Και αφού η πρώτη μέρα κύλησε αρκετά καλά με μπόλικο κόσμο να υποστηρίζει το φεστιβάλ και τα συγκροτήματα που πήραν μέρος, ήρθε η Κυριακή. Οκτώ ακόμα μπάντες θα μας έδιναν δείγματα της δουλειάς τους ζωντανά για ακόμα μια φορά, άλλα γνωστά σε μένα κα άλλα τα έβλεπα live για πρώτη φορά. Να πω την αλήθεια με χάλασε η ακύρωση εμφάνισης των Sarabante αλλά υπήρχαν τόσες άλλες μπάντες που πιστεύω κάλυψαν το κενό.
Γύρω στις 5 και ενώ ακόμα ο ήλιος μεσουρανούσε, η πρώτη μπάντα έκανε την εμφάνισή της. Οι Mood For ήταν πιτσιρίκια αγόρια και κορίτσια, που η ηλικία τους δεν ξεπερνούσε τα 14. Παίζοντας διασκευές κλασσικών ροκ και χέβυ κομματιών με τον μπόμπιρα στα ντραμς να κλέβει την παράσταση, κέρδισαν το ζεστό χειροκρότημα και τον σεβασμό όσων βρισκόταν εκεί.
.jpg)
Επόμενοι στη σειρά οι All Vows Collapse. Με μια καμηλοπάρδαλη να εισβάλλει στην σκηνή και να κοπανιέται ασταμάτητα, η μπάντα αν και στα μέσα του μεσημεριού έδωσε πόνο. Με το ύφος της να κυμαίνεται σε hardcore/punk κύματα, με αποκορύφωμα την διασκευή του Faith or Forgiveness από τους The Ghost Inside που επισκέφθηκαν πρόσφατα και την χώρα μας, έκαναν όσους είχαν μαζευτεί μπροστά από την σκηνή να κοπανιούνται για σχεδόν όλη τη διάρκεια του σετ τους.
Παρόλο που δεν κατάλαβα την αλλαγή στην σειρά εμφάνισης των συγκροτημάτων, οι Disolvo Animus ανέβηκαν στην σκηνή κάπου στις 7παρά. Με τον ήλιο ντάλα, η πεντάδα ανέβηκε μαυροφορεμένη με το ανάλογο corpse paint και μας παρέδωσαν κομμάτια από τον τελευταίο τους δίσκο με τίτλο Aphesis. Με λίγα χρόνια στην πλάτη τους αλλά με αρκετό επαγγελματισμό φάνηκαν για άλλη μια φορά πόσο άξιοι είναι να παίζουν κάτω από μπάντες σαν τους Rotting Christ ανά την χώρα μας.
DreamLongDead για την συνέχεια. Doomsters με death στοιχεία, είναι μια πολλή καλή επιλογή για όποιον είναι φαν του είδους, Προσωπικά εμένα δεν είναι του γούστου μου, όμως δεν μπορώ να μην αναφέρω ότι πραγματοποίησαν μία σωστή εμφάνιση παρά τον καυτό ήλιο και το λιγοστό αεράκι, που δεν σε βοηθάει να παρακολουθήσεις τέτοιες μπάντες χωρίς κατάλληλη ατμόσφαιρα.
Οι Insane Court άφησαν για λίγο την συμπρωτεύουσα και κατέβηκαν στα μέρη μας για να παίξουν με το μυαλό μας. Death metal με γκρουβάτα riffs και πολύ ενέργεια, ήταν η συνταγή μιας καλής εμφάνισης που δεν άφησε παραπονεμένους όσους παρακολουθούσαν. Αρκετά καλός ήχος και ο κόσμος έδειξε να γουστάρει.
Θρας ρε νιαμου. Ear Piercing Thrash, Anthem of Violence και καρφί τα κομμάτια το ένα μετά το άλλο. Ως σωστοί εκπρόσωποι της thrash σχολής, οι Bio-Cancer ανέβηκαν και σαν σίφουνας τα πήραν όλα παραμάζωμα. Κυριολεκτικά. Αν και τους έχω δει αρκετές φορές δε τους βαριέμαι, και σε αυτό το φεστιβάλ ήταν μια καλή ευκαιρία να περάσω όμορφα τόσο εγώ, όσο και οι υπόλοιποι με τον χαμό που σήκωσαν.
Μετά από την εμφάνισή τους στο φετινό Rockwave, ξαναβλέπω τους Endsight, οι οποίοι γύρω στις 9 πάτησαν το σανίδι. Είχε πλέον βραδυάσει και ήταν ότι έπρεπε. Με τον Νίκο να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο πίσω από το μικρόφωνο, η μπάντα όπως κάθε φορά σήκωσε πανικό και έκανε τον κόσμο από κάτω να μην σταματά να μοσάρει.
Λίγο πριν παραδώσουν την σκυλάτη τους headliners, οι WreckAge ήταν η δεύτερη Θεσαλλονικώτικη μπάντα επί εδάφους Νέας Μάκρης. Και ήταν καλοί! Για την ακρίβεια, τα 'σπασαν! Με μια διασκευή των Entombed καθώς και με δικά τους κομμάτια, είμαι σίγουρη ότι έκλεψαν τις εντυπώσεις και σε κάποιο επόμενο live τους στην Αθήνα σπεύσατε.
Last but not least, έφτασε η ώρα για τους Exarsis. Με το Brutal State να έχει κυκλοφορήσει πριν μερικούς μήνες και έχοντας ήδη παίξει κάτω από σπουδαία ονόματα, ήταν μια καλή προθέρμανση να τους δεις πριν την εμφάνισή τους με τους Anthrax την Κυριακή που μας έρχεται. Δεμένοι, σωστοί και με δυναμική παρουσία στην σκηνή έπαιξαν κομμάτια της νέας τους δουλειάς και δεν σταμάτησαν στιγμή το κοπάνημα, συμμετέχοντας με το κοινό που είχε ανοίξει circle pits.
Όσοι ήρθατε είμαι βέβαιη ότι το ευχαριστηθήκατε, ειδικά αν ήσασταν και τις 2 μέρες. Η άφθονη μπύρα, τα πολλά σουβλάκια και φυσικά η αγαπημένη σου μουσική σε έναν όμορφο χώρο λίγο πιο έξω από την Αθήνα (και κοντά σε θάλασσα) ήταν ιδανική επιλογή για το 2ήμερο. Το χαμηλό εισιτήριο βοήθησε πολύ κόσμο να έρθει, και μπράβο στην διοργάνωση που τηρήθηκαν οι ώρες και υπήρξε σωστός προγραμματισμός. Θα μπορούσε να έχει πολύ περισσότερο κόσμο κατά την γνώμη μου, παρόλα αυτά συνολικά στο διήμερο πιστεύω ήμασταν κάπου 700 άτομα. Μέχρι την επόμενη φορά λοιπόν...
Για το RockOverdose.gr: Λαμπρινή Γκούμα
Comments
