MANILLA ROAD,ένα όνομα θρύλος για τους οπαδούς του παραδοσιακού heavy metal.
Μια μπάντα που εδω και δεκαετίες μας έχει μεγαλώσει μουσικά με τις αξεπέραστες συνθέσεις της,που ποτέ δεν μας πρόδωσε η μας απογοήτευσε,που πιστά υπηρετεί τη μουσική που αγαπάμε.
Αυτοί είναι και οι λόγοι που διαθέτει και ένα τόσο φανατικό ακροατήριο,ειδικά στην Ελλάδα.
Ένα συγκρότημα με τον δικό του χαρακτηριστικό ήχο,που καταφέρνει να συνδυάσει το epic metal με τις καθόδους σε σκοτεινά μονοπάτια.
Το "Playground of the damned" αποτελεί τον νέο τους δίσκο κι η ερώτηση είναι εύλογη...υπάρχουν όλα αυτα εδώ;
Με μεγάλη χαρά σας διαβεβαιώνω πώς ό,τι αγαπάμε απο αυτή τη μπάντα υπάρχει και με το παραπάνω σε αυτόν τον δίσκο!!!
Ήδη με το πρώτο κομμάτι,"Jackhammer" μπαίνεις άμεσα στο ύφος τους,με το κλασσικό riff των Μanilla να κάνει έντονη την παρουσία του.
Η συνέχεια έρχεται με το "Ιnto the Maelstrom" που ξεχωρίζει για τις εξαιρετικές κιθαριστικές μελωδίες του,ειδικά πρός το τέλος.
Το ομώνυμο τραγούδι "Playground of the damned" είναι ένα περίεργο ατμοσφαιρικό κομμάτι με την φωνή του Bryan Patrick να δίνει ένα μυστηριώδη τόνο.
Το "Grindhouse" είναι ένα απο τα πιο σκοτεινά κομμάτια του δίσκου με μια αρκούντως ενδιαφέρουσα αρχή,ενώ στην εξέλιξη του οι Manilla μας χαρίζουν μια απόλυτα δεμένη και ολοκληρωμένη σύνθεση,διανθισμένη με ένα φοβερό κιθαριστικό solo που σου παίρνει τα μυαλά.
Επόμενο το "Abbatoir de la mort" που ξεκινά με ένα αχαλίνωτο drumming το οποίο συνεχίζεται σε όλη τη διάρκεια του τραγουδιού,παίζοντας πρωταγωνιστικό ρόλο μαζί με το μπάσο που κεντάει.Ένα κομμάτι που χαρακτηρίζεται απο καταπληκτικές εναλλαγές ρυθμού,απο αυτές που μόνο οι Manilla ξέρουν τόσο καλά να κάνουν.Εναλλαγή ρυθμού και ατμόσφαιρας μέχρι την τελική βάρβαρη επίθεση στο τελευταίο μέρος,όπου η κιθάρα αναλαμβάνει να μας αποτελειώσει με ένα απο τα καλύτερα solo του δίσκου.
Τα πνεύματα ηρεμούν με το "Fire of Ashurbanipal"το οποίο είναι ένα αργό κομμάτι γεμάτο υπέροχες μελωδίες και μια φοβερά εκφραστική ερμηνεία απο τον Bryan.
"Brethren of the hammer" και η μονο μαχία ανάμεσα στο επικό και την σκοτεινιά αναδεικνύει τελικά νικητή τον ευτυχή ακροατή.
Και φτάνουμε στο τελευταίο κομμάτι του δίσκου "Art of War".Εδω δε μπορείς να κάνεις τίποτα άλλο απο το να υποκλιθείς σεμνά κια ταπεινά στο μεγαλείο αυτού του συγκροτήματος!Μια σύνθεση που σίγουρα μπορεί να σταθεί άνετα και επάξια δίπλα σε παλιότερα κλασσικά αριστουργήματα που μας έχουν χαρίσει.
Ένα κρεσέντο απο όλα τα μέλη του γκρούπ σε αυτό το τραγούδι που σε απογειώνει και σε αναγκάζει για πολλοστή φορά να αποδώσεις πλήρη σεβασμό σε μια μπάντα που έχει τον τρόπο και την ικανότητα να αποδεικνύει γιατί είναι τόσα χρόνια μέσα στην καρδιά μας.
Ένα κομμάτι-ΕΠΟΣ ιδανικό για επίλογο σε ένα τόσο καλό άλμπουμ!
Το να αναφερθούμε ξεχωριστά στην απόδοση κάθε μέλους το θεωρώ απο περιττό έως ασέβεια αφού όλοι έχουν δώσει τα διαπιστευτήριά τους άπειρες φορές.
Οι αξιότιμοι κύριοι,Mark "The Shark" Shelton στην κιθάρα,Bryan "Hellroadie" Patrick στα φωνητικά,Vince Goleman στο μπάσο και Cory "Hardcore" Christner στα ντράμς δε χρειάζονται συστάσεις,παρά μόνο μεγάλο σεβασμό και συγχαρητήρια για τον καινούργιο τους δίσκο.
Η παραγωγή του δίσκου εναρμονισμένη απόλυτα με το ύφος της μουσικής,έρχεται απο τα "80s,μουντή και παλιομοδίτικη αλλά κλασσική.
Άρα το τελικό συμπέρασμα είναι ότι οι πολυαγαπημένοι MANILLA ROAD είναι εδώ, γεμάτοι ακόμα απο έμπνευση και δύναμη.Κι εμείς ακολουθούμε πιστοί και φανατικοί στο δρόμο της δικής τους Valhalla!!!
1. Jackhammer
2. Into the Maelstrom
3. Playground of the Damned
4. Grindhouse
5. Abattoir de la Mort
6. Fire of Ashurbanipal
7. Brethren of the Hammer
8. Art of War
Για το Rockoverdose.gr
Πάνος Warlord Μπούγαλης
Comments
