρά των Tytan να μαγέψουν με τις μελωδίες τους! Ολόκληρο σχεδόν το “Rough Justice” του 1985, άνοιξαν με κομμάτι ιδιαίτερο (υπάρχει και σε single) “”Blind Men and Fools”, έδωσαν το μικρόφωνο στην κυρία Marta Gabriel των Crystal Viper για να αποδώσει το “Women In The Frontline” και διασκεύασαν το “Find The Cost Of Freedom” των Crosby, Stills Nash& Young. Όλα αυτά με ένα τρόπο που σε ‘’κόλλαγε’’ στη σκηνή… Άξιοι!
Η σειρά των Anvil στις 19.15, και οι οπαδοί πληθαίνουν μπροστά από τη σκηνή. Για το μέγεθος του ονόματος και το βάρος της ιστορίας του δεν χρειάζονται σχόλια, απλά Anvil. Βέβαια καταφέρανε το ακατόρθωτο! Να απογοητεύσουν τους οπαδούς τους! Μετριότατο setlist, σχετικά κακή απόδοση, και δυο φλύαρα solo (τύμπανα και κιθάρα)! Καλά όλα αυτά, αλλά οι οπαδοί χρειάζονται Metal (on Metal) που ευτυχώς ακούστηκε συν το “Winged Assasins” που επίσης είναι αγαπημένο! Στο σύνολο ήταν μια κακή στιγμή στην ιστορία τους – πολλοί θα ήθελαν να την ξεχάσουν!
Η βραδυά όμως έμελλε να αλλάξει ροή… όπως και έγινε! Οι «γνωστοί» Roxxcalibur ανέβηκαν και για μία και μισή ώρα περίπου μας έδωσαν μια χρονομηχανή και μας έστειλαν πίσω στην Αγγλία του 1980! New Wave Party μπορείς να το πεις αλλιώς! Άνετα! Τα κομμάτια ήταν από όνειρο βγαλμένα… “Jaimson Raid – Seven Days Of Splendor”, “Persian Risk – Ridin High”, “Holocaust – Death Or Glory”, “Praying Mantis – Captured City”, ”Saxon – Motorcycle man”, “Iron Maiden - Prowler” με τους ανάλογους καλεσμένους στη σκηνή! Ονόματα σαν τους αδερφούς Troy, σαν τον Paul Gaskin, σαν τον John Mortimer και τον Dennis Straton δεν βλέπεις συχνά στη σκηνή! Ήχος, συναίσθημα, και party σε κάθε γωνιά του χώρου!
….Και μετά τα καλύτερα, έρχονται τα απίστευτα! Γιατί απίστευτο είναι το γεγονός πως δεν υπήρχε άνθρωπος να μην τραγουδάει , να μην δακρύζει σε αυτό που γινόταν μπροστά του! Οι Fates Warning ήταν πάνω στη σκηνή..και χάριζαν στον κόσμο τα “”Guardian”, “Exodus”, “Epitaph”, “The Sorceress”, “Damnation”, ”The Apparition”! Σαν να μην πέρασε μια μέρα, σαν ο χρόνος να μην ακούμπησε το λαρύγγι του John Arch, σαν οι θεοί να χρωστούσαν στους οπαδούς των Fates! Δύσκολα περιγράφονται κάποιες στιγμές σαν αυτές, και ακόμα πιο δύσκολα επαναλαμβάνονται! Απλά να αναφέρω το γεγονός πως ακούστηκαν και 4 κομμάτια από την φρέσκια κυκλοφορία των Jim Matheos/ John Arch, για την ιστορία! Όσο για τα προαναφερθέντα 6 τραγούδια, όταν μετά από 25 ολόκληρα χρόνια ακούγονται το ίδιο άρτια, μαγικά, συναισθηματικά, τότε μόνο μπορείς να καταλάβεις και να νιώσεις το μεγαλείο κάποιων δίσκων, κάποιων συγκροτημάτων, κάποιων ιδεών! Υποκλίθηκε πολλές φορές ο Arch στο κοινό… και το κοινό στη μουσική των Fates Warning!
Για το RockOverdose.gr: Ηλίας Τσίλιος
Εδώ μπορείτε να διαβάστε για την πρώτη μέρα: http://www.rockoverdose.gr/news_details.php?id=13603
Comments
