Υπάρχει μία ενδιαφέρον προσέγγιση στο θέμα των Nile η οποία λέει πως ότι και να βγάλουν θα είναι καλό… Είναι όμως έτσι τα πράγματα;
Στις 29 Ιουνίου, οι Nile κυκλοφόρησαν την 7η κατά σειρά ολοκληρωμένη τους δουλειά με τίτλο “At the Gate of Sethu”. Πιστοί στην θεματολογία τους η οποία καταπιάνεται - όπως όλοι γνωρίζουν - με την Αιγυπτιακή μυθολογία, η οποία μοιάζει να είναι ανεξάντλητη, αν υπολογίσουμε ότι ασχολούνται με αυτήν για εφτά κατά σειρά albums συν τα δύο προσωπικά του Karl Sanders. Παρακολουθώντας τους Nile από το “Black Seeds of Vengeance” του 2000, μπορώ με άνεση και εγώ να στηρίξω ότι όντως δεν έχουν βγάλει κάτι σκάρτο. Και ειδικά η προσθήκη του δικού μας Γιώργου Κόλλια στην μπάντα ήταν χαράς ευαγγέλιο. Στο “At the Gate of Sethu” οι Nile κάνουν αυτό που ξέρουν να κάνουν καλά και τους έχει κάνει γνωστούς: Τεχνικό brutal death metal με αναφορές στην αιγυπτιακή μυθολογία. Αυτοί είναι, αυτό τους αρέσει να κάνουν, γι αυτό μας αρέσουν και εμάς.
Η αλήθεια είναι ότι σε κάποια σημεία, τα (έτσι και αλλιώς γαμάτα) φωνητικά των Karl Sanders και Dallas Toler-Wade έχουν γίνει λιγάκι πιο soft από ότι συνήθως και δεν ξέρω αν αυτή θα είναι μία γραμμή που θα ακολουθήσει η μπάντα στο μέλλον ή απλά έτσι τους βγήκε σε αυτό το album. Φυσικά αυτό δεν ενοχλεί καθόλου την ακρόαση του album από τους παλιούς οπαδούς, οι οποίοι σίγουρα θα το έχουν εκθειάσει ήδη.
Στα 11 κομμάτια του “At the Gate of Sethu” συνολικής διάρκειας περίπου 48 λεπτών, υπάρχουν και δύο μικρής διάρκειας instrumentals τα οποία προσδίδουν την απαιτούμενη ατμόσφαιρα. Ξεχώρισα τα “Enduring the Eternal Molestation of Flame”, “The Fiends Who Come to Steal the Magick of the Deceased”, “The Gods Who Light Up the Sky at the Gate of Sethu” και το 7λεπτο “The Chaining of the Iniquitous”, χωρίς να υστερούν τα υπόλοιπα.
Τώρα για το παίξιμο των μελών των Nile, τι μπορώ να γράψω εγώ; Οι άνθρωποι είναι άψογοι στην δουλειά τους! Τρείς χαρισματικοί άνθρωποι οι οποίοι είναι γεννημένοι για αυτόν ακριβώς τον σκοπό: να παίζουν τεχνικό death metal.
Ειδική αναφορά πρέπει να γίνει και στο artwork το οποίο ανήκει στον δικό μας Seth Siro Anton και είναι καταπληκτικό! Τελικά νομίζω πως το album εκτός από Αίγυπτο, μυρίζει και… Ελλάδα!
Και για να περάσω και στην τελική εντύπωση αυτού του album, πιστεύω ότι είναι ένας γνήσιος Nile δίσκος, χωρίς όμως να αποτελεί την καλύτερη δουλειά τους μέχρι σήμερα. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν είναι απολαυστικός από την πρώτη μέχρι την τελευταία στιγμή του.
Βαθμολογία: 86/100
Tracklist:
- Enduring the Eternal Molestation of Flame
- The Fiends Who Come to Steal the Magick of the Deceased
- The Inevitable Degradation of Flesh
- When My Wrath Is Done
- Slaves of Xul
- The Gods Who Light Up the Sky at the Gate of Sethu
- Natural Liberation of Fear Through the Ritual Deception of Death
- Ethno-Musicological Cannibalisms
- Tribunal of the Dead
- Supreme Humanism of Megalomania
- The Chaining of the Iniquitous
Για το Rock Overdose,
Αντώνης "Jey Key" Κατσαρός



