Δεν είναι μια μπάντα ό,τι κ ό,τι. Από το 1994 που, γράφοντας τις προσταγές και το true-ιλίκι των πολλών εκεί που δεν πιάνει μελάνι, κυκλοφόρησαν τη για πολλούς «μαμά» όλων των nu metal albums (Korn vs The Real Thing παίζει εδώ), το Korn, μέχρι και σήμερα, έχουν ξενερώσει κάποιους, διχάσει πολλούς και αγαπηθεί από ακόμα περισσότερους. Μιλάμε για μια μπάντα που είτε χαρακτηρίστηκε παροδικό trend, είτε το next big thing δεν περνούσε ποτέ απαρατήρητη σε ό,τι κ’ αν επιχειρούσε κατά καιρούς.
Το νέο ότι το The Path of Totality θα αποτελούσε πάντρεμα του straight-forward ύφους τους με το dubstep και την ηλεκτρονική house μουσική, με πολλές συμμετοχές από ονόματα όπως οι Skrillex, 12th Plane, Excision, Datsik, Downlink, Kill The Noise, Noisia και Feed Me, ίσως να ξένισε πολλούς, αλλά ακούγοντας τη μουσική τους μετά το See You On The Other Side φαινόταν πως ήταν σχεδόν αναπόφευκτο να δοκιμάσουν να περάσουν στα νερά του electro, «κουζουλά» κεφάλια όλοι τους γαρ. Το τρελό hype πριν κυκλοφορήσουν τα πρώτα singles «Narcissistic Cannibal» και «Get Up» δικαιολογήθηκε πάραυτα οπότε ο δίσκος μου κέντρισε το ενδιαφέρον.
To album μπορώ να πω πως ανταποκρίνεται στο θόρυβο που δημιούργησε. Οι Korn εν έτει 2011 δεν κάνουν το breakthrough,όπως ειπώθηκε ( το συνδυασμό αυτό electro και distorted κιθάρας τον έχουν δοκιμάσει στο παρελθόν και «κάποιοι» Prodigy, κατά την ταπεινή μου άποψη πιο επιτυχημένα, για να αποδίδουμε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι) και ούτε το dubstep είναι κάτι καινούριο, μάλλον πατάνε στα χνάρια των πιονέρων του χώρου και να πηγαίνουν το είδος ένα βήμα μπροστά.
Το dubstep λοιπόν κλέβει την παράσταση, σε ορισμένα κομμάτια δίνει, από άλλα αφαιρεί κατατίς, η σούμα όμως είναι θετική. Δε «λέει» μια track-by-track ανάλυση του δίσκου, τα 38 περίπου λεπτά του ρέουν νεράκι. Οk, θα πώ απλά ότι ορισμένα κομμάτια όπως τα 2 singles και το εναρκτήριο «Chaos Lives In Everything» με την πρώτη ακρόαση καταλαβαίνεις ότι θα παίζονται σε metal και mainstream clubs για τον επόμενο χρόνο. Το κάθε κομμάτι θα σε αναγκάσει να ακούσεις το επόμενο. Γιατί;
Επειδή τούτο εδώ το δισκάκι θα σε ιντριγκάρει όσο έχουν να σε ιντριγκάρουν οι Korn, θα τολμήσω να πω, απ’το ομότιτλό τους. Γιατί ο δίσκος έχει ενδιαφέρον και ακούγοντάς τον θα περάσεις καλά. Εδώ είμαστε : θα περάσεις καλά! Εντάξει, οι Korn ήταν πάντα το κάτι παραπάνω στο κίνημα που οι ίδιο δημιούργησαν, στιχουργικά και μουσικά, και το The Path of Totality έχει μια πιο dark χροιά απ’ τα περισσότερα albums τους, αλλά κακά τα ψέματα δε θα ακούσω τη μουσική τους για να προβληματιστώ, όπως δε θα ακούσω δίσκο του Yngwie ( τι πάει να πεί ποιανού Yngwie ; ) για να ακούσω μπάσο.
Άν ψάχνεις κάποια ερμηνεία που να διεκδικεί δάφνες πρωτοτυπίας ή κάποια έξαρση δεξιοτεχνίας του Schaffer, δε θα τη βρείς εδώ. Είπαμε, το καινούριο Korn είναι.
Θα χτυπηθείς, θα κάνεις bounce μαζί με το υπνωτικό electro-groove, θα τραγουδήσεις, όπου ο Davis τραγουδάει και θα «φτύσεις» μαζί του χαιρέκακα τους στίχους, όπου αυτός ραπάρει τσαντισμένος.
Είσαι φαν των Korn ; Μάλλον θα το λατρέψεις . Είσαi dubstep-άς ; Μάλλον θα γουστάρεις πολύ περισσότερο απ’ότι νομίζεις. Είσαι μεταλλάς ; Μην το σνομπάρεις επειδή σε χαλάει το « ft. » στους τίτλους, δώστου το χρόνο του, μάλλον θα σου κολλήσει πιο πολύ απ’ότι θα μπορείς να παραδεχτείς.
Tracklist:
Chaos Lives in Everything
Kill Mercy Within
My Wall
Narcissistic Cannibal
Illuminati
Burn the Obedient
Sanctuary
Let’s Go
Get Up!
Way Too Far
Bleeding Out
Fuels That Comedy (Special Edition)
Tension (Special Edition)
Για το RockOverdose.gr : Mάριος “Lazy” Πιτσαλίδης
Comments
