Κυριακή 26 Μαΐου 2013
Αν και θα ήθελα πολύ να παραστώ από την αρχή να δω όλα τα γκρουπ, αυτό κατέστη αδύνατο μιας και λόγω Κυριακής είχε προηγηθεί ένα δυνατό διήμερο, με ξενύχτια, metal και οινοποσίες.
Παρόλα αυτά και για όσα συνέβησαν εν τη απουσία μου, ένας καλός φίλος, ο Στέλιος, με πληροφόρησε ότι «...οι Demolition Train απέδωσαν καλό και γρήγορο metal, με αρκετή ενέργεια (όπως πάντα πιστεύω και εγώ) και παρόλο τον λιγοστό εκείνη την ώρα κόσμο, ευχαρίστησαν με το παραπάνω όσους τους τίμησαν…» και προσωπικά δεν αμφιβάλλω καθόλου, από όσο μπορώ να κρίνω από την εμπειρία που έχω με τους Demolition από προηγούμενα live και πόσο μάλλον αν αναλογιστώ και τον Παπακώστα (Strikelight, Convixion) στην ομάδα εκείνο το βράδυ. Οι επιρροές και αγαπημένες μπάντες των παιδιών εξάλλου (motorhead, tank, jaguar, venom, κλπ μεταξύ άλλων) μαρτυρούν -ακόμα και αν δεν είσαι παρών σε κάποιο live τους- το τι μπορεί να έχει συμβεί, ακόμα και σε ένα μικρό 35λεπτο σετ! Κρίμα που το έχασα!
Kαι συνεχίζει ο Στέλιος «…οι Mahakala επειδή τους έχω ξαναδεί, κυμάνθηκαν στα υψηλά στάνταρ που συνηθίζουν πλέον, δεμένοι με πολύ καλό ήχο και φωνητικά και μου άφησαν μετά τους Innerwish και Sorrowful Angels τις καλύτερες εντυπώσεις… Το συγκρότημα κυνηγάει τα lives και δεν αφήνει τίποτα να πέσει κάτω, και σίγουρα θα μας απασχολήσει αρκετά και στο άμεσο μέλλον! Και σίγουρα κερδίσανε και το κοινό για άλλη μια φορά!».
Εγώ με την σειρά μου κατά τις 18.00 ήμουν εκεί (θέλοντας να δω οπωσδήποτε Chronosphere, που μου είχαν αφήσει άριστες εντυπώσεις μια προηγούμενη φορά στο «Κύτταρο») ένας από τους 40-50 (μέχρι στιγμής) που ήδη είχαν πιάσει τις θέσεις τους, αν και αυτό είναι σχήμα λόγου για κάποιους 10-15, γιατί στους Chronosphere μόνο στις θέσεις τους δεν κάθονταν (και καλά έκαναν!) αλλά αλώνιζαν την αρένα του Gagarin με το γνωστό mosh pit!! και πώς να μην το κάνουν άλλωστε αφού αυτά τα πιτσιρίκια στην κυριολεξία αποδίδουν αυθεντικό thrash, άρτιο ήχο, σύγχρονο από τη μια σε έναν βαθμό, αλλά ταυτόχρονα και πιστό στην παράδοση, με αρκετά τεχνικά σημεία και πολύ καλή κίνηση επί σκηνής!! Το ότι έχουν επιλεχθεί για δύο φεστιβάλ εξωτερικού το καλοκαίρι, το Metaldays στην Σλοβενία και –ειδικά- το Wacken στη Γερμανία νομίζω τα λέει όλα! Παραγγείλετε την κόπια σας τώρα! “Envirusment” CD out now!
H συνέχεια ανήκε σε μια πολυαγαπημένη μπάντα σε μένα και όσους αρέσκονται στο λεγόμενο επικό metal. Δεν πρόκειται για άλλους από τους Wrathblade που προκάλεσαν σεισμό με την κυκλοφορία της πρώτης ολοκληρωμένης δουλειάς τους, αλλά σείουν και τους χώρους όπου παίζουν ζωντανά κάθε φορά. Αν και τους βλέπουμε αρκετά συχνά, είτε ως support, είτε σε δικές τους συναυλίες, σε Αθήνα ή περιφέρεια, σίγουρα δεν τους χορταίνεις ποτέ και πάντα θέλεις κι άλλο. Μοναδικό μελανό σημείο, που όμως ήταν αναπόφευκτο, λόγω ατυχήματος, ένα πρόβλημα με το πόδι του Γιάννη (drummer) που ευτυχώς δεν ήταν σοβαρό και ευτυχώς ήρθε προς το τέλος, στο τελευταίο αν δεν κάνω λάθος προγραμματισμένο τραγούδι του σετ τους για εκείνο το βράδυ, το οποίο κόπηκε στη μέση άδοξα, ανωτέρας βίας ένεκα όπως είπαμε, που όμως δημιούργησε άσχημη ψυχολογία στον Γιάννη που ήταν απαρηγόρητος μετά = συνέπεια μουσικού! Νομίζω την επόμενη συναυλία των Wrathblade δεν θα θέλατε να τη χάσετε!! θα πάρει(ουν) την εκδίκησή του(ς)!
Και προχωράμε (ενώ στα διαλλείματα το μέσα έξω στο χώρο ήταν αναπόφευκτο λόγω ζέστης και φαντάζομαι τι θα γίνει 28 Ιουλίου εκεί μέσα με τους Anthrax!!) με τους Sorrowful Angels, που α) δεν είμαι σίγουρος αν τους έχω πετύχει ξανά σε κάποιο live β) σίγουρα ήταν κάτι το διαφορετικό σε σχέση με τον ήχο των υπολοίπων, αφού κυμαίνονται σε dark/gothic μονοπάτια, με μεγάλες δόσεις metal παρόλα αυτά! Άρεσαν σε αρκετούς από ότι κατάλαβα, είχαν και το κοινό τους, όχι για τα δικά μου γούστα όμως, αλλά αυτό είναι κάτι εντελώς προσωπικό.
Επόμενη μπάντα στη σκηνή οι Dark Nightmare που για ακόμα μια φορά κράτησαν πολύ ψηλά την μεταλλική σημαία της περιφέρειας (προέρχονται από Γρεβενά), με αλλαγμένη κατά τι σύνθεση και τον Γιώργο από Wishdoom στις κιθάρες, αποτέλεσαν από τις καλύτερες –αν όχι την καλύτερη- στιγμή της βραδιάς για μένα! Τρομερές συνθέσεις, από τα demos μέχρι και τα 2 αριστουργηματικά άλμπουμς που έχουν κυκλοφορήσει έως τώρα και τους έχουν βάλει για τα καλά στην καρδιά και τα αυτιά μου!! Στο Hawks of War δεν κρατήθηκα και πήγα μπροστά κάνοντας παρέα headbanging και air guitar με αυτούς που ‘κοπανιόντουσαν’ στις πρώτες σειρές! Χωρίς αμφιβολία μέχρι εκείνη τη στιγμή ήταν η μπάντα που απέσπασε το μεγαλύτερο χειροκρότημα και ανταπόκριση από το κοινό.
Για να θυμηθούμε λίγο και τον Στέλιο πάλι (γιατί να πω την αμαρτία μου ήμουν εκτός Gagarin κατά τη διάρκεια των Wastefall), «…οι Wastefall είναι γνωστοί για το progressive ύφος τους και με νέο μέλος τον Τάσο Λούκο πίσω από τα drums έδειξαν πως είναι μια μπάντα που έχει μουσικούς καλά καταρτισμένους. Το playlist τους είχε 7 κομμάτια (eye – sep – hearts in the gutter –revolution jar – vulturnus – the poetics of flight – empty haven) και μας χάρισαν 40 περίπου λεπτά δυναμικές μελωδίες. Ίσως η σκηνική παρουσία τους να ήθελε λίγο περισσότερη δουλειά, κατά τα άλλα ήταν άκρως ικανοποιητικοί…!» Αυτό που απλά θα ήθελα εγώ να συμπληρώσω, είναι ότι γενικότερα πρόκειται για ένα ιδιαίτερο και δύσκολο άκουσμα, που απευθύνεται σε πολύ συγκεκριμένο κοινό και σίγουρα σε μια συναυλία, ειδικά με πιο παραδοσιακό metal ήχο, τέτοιου ύφους μπάντες (παρόλο που επιδίδονται σε μεγάλη τεχνική και υψηλά μουσικά standards), δυστυχώς δεν έχουν παρά ελάχιστες ελπίδες να κερδίσουν νέους οπαδούς εκείνη τη στιγμή. Είναι διαφορετικό το δικό τους …έργο και άλλες οι διαδικασίες.
Και φτάνουμε στους headliners της βραδιάς, τους Innerwish φυσικά, αυτή την πολύ μεγάλη δύναμη στο χώρο της ελληνικής metal σκηνής, με την πολυετή και καταξιωμένη πορεία, την αναγνώριση σε Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό, με την μοναδική ευχέρεια να παράγουν αξεπέραστες μελωδίες και συνάμα δυνατό, γρήγορο και ατόφιο heavy metal. Είτε είστε περισσότερο λάτρεις της πρώτης περιόδου του γκρουπ, είτε της δεύτερης, είτε και των δύο, όπως συμβαίνει στις περισσότερες των περιπτώσεων, το setlist δεν άφησε κανέναν παραπονούμενο ή πολύ περισσότερο αδιάφορο. Παλιές κομματάρες, αλλά και τα νεότερα μελωδικά power metal διαμαντάκια (eye of the storm, the signs of our lives, silent faces, lord of truth, burning desires, spacerunner, dancer of the storm, sirens, inner strength, ready for attack κα), μαζί με την διασκευή από του Lonely Lady από Q5 και την υπέρτατη μπαλάντα τους Have You Ever (από τον πρώτο δίσκο waiting for the dawn), ήταν αρκετά για να μας κρατήσουν, όχι απλά ζεστούς, αλλά ζεματιστούς και ενθουσιώδεις μέχρι τέλους. Επαγγελματισμός και ωριμότητα από πανάξιους μουσικούς, με την προσθήκη και του νέου μέλους στα φωνητικά, του εκπληκτικού Γιώργου Εικοσιπεντάκη (ex- Fragile Vastness) που πήρε τη θέση του επίσης λατρεμένου, φωνάρα και φίλου Μπάμπη Αλεξανδρόπουλου. Ας σημειωθεί ότι τόσο ο Μπάμπης, αλλά και ο έτερος φίλος, επίσης φωνάρα και μεγάλο respect …ο «πάτερ» (χαχα!) Γιάννης Παπανικολάου (πρώτος τραγουδιστής) ήταν παρόντες σε αυτή τη γιορτή.
Γενικά πρόκειται για μια ακόμα τίμια και ειλικρινή προσπάθεια και μπράβο στους διοργανωτές, που με καλή θα έλεγα επιλογή των συγκροτημάτων αλλά και αρκετά καλό νομίζω εισιτήριο (10 ευρώ προπώληση και 12 ταμείο), προσπάθησαν και προσέφεραν ένα πολύ καλό αποτέλεσμα, που θα έπρεπε όμως να έχει και περισσότερους δέκτες, όχι μόνο για να το στηρίξουν, όπως λέμε κάθε φορά, αλλά και να το ευχαριστηθούν στην τελική που είναι και ο σκοπός. Άδειο το Gagarin σαφώς δεν ήταν, υπήρχε μια ατμόσφαιρα αρκετά καλή, αλλά πάλι από τους 300 του Λεωνίδα (αν δεν κάνω λάθος εκτίμηση στο νούμερο, άντε να ήταν λίγο παραπάνω), ενώ θα μπορούσε κάλλιστα να έχει άλλα τόσα άτομα…
Δεν θα γκρινιάξω άλλο, καθώς ο καιρός ήταν αρκετά καλός και νομίζω πως πολλοί προτίμησαν την παραλία, με την δικαιολογία (προς τον εαυτό τους) ότι τις ελληνικές μπάντες, είτε τις έχουν δει ήδη, είτε θα έχουν την ευκαιρία να τις ξαναδούν… Oκ, δεκτό, αλλά ως ένα σημείο, γιατί είναι αρχή καλοκαιριού ακόμα και οι ευκαιρίες στην Ελλάδα για μπάνια είναι περισσότερες από αυτές για μια καλή συναυλία ή φεστιβάλ!! (Εξάλλου τι ιδανικότερο από το να κατέβεις για ένα μπανάκι στη θάλασσα το πρωί και να σκάσεις με την αρμύρα για heavy metal στο Gagarin το απογευματάκι !!... νομίζω έτσι και θα πράξω σε επόμενη αντίστοιχη φάση!)
Hellenic Metal to the End!!
Για το RockOverdose.gr: Μιχάλης HMRM!
(με τη πολύτιμη συμβολή του Στέλιου Metalheart -Φωτογραφίες Demolition Train,Mahakala,Chronosphere )
Φωτογραφίες: Πέτρος Παπαπέτρος
Comments
