KISS – “Monster” – Review

Λοιπόν το να ξεκινάς να παρουσιάσεις τον εικοστό δίσκο μιάς μπάντας με 40 χρόνια στην πλάτη,δεν είναι και η πιό εύκολη υπόθεση.

 Ειδικά όταν αυτή η μπάντα λέγεται KISS και για εκατομμύρια κόσμο σε όλη τη υφήλιο,αποτελεί πιά έναν θρύλο.

 Σε αυά τα 40 χρόνια οι KISS μας έχουν χαρίσει ομολογουμένως εξαιρετικές δουλειές,έχουν γεμίσει τεράστιες αρένες,δημιούργησαν απο μόνοι τους ένα ολόκληρο στύλ που ακολούθησαν εκατοντάδες άλλες μπάντες ανά τα χρόνια.

Αποτελούν ένα συγκρότημα ορόσημο για το hard rock κι αυτό δεν είναι δυνατόν να αμφισβητηθεί απο κανέναν,ακόμα κι αν δεν είναι φανατικός θαυμαστής τους.Σίγουρα μέσα σε όλη αυτή την πορεία υπήρξαν και ο αδύναμες στιγμές,υπήρξαν και δουλειές κατώτερες του ονόματός τους και φάσεις που σε οδηγούσαν σε δικαιολογημένη ανησυχία για το μέλλον.

 Φτάνουμε λοιπόν μετά απο αυτά τα ενημερωτικά-εισαγωγικά στον δίσκο "Monster".

Oμολογώ εξ'αρχής ότι για έναν αδιευκρίνιστο λόγο,ανησυχούσα πάρα πολύ για το τι θα άκουγα και με δεδομένο ότι ποτέ δεν υπήρξα ο τρελαμένος οπαδός τους.Ευτυχώς όμως τα "΄γεροντοπαλίκαρα" με έκαναν να νιώσω ευχάριστα ακόμα κι απο το πρώτο διστακτικό άκουσμα του δίσκου.

 Ειδικά με το εναρκτήριο τραγούδι,"Hell or Hallelujah" ένιωσα να πηγαίνω πολλά χρόνια πίσω στις πιο σκληρές τους ημέρες.Τότε που ακόμα έχωναν πιό άγρια riffs και είχαν πιο "πομπώδη" υπόσταση τα τραγούδια τους.

 Προχωρώντας και στα υπόλοιπα τραγούδια διαπιστώνεις ότι εδώ κάποιος θα βρεί όλες τις πτυχές των KISS.

Yπάρχουν κομμάτια όπως το εναρκτήριο,που διαθέτουν έντονο δυναμισμό,περιέχουν μερικά κιθαριστικά όργια και είναι πολύ τσαμπουκαλεμένα.Εδώ αποδεικνύουν ότι δεν έχουν χάσει το spirit και παραμένουν,όταν θέλουν,πιό heavy.

 Eνδιάμεσα απο αυτά υπάρχουν και οι κλασσικές party time συνθέσεις τους,που χωρίς να χάνουν σε ποιότητα,διαφοροποιούνται στυλιστικά.Πιό ελαφριές μέν αλλά που σε τσιγκλίζουν ευχάριστα και ανεβάζουν την διάθεση.Πάντα είχαν αυτή την ικανότητα και δε φαίνεται να εκλείπει καθόλου και σε αυτόν τον δίσκο.

 Mπορείς να βρείς αυτά τα όμορφα περάσματα σε rock 'n' roll των '60-'70s που συνδυάζονται με την μοντέρνα προσέγγιση.Το βασικό είναι ότι τα συγκεκριμένα κομμάτια απευθύνονται αποκλειστικά στο να γλεντήσουμε,με απλό και άμεσο τρόπο.Σε αυτόν τον τομέα τα καταφέρνουν άψογα και κάποια απο αυτά λογικά θα κερδίσουν θέση σε playlist μαγαζιών.

 Βέβαια υφίστανται και κάποια τραγούδια που δυστυχώς κρεμάνε σε σχέση με τον υπόλοιπο δίσκο.Ψιλοαναμενόμενο,αφού δύσκολα πιά πέφτουν στα χέρια μας δίσκοι καλοί απο την αρχή μέχρι το τέλος.Το καλό είναι ότι αυτά είναι ελάχιστα και μπορείς εύκολα να τα ξεπεράσεις χωρίς να έχουν σοβαρό αντίκτυπο στο όλο σύνολο.

 Έτσι φτάνοντας να έχω ακούσει τον δίσκο αρκετές φορές και υπό διαφορετικές συνθήκες κάθε φορά,μπορώ να πώ με σιγουριά ότι μου άρεσε.Μπορεί να μην με έστειλε στα ουράνια αλλά πέρασα καλά και τον χάρηκα.Έχει το προνόμιο ότι μπορεί να καλύψει και τους παλιούς αλλά και τους νεώτερους οπαδούς του συγκροτήματος,σίγουρα άλλους περισσότερο άλλους λιγότερο,διαθέτει μια πολυμορφία που δεν συναντούσαμε τα τελευταία χρόνια και διατηρεί ένα αρκετό υψηλό επίπεδο.

 Προφανώς οι KISS όταν έχουν διάθεση,δεν πτοούνται απο τα χρόνια,και προσφέρουν απλόχερα προσκλήσεις για το πάρτυ τους.Όποιος θέλει μπορεί να συμμετέχει.....

 

                                                                                                                                                    Βαθμολογία    75/100

 

   Για το Rockoverdose.gr

   Πάνος Warlord Μπούγαλης

 

1. ‘Hell or Hallelujah’
2. ‘Wall of Sound’
3. ‘Freak’
4. ‘Back to the Stone Age’
5. ‘Shout Mercy’
6. ‘Long Way Down’
7. ‘Eat Your Heart Out’
8. ‘The Devil Is Me’
9. ‘Outta This World’
10. ‘All for the Love of Rock & Roll’
11. ‘Take Me Down Below’
12. ‘Last Chance’

13. ‘Right Here Right Now’

 

                                                                                  

 

Comments