Το Rock Overdose και ο Παναγιώτης Μπούγαλης ήρθαν σε επαφή με μία μεγάλη μορφή στο χώρο του heavy metal, τον frontman και ιδρυτή του ιστορικού Αμερικανικού συγκροτήματος των MANILLA ROAD, Mark "the Shark" Shelton.
Διαβάστε παρακάτω τα όσα πραγματικά ενδιαφέροντα ειπώθηκαν...
(Πρώτα στα Αγγλικά και αμέσως μετά στα Ελληνικα!)
Hail,
Here are the questions and answers for the interview. Thanks so much for doing this with me and for your support of Manilla Road.

1.Let"s get started from your latest release,"Playground of the Damned". I believe that it"s a little bit different from previous albums of MANILLA ROAD.Did you want a change or it came out naturally;
Shark: I am always looking for and experimenting with new ways to fuse different styles of music into Manilla Road"s sound. I have always been proud of the fact that none of Manilla Road"s albums have sounded exactly like the other. Playground of the Damned is no different as you pointed out. It was most certainly on purpose, this change in direction. But I would like to say that it is not a permanent direction change. The next Manilla Road project will most likely sound completely different again. Even though we do a lot of experimenting with different styles the roots of the Manilla Road sound never seem to get totally lost. In the beginning I was determined to be different and represent my own style of music and not just follow the trends of the industry. I think I have achieved that so far in my career and I hope to continue the quest for the lost chord in this same manner until nobody want to listen anymore or I die.
2.The opinions of the fans for this album are some kind of different.Some of them love it,as I do,but some are not satisfied.How much the fans" opinion counts about your music direction;
Shark: You know that difference of opinion has been something we deal with for every release that we put out. Some of our fans think that the era with Rick Fisher and Scott Park was the days of our best music. Others think it was with Randy Foxe and Scott Park. Some say that Open The Gates was our best. Some say The Deluge. Our newer fans seem to appreciate Atlantis Rising and Gates Of Fire or Voyager as our best works. It is different for everyone. Let"s face it we have ventured into so many realms of different styles with our albums that all of them may not appeal to everyone but there always seems to be at least one album that does appeal or maybe even more. It"s hard to make everyone happy all at once and since we have been doing this for so long I think a lot of people expect us to pull off miracles every album. We try to do our very best on every project but at the same time I will always follow my instincts and not change my music because of reviews or the opinions of a few people. I am sure that everyone can tell by now that Manilla Road does not exist just to make money. As a matter of fact if that was the case Manilla Road would not still be around because I don"t have a mansion or a million dollars in my bank account. It"s all about the music and the brotherhood of metal and nothing more. Yes it would be nice to have the mansion and the million dollars but for me I am rich in the way that it really matters. That is I am rich because of the fans and supporters that have shared so many fantastic times with us when we play live and the love of our supporters is the greatest wealth that one could ever experience. There will always be differing opinions about our music and our new releases but that is just the nature of the beast. As long as I have anything to do with the music and the production Manilla Road will always sound different from any other band on the planet and I think that is how it should be. Why the hell would I want to sound like everyone else.
3.Now it"s time for a trip back in the year 1977.What do you remember of the first days of the band;
Shark: Those were crazy times when we were first putting the band together. It was a struggle just to stay alive and have a place to jam. Recording albums was just a dream to us at that point in time. Of course we had rock star dreams but from the start we were a different breed than the bands that were in our area. We loved to blow up stuff on stage and set fire to things putting on a pretty elaborate stage show. We were more of a space metal band back then with a bit of blues and rock n roll mixed in. We did not really have a confirmed direction at that time. You might say that I was searching for the right sound for Manilla Road. In search of the lost chord you know. It"s the quest and it started with the birth of MR. We were young and out to change the face of metal music some how. We sort of slowly evolved into the Epic Metal style that we are known for now. It was with Crystal Logic that we really started to hone in on what was to be that MR epic sound. I remember lots of parties and women and most of the times were really quite fun. But there are a lot a bad memories mixed in there also. It was definitely life in the fast lane and it was like that for a long time. I would not change it though. I"m very proud of the music that Manilla Road has put out over the last 3 decades and I can"t wait to get started on writing the next project.
4.How did you felt when after the release of the epic "Crystal logic" album,the name of MANILLA ROAD began to be heard more and more among the metal fans;
Shark: 1983 and Crystal Logic were great times for me. It felt like we were finally getting some recognition that was positive. Labels were all of a sudden interested in us and we were getting some good radio airplay in Europe. We were the kings of the metal scene in our own area packing out shows and playing with the likes of Ted Nugent and Krokus. Pretty much on top of the world we were. And best of all was that I felt like we had really started to sound closer to the way I heard the band in my head. There was hope for a real future with Manilla Road and it was an incredible feeling.
5.What was the reason of splitting up after "The courts of chaos" album;
Shark: Well to put it bluntly - Scott and Randy had a falling out with each other and that pretty much is the story there. It was always a bit strange dealing with Randy anyway because he really did not like metal music. He was more into 10cc and progressive rock. But he loved to beat the hell out of them drums and the only music you can really do that in is metal and so he tolerated playing my music in order to beat the hell out of drums. I"m not saying he did not enjoy playing in Manilla Road either because he was pretty happy when he was beating the hell out of drums...haha. It was an unfortunate time for the Road but the air was pretty stale between Randy and Scott and it was not a type of thing that anyone could repair. While we were working on Courts of Chaos they both sort of arranged their time in the studio so that they were not there on the same days. It made it pretty difficult to work on that project and I"m sort of surprised that we actually finished it without those two guys killing each other.
6."The circus maximum" released as a MANILLA ROAD album,although it was a project material.Am I right;Why did this happened;
Shark: Yes you are correct. Circus Maximus was a band all of its own. It sort of started out as a Shark solo project but after I started working with Aaron and Andrew it was obvious that we were a band and that they both had much to offer in the writing of that album. We signed it with Black Dragon thinking it would come out as Circus Maximus but that was not the case. BD had the idea that it would sell a lot better if it was put out as a Manilla Road album and so that is what they did. I did not agree with the decision and have had to explain this whole thing ever since. That was when I severed the ties to Black Dragon Records.
7.In 2001 you gave a lot of happiness to band"s fans by reforming MANILLA ROAD.How did you got this decision;
Shark: Well Bryan Patrick, Mark Anderson and myself were working on a 2nd attempt at doing a Shark solo project. After being out of circulation for a few years I was surprised when I was approached by Iron Glory Records about re-issuing Crystal Logic. We were told that there was still a large fan base of Manilla Road in Europe. So I did the deal with Iron Glory and it was like Crystal Logic was coming out for the first time again. It sold really well and we got invited to play at the Bang Your Head Festival in Germany. I put together a quick lineup to play that show and while were there we handed out demos of what we had done so far on the solo project that I was working on. At the festival we saw that there was still a lot of support for the band and when we returned home I was asked immediately to sign the project to Iron Glory. But there was one stipulation and that was the band needed to be named Manilla Road. Well this time I was alright with that because the sound was similar to the Road and the biggest reason was because the project was like part two of The Deluge thematically. And all of a sudden touring in Europe was looking pretty cool and very possible. So it was on and I got a drummer to finish the album with us and so the reformation of Manilla Road was launched with a new album Atlantis Rising. And then we set out on the road to try and make a bigger name for ourselves again.
8.You are the only original member of the band.How do you feel about this and what were the reasons;
Shark: I have always been the main music and lyric writer of the band so it does not bother me that I am the only original member left. It"s really more like the fans kept the band alive instead of me. Manilla Road would not still be here if not for the fans keeping the Manilla camp fires burning. As for the reasons that one is pretty simple to answer. I"m dedicated to the Road. I will never give it up as long as our supporters want Manilla to exist.
9.MANILLA ROAD fans love watching the band on stage.Do you prefer performing live or composing and writing studio albums;
Shark: I actually prefer to write and record. I think because I can make mistakes in the studio and they never get heard by the public. If you screw up live you have to live with it forever. I love the creation process in the studio. The invention of the music and the story lines and lyrics is just monster process that still amazes me. But don"t take me the wrong way because I do love to perform live. Seeing the reaction of the audience and feeling the love of our supporters (more like family really) is a incredible experience and it is a kind of magik that just can"t be matched. Live is better because of those aspects but my time in the studio is sort of like communing with the gods and the muse. So it"s very sacred to me because it is the time that the creation happens. Hell I love it all and I don"t want it to stop...any of it.

10.What are the plans for a live tour;
Shark: Right now the only show that is in stone is the Hammer of Doom Festival that we are playing at on the 27th of October 2011 in Germany. This will be a special 2.5 hour show with Neudi (drummer for Viron and Roxcalibur) playing with us because Cory is unable to travel with us right now. But this will be a killer show because we are doing primarily older material from the first two eras of the band. We will do a couple of songs from Playground of the Damned of course but the focus of the show is from the earlier time periods and songs that we have not done a lot in Europe. As for after that we are in the process of planning our tour attack for 2012 right now and as soon as we have it all figured out we will let you know.
11.I know that you have a special relationship with Greece and Greek fans and you"re keeping in touch with some of them,right;Do you have any message for them;
Shark: I do have a special love for Greece and have many friends and what I would call family there. For all of you know that I miss you very much but the time will come very soon that we will be together again and celebrate the magik of the music in the circle of fire. Thank you all for allowing me to continue this trek in Epic Metal. You are what keeps this band and vision alive. Hail to the Brethren of the Hammer, Hail to Greece, Hail to the Muse. Up The Hammers & May The Lords Of Light Be With You all.
Thanks for doing this interview with me and I hope we can meet up in Greece sometime in the future. Blessed Be.
Shark
Γεια σου Mark! Είναι μεγάλη μου τιμή που δέχτηκες να απαντήσεις στις ερωτήσεις μας και σε καλοσορίζω στο RockOverdose.gr!

1. Ας ξεκινήσουμε από την τελευταία σας κυκλοφορία Playground Of The Damned. Πιστεύω ότι είναι λίγο διαφορετικό από προηγούμενα άλμπουμ των Manilla Road. Το θέλατε ή σας βγήκε φυσικά;
Shark: Πάντοτε ψάχνομαι και πειραματίζομαι με νέους τρόπους για να ενσωματώσω διαφορετικά στυλ μουσικής στον ήχο των Manilla Road. Ήμουν πάντοτε περήφανος για το γεγονός ότι κανένα άλμπουμ των Manilla Road δεν έχει ακουστεί ακριβώς όπως τα υπόλοιπα. Το Playgroynd Of The Damned δεν είναι διαφορετικό όπως σκέφτηκες. Ήταν ακριβώς για τον σκοπό, η αλλαγή στην κατεύθυνση. Αλλά θα ήθελα να πω ότι δεν είναι μία μόνιμη αλλαγή κατεύθυνσης. Ο επόμενος δίσκος των Manilla Road θα ακούγεται τελείως διαφορετικός για ακόμα μία φορά. Παρόλο που κάνουμε αρκετό πειραματισμό με διαφορετικά στυλ, οι ρίζες του ήχου των Manilla Road δεν φαίνεται να χάνεται. Στο ξεκίνημα ήμουν ξεκάθαρος στο να είμαι διαφορετικός και να ξαναπαρουσιάζω το προσωπικό μου στυλ μουσικής και να μην ακολουθώ τις τάσεις της βιομηχανίας. Πιστεύω ότι το έχω πετύχει αυτό μέχρι στιγμής στην καριέρα μου και ευελπιστώ να συνεχίσω την αναζήτηση χαμένων συγχορδιών πάνω στον ίδιο τρόπο μέχρι κανένας να μην θέλει να ακούσει ή να πεθάνω!
2. Οι γνώμες των οπαδών για αυτό το άλμπουμ είναι κάπως διαφορετικές. Κάποιοι το αγαπούν, όπως εγώ, αλλά κάποιοι άλλοι δεν είναι ικανοποιημένοι. Πόσο πολύ μετράει η γνώμη των οπαδών στη μουσική σας κατεύθυνση;
Shark: Το ξέρεις ότι η διαφορά απόψεων είναι κάτι με το οποίο ερχόμαστε σε επαφή σε κάθε νέα μας κυκλοφορία που βγάζουμε. Κάποιοι από τους οπαδούς μας πιστεύουν ότι η εποχή με τον Rick Fisher και τον Scott Park ήταν οι μέρες της καλύτερης μας μουσικής. Άλλοι πιστεύουν ότι ήταν με τον Randy Foxe και τον Scott Park. Κάποιοι λένε ότι το Open The Gates ήταν το καλύτερο μας. Κάποιοι λένε το The Deluge. Οι νεότεροι μας οπαδοί φαίνεται να εκτιμούν το Atlantis Falling και το Gates Of Fire ή το Voyager ως τις καλύτερες κυκλοφορίες μας. Ας το δούμε ότι έχουμε εγχειρήσει μέσα στις σφαίρες διαφορετικών στυλ με όλα μας τα άλμπουμ να μην ελκύουν τον καθένα, αλλά πάντα φαίνεται ότι υπάρχει ένα άλμπουμ ή περισσότερα που ελκύουν κάποιους. Είναι δύσκολο να κάνουμε τους πάντες ευτυχισμένους με τη μία και από τη στιγμή που το κάνουμε αυτό για πολύ καιρό πιστεύω ότι υπάρχουν πολλοί που περιμένουν από μας να κάνουμε θαύματα σε κάθε μας κυκλοφορία. Προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο μας σε κάθε νέο δίσκο, αλλά την ίδια στιγμή θα ακολουθώ πάντα τα ένστικτα μου και δεν θα αλλάζω τη μουσική μου λόγω κάποιων κριτικών ή απόψεων ορισμένων ανθρώπων. Είμαι σίγουρος ότι ο οποιοσδήποτε μπορεί να πει ότι αυτή τη στιγμή οι Manilla Road δεν υπάρχουν για να βγάλουν χρήματα. Ως επακόλουθο αν αυτό ήταν ο λόγος οι Manilla Road δεν θα βρίσκονταν εδώ, επειδή δεν έχω αρχοντιά ή ένα εκατομμύριο δολάρια στον τραπεζικό μου λογαριασμό. Όλα έχουν να κάνουν με τη μουσική, τη μέταλ αδελφότητα και τίποτα άλλο. Ναι, θα ήταν υπέροχο να είχα αυτήν την αρχοντιά και το εκατομμύριο, αλλά είμαι πλούσιος στον τρόπο που πραγματικά με νοιάζει. Είμαι πλούσιος λόγω των οπαδών και των υποστηρικτών και όλων των όμορφων στιγμών που έχω μοιραστεί μαζί τους στις εμφανίσεις μας και η αγάπη των υποστηρικτών μας είναι ο καλύτερος πλούτος που θα μπορούσε να βιώσει κάποιος. Θα υπάρχουν πάντα διαφορετικές απόψεις για τη μουσική μας και τις νέες μας κυκλοφορίες, αλλά αυτή είναι η φύση του κτήνους. Από τη στιγμή που σχετίζομαι με τη μουσική και την παραγωγή των Manilla Road, θα ακουγόμαστε πάντοτε διαφορετικά από κάθε άλλη μπάντα στον πλανήτη και πιστεύω ότι είναι όπως ακριβώς έπρεπε να είναι. Γιατί στο διάολο να ήθελα να ακουγόμασταν σαν όλους τους άλλους;!
3. Τώρα ήρθε η στιγμή για ένα ταξιδάκι πίσω στο 1977. Τι θυμάσαι από τις πρώτες μέρες της μπάντας;
Shark: Αυτές ήταν τρελές στιγμές όταν πρωτοφτιάξαμε την μπάντα! Ήταν μία πάλη να παραμείνουμε ζωντανοί και είχαμε και ένα μέρος να τζμάρουμε. Το να ηχογραφήσουμε ένα άλμπουμ ήταν ένα όνειρο για εμάς σε εκείνο το σημείο του χρόνου. Φυσικά είχαμε τα όνειρα ενός ροκ σταρ, αλλά από την αρχή ήμασταν διαφορετική ράτσα από τις μπάντες που βρίσκονταν στην περιοχή μας. Αγαπούσαμε να ανατινάζουμε πράγματα στη σκηνή και να βάζουμε φωτιά σε πράγματα σε ένα όμορφο επεξεργασμένο σκηνικό σόου. Ήμασταν περισσότερο μία διαστημική μπάντα τότε με αρκετές blues & rock n" roll μέσα μας. Για την ακρίβεια δεν είχαμε επιβεβαιωμένη κατεύθυνση εκείνη τη στιγμή. Πιθανόν να πεις ότι έψαχνα για τον σωστό ήχο των Manilla Road. Σε αναζήτηση της χαμένης συγχορδίας ξέρεις. Είναι η αναζήτηση και ξεκίνησε με τη γέννηση των Manilla Road. Ήμασταν νέοι και εκτός για να αλλάξουμε το πρόσωπο της μέταλ μουσικής κατά κάποιο τρόπο. Αργά και σταθερά εξελιχθήκαμε στο Epic στυλ που είμαστε σήμερα γνωστοί. Με το Crystal Logic ήταν που ξεκινήσαμε πραγματικά να εντριβούμε στο τι θα ήταν ο επικός ήχος των Manilla Road. Θυμάμαι αρκετά πάρτι και γυναίκες και οι περισσότερες από τις στιγμές είχαν πλάκα. Αλλά υπάρχουν και αρκετές άσχημες στιγμές μέσα σε εκείνες τις εποχές. Ήταν οριστικά ζωή στη γρήγορη λωρίδα και ήταν έτσι για μεγάλο διάστημα. Παρόλα αυτά δεν θα το άλλαζα. Είμαι πολύ υπερήφανος για την μουσική των Manilla Road τις 3 τελευταίες δεκαετίες και δεν μπορώ να περιμένω να ξεκινήσω να γράφω για τον επόμενο δίσκο!
4. Πως αισθάνθηκες όταν μετά την κυκλοφορία του επικού άλμπουμ Crystal Logic το όνομα των Manilla Road ξεκίνησε να ακούγεται όλο και περισσότερο μεταξύ των οπαδών;
Shark: Το 1983 και το Crystal Logic ήταν φοβερές στιγμές για εμένα. Φαινόταν σαν τελικά να λαμβάναμε κάποια αναγνώριση η οποία ήταν θετική. Οι εταιρίες είχαν ένα ξαφνικό ενδιαφέρον σε μας και λαμβάναμε στήριξη και από τα ραδιόφωνα στην Ευρώπη. Ήμασταν οι βασιλιάδες της μέταλ σκηνής στην περιοχή μας κάνοντας σόου και παίζοντας με την στήριξη των Ted Nugent και Krokus. Αρκετά όμορφα βρισκόμασταν στην κορυφή του κόσμου. Το καλύτερο από όλα ήταν ότι αισθανόμουν πραγματικά ότι ακουγόμασταν όπως ακριβώς στον τρόπο που άκουγα την μπάντα στο κεφάλι μου. Υπήρχε ελπίδα για ένα μέλλον με τους Manilla Road και ήταν ένα απερίγραπτο συναίσθημα.
5. Ποιος ήταν ο λόγος που χωριστήκατε μετά το άλμπουμ The Courts Of Chaos;
Shark: Λοιπόν να το θέσω απλά, ο Scott και ο Randy είχαν μία αστοχία μεταξύ τους και αυτή είναι λίγο πολύ η ιστορία εκεί. Ήταν πάντα λίγο δύσκολο να συμφωνείς με τον Randy επειδή δεν του άρεσε η μέταλ μουσική. Του άρεσαν περισσότερο οι 10cc και το progressive rock. Αλλά του άρεσε να νικά κολλασμένα στα ντραμς και η μοναδική μουσική για να το κάνεις αυτό είναι η μέταλ και έτσι ανεχόταν να παίζει τη μουσική μου από το να κάνει το δικό του. Δεν λέω ότι δεν του άρεσε να παίζει στους Manilla Road είτε επειδή ήταν πολύ ευτυχισμένος όταν έπαιζε κολλασμένα ντραμς... Χα χα. Ήταν μία άτυχη στιγμή για τους Road, αλλά η ατμόσφαιρα ήταν αρκετή μπαγιάτικη ανάμεσα στον Randy και τον Scott και δεν ήταν ο τύπος του πράγματος που κάποιος μπορούσε να διορθώσει. Όταν δουλεύαμε πάνω στο The Courts Of Chaos και οι δύο ετοίμαζαν από λίγο την ώρα τους στο στούντιο ώστε δεν βρίσκονταν τις ίδιες μέρες στο στούντιο. Ήταν κάπως δύσκολο να δουλέψουμε πάνω σε αυτόν τον δίσκο και είμαι έκπληκτος που τελικά το ολοκληρώσαμε χωρίς αυτοί οι δύο να σκοτωθούν μεταξύ τους.
6. To The Circus Maximum κυκλοφόρησε ως άλμπουμ των Manilla Road, ωστόσο ήταν υλικό του project. Έχω δίκιο; Γιατί συνέβη αυτό;
Shark: Ναι είσαι σωστός. Οι Circus Maximum ήταν μία μπάντα μόνη της. Αρχικά ξεκίνησε λίγο λίγο ως Shark solo project, αλλά αργότερα ξεκίνησα να δουλεύω με τον Aaron και τον Andrew, ήταν ολοφάνερο ότι ήμασταν μία μπάντα και ότι και οι δύο είχαν πολλά να προσφέρουν στο γράψιμο του άλμπουμ. Υπογράψαμε με την Black Dragon σκεπτόμενοι ότι θα κυκλοφορούσε ως Circus Maximum, αλλά αυτός δεν ήταν ο σκοπός. Η Black Dragon είχε την ιδέα ότι θα πουλούσε περισσότερα αν κυκλοφορούσε ως άλμπουμ των Manilla Road και έτσι αυτό έκαναν. Δεν συμφώνησα με αυτήν την απόφαση και θέλω εξήγηση για αυτό από τότε. Αυτό έγινε όταν διέκοψα τις τη συνεργασία με την Black Dragon records.
7. Το 2001 πρόσφερες μεγάλη χαρά στους οπαδούς της μπάντας με το να επαναδραστηριοποιήσεις τους Manilla Road. Πως πήρες αυτήν την απόφαση;
Shark: Λοιπόν ο Bryan Patrick, o Mark Anderson και εγώ δουλεύαμε πάνω σε μία 2η προσπάθεια να κάνουμε το Shark solo project. Αφού ήμουν εκτός για κάποια χρόνια έμεινα έκπληκτος όταν με προσέγγισε η Iron Glory Records και για την επανακυκλοφορία του Crystal Logic. Μας είπαν ότι ακόμη υπήρχε μία μεγάλη μερίδα οπαδών των Manilla Road στην Ευρώπη. Έτσι έκανα τη συμφωνία με την Iron Glory και ήταν σαν να κυκλοφορούσε το Crystal Logic για πρώτη φορά ξανά. Οι πωλήσεις πήγαν πολύ καλά και μας ζητήθηκε να παίξουμε στον Bang Your Head Festival στη Γερμανία. Έφτιαξα γρήγορα ένα line - up να δώσουμε αυτήν την εμφάνιση και όταν ήταν όλοι εκεί κανονίσαμε και κάποια demo που ετοιμάσαμε με το solo project. Στο φεστιβάλ διαπιστώσαμε ότι υπήρχε ακόμη αρκετή στήριξη για την μπάντα και όταν επιστρέψαμε σπίτι, μου ζητήθηκε αμέσως να υπογράψω το project με την Iron Glory. Αλλά υπήρχε ένας όρος και αυτός ήταν ότι η μπάντα έπρεπε να ονομαστεί Manilla Road. Λοιπόν, εκείνη τη στιγμή ήμουν εντάξει με αυτό επειδή ο ήχος ήταν παρόμοιος με αυτόν των Road και ο μεγαλύτερος λόγος ήταν επειδή το project ήταν θεματικά σαν το δεύτερο μέρος του The Deluge. Όλα μετά από ένα ξαφνικό tour στην Ευρώπη φαινόταν όμορφο και πολύ πιθανό. Έτσι ήταν αλήθεια και βρήκα και έναν ντράμερ να ολοκληρώσει το άλμπουμ μαζί μας και έτσι η επαναδραστηριοποίηση των Manilla Road ξεκίνησε με ένα νέο άλμπουμ το Atlantis Falling. Τότε βρεθήκαμε στο δρόμο για να προσπαθήσουμε να φτιάξουμε ένα μεγαλύτερο όνομα για τους εαυτούς μας ξανά.

8. Είσαι το μοναδικό αυθεντικό μέλος της μπάντας. Πως αισθάνεσαι για αυτό και ποιοι ήταν οι λόγοι;
Shark: Υπήρξα πάντοτε ο βασικός στο να γράφω στίχους και μουσική για την μπάντα και έτσι δεν με ενοχλεί το ότι είμαι το μοναδικό αυθεντικό μέλος που έμεινε. Είναι πραγματικά σαν οι οπαδοί να κράτησαν ζωντανή αυτήν την μπάντα παρά εγώ. Οι Manilla Road δεν θα ήταν εδώ αν δεν υπήρχαν οι οπαδοί τους να διατηρήσουν την φλόγα των Manilla αναμμένη. Όσο για τους λόγους αυτό είναι το πιο απλό να σε απαντήσω. Είμαι αφοσιωμένος στους Road. Ποτέ δεν θα εγκαταλήψω από τη στιγμή που οι οπαδοί μας επιθυμούν την ύπαρξη μας.
9. Οι οπαδοί των Manilla Road αγαπούν να βλέπουν την μπάντα στη σκηνή. Προτιμάς να εμφανίζεστε ζωντανά ή να συνθέτετε και να γράφετε στούντιο άλμπουμ;
Shark: Για την ακρίβεια προτιμώ να γράφω και να ηχογραφώ. Νομίζω επειδή μπορώ να κάνω λάθη στο στούντιο και δεν πρόκειται ποτέ να ακουστούν από το κοινό. Αν τα θαλασσώσεις στη σκηνή θα πρέπει να ζεις με αυτό για πάντα. Αγαπώ τη διαδικασία δημιουργίας στο στούντιο. Η εφεύρεση της μουσικής και η ιστορία γραμμών και στίχων είναι απλώς μία τεράστια διαδικασία που συνεχίζει να με εκπλήζει. Αλλά μην με αποπάρετε επειδή αγαπώ να εμφανίζομαι στη σκηνή. Βλέποντας την αντίδραση του κοινού και αισθανόμενος την αγάπη των υποστηρικτών (περισσότερο σαν οικογένεια πραγματικά) είναι μία απίστευτη εμπειρία και ένα είδος μαγείας που δεν μπορεί να συγκριθεί με τίποτα. Το ζωντανό είναι καλύτερο λόγω αυτών των πτυχών, αλλά η ώρα μου στο στούντιο είναι σαν μία μικρή επικοινωνία με τους θεούς και τη μούσα. Για αυτό είναι ιερό για μένα επειδή είναι η στιγμή της δημιουργίας. Διάολε τα αγαπώ όλα και δεν θέλω να τα σταματήσω... κανένα από αυτά!

10. Ποια είναι τα σχέδια για ζωντανές εμφανίσεις;
Shark: Αυτή τη στιγμή το μοναδικό σόου που είναι προγραμματισμένο είναι το Hammer Of Doom Festival στο οποίο παίζουμε στις 22 Οκτώβρη 2011 στη Γερμανία. Αυτό θα είναι ένα σπέσιαλ σόου δυόμιση ωρών με τον Neudi στα ντραμς (ντράμερ των Viron και των Roxcalibur) να είναι μαζί μας, επειδή ο Cory είναι αδύνατον να ταξιδέψει μαζί μας αυτή τη στιγμή. Αλλά αυτό θα είναι ένα σόου που σκοτώνει, καθώς προετοιμάζουμε υλικό από τις δύο πρώτες περιόδους της μπάντας. Θα έχουμε κάποια τραγούδια από το Playground Of The Damned φυσικά, αλλά το κέντρο του σόου θα είναι από τις πρώτες στιγμές των πρώτων περιόδων και τραγούδια που δεν έχουμε παίξει κυρίως στην Ευρώπη. Όσο για μετά από αυτό είμαστε στη διαδικασία σχεδιασμού για την επίθεση των εμφανίσεων για το 2012 αυτή τη στιγμή και από τη στιγμή που θα τα έχουμε όλα κανονισμένα θα το ξέρετε!
11. Ξέρω ότι έχεις μία ιδιαίτερη σχέση με την Ελλάδα και τους Έλληνες οπαδούς και ότι κρατάς επαφές με κάποιους από αυτούς, σωστά; Έχεις κάποιο μηνύμα για αυτούς;
Shark: Έχω μία ιδιαίτερη αγάπη για την Ελλάδα και έχω πολλούς φίλους και το οποίο μπορώ να πω οικογένεια. Για όλους εσάς να ξέρετε ότι μου λείπετε, αλλά η στιγμή θα έρθει πολύ σύντομα που θα είμαστε ξανά μαζί και θα γιορτάσουμε τη μαγεία της μουσικής στον κύκλο της φωτιάς. Σας ευχαριστώ όλους που μου δίνετε τη δυνατότητα να συνεχίσω αυτό το epic metal ταξίδι. Είστε αυτό που κρατάει αυτήν την μπάντα και το όραμα ζωντανά. Χαιρετισμούς σε αυτούς που δίνουν πνοή στο Σφυρί, χαιρετισμούς στην Ελλάδα, χαιρετισμούς στη Μούσα. Up The Hammers και ας είναι οι Άρχοντες του φωτός μαζί σας!
Σας ευχαριστώ που κάνατε αυτήν την συνέντευξη μαζί μου και ελπίζω να μπορέσουμε να συναντηθούμε στην Ελλάδα κάποια στιγμή στο μέλλον!
Να "στε καλά!!
Shark










