Η εικόνα των Opeth είναι μία μουσική πανδαισία που άπαξ και την ακούσεις και γίνεσαι μέρος της, αλλά και θες να την ακολουθήσεις οπουδήποτε. Αυτό σημαίνει και την παρακολούθηση μίας εμφάνισης τους. Το να αναπαράγουν ζωντανά αυτά που έχουν χτιστεί μέσα στους δίσκους τους είναι μία μεγάλη υπόθεση και θέλει βέβαια και απαιτητικούς ακροατές και θεατές. Ιδίως αυτοί που τους αγάπησαν για τον death metal χαρακτήρα τους θα πρέπει να δείξουν κατανόηση στο γεγονός της στροφής του αρχηγού τους που αρέσκεται στο να παίζουν περισσότερο κομμάτια καθαρόαιμου prog. Αυτό όμως δεν είναι καθόλου μείον, αντιθέτως αν πας με τα νερά τους θα νιώσεις την πραγματική γλύκα.
Ήδη από τις 19:30 που άνοιγαν οι πόρτες υπήρχε κόσμος και με την ώρα μαζευόταν όλο και περισσότερος μέχρι και την στιγμή της έναρξης στις 21:30 που έφτασαν όσοι ήθελαν πραγματικά να τους δουν. Δεν ήταν σε καμία περίπτωση sold-out, αλλά αυτό δεν ενόχλησε κανέναν και ειδικά την μπάντα και αυτό θα το κατανοήσετε παρακάτω. Με ένα intro λοιπόν ομιχλώδες και έναν κατάλληλο κοκκινοπράσινο φωτισμό να συνοδεύει την δημιουργικότητα τους ανέβηκαν στην σκηνή ξεκινώντας με το “The Devil’s Orchard” από τον τελευταίο τους δίσκο “Heritage”, τον οποίο και τίμησαν ικανοποιητικά. Ο κόσμος έδειξε τη χαρά του από νωρίς και ζεστάθηκε και εκείνος φωνάζοντας όποτε το απαιτούσε το κομμάτι “God Is Dead” μαζί με τον Mikael.
Πριν προχωρήσω θέλω να αναφερθώ λίγο στον κόσμο, κάποιοι μάλλον δεν καταλάβαιναν ποιο ακριβώς ήταν το κλίμα το μπάντας και ότι η όλη φάση δεν ήταν ένα metal party από την αρχή μέχρι το τέλος, ήταν κάτι διαφορετικό και ψαγμένο μπορώ να πω. Σε τελειώματα σπουδαίων κομματιών όπως στο “Face Of Melinda” όπου άκουγες και ένιωθες την γαλήνη στην ακουστικότητα της κιθάρας και παρασυρόσουν με έναν μεγάλο εσκεμμένο εθισμό άκουγες κοριτσίστικες τσιρίδες και χάλαγε η μουσική εικόνα σε μένα προσωπικά. Αλλά μπρος την τεράστια αυτή εμφάνιση προσπαθώ να το προσπερνάω. Βέβαια εκτονώθηκαν σε prog/death ύμνους μέσα από τα “Blackwater Park” ή “Watershed”.
.JPG)
Ο Mikael ήταν ιδιαίτερα ομιλητικός είτε αναφερόμενος στις αναμνήσεις τους από άλλες φορές που είχε βρεθεί στη χώρα μας, είτε κάνοντας πλάκα με τον μπασίστα Martin Mendez κάνοντας λόγο για την διάθεση του. Ο οποίος Martin Mendez έδωσε ένα απίστευτο ρεσιτάλ παιξίματος και έδειχνε ότι έπαιζε με συναίσθημα και ψυχή, δεν έδινε απλά τον τόνο για να γεφυρωθούν τα μέρη ενός κομματιού, αλλά γινόταν πρωταγωνιστής σε ένα ανελέητο prog ντελίριο. Μιας και αναφέρθηκε από τον Mikael ότι ο Martin είναι μεγάλος οπαδός του Dio, έπαιξαν και το “Slither” [SliΘΘΕΕ(ρ)] κατά την προφορά του Mikael και στο συγκεκριμένο κομμάτι έγινε ένας λογικός και ελεγχόμενος χαμός στις μπροστινές σειρές.
Άξιο αναφοράς είναι ότι στα μεγάλα κομμάτια η μπάντα δεν τσιγκουνευόταν καθόλου και τα τελειώματα τα κρατούσαν και λίγο παραπάνω από την κανονική τους διάρκεια όπως και έγινε στα κλεισίματα των απίστευτων “Folklore”, “Heir Apparent” και “Deliverance” και πιστέψτε με ότι εκεί πέρα γινόταν μία πραγματική μουσική αποκάλυψη που και με κλειστά μάτια τα ένιωθες τόσο έντονα που χαράσσονταν μέσα σου.
.JPG)
Σε όλα τα κομμάτια που ακούστηκαν, ακόμα και στο γεγονός ότι τα περισσότερα δεν είχαν death metal (δεν με πείραξε και καθόλου) όλοι τους ήταν ένας και ένας στον ρόλο του, αλλά αυτός ο Martin Axenrot έπαιζε τα άπαντα ο άτιμος. Είναι χταπόδι πρέπει να το παραδεχτούμε, έπαιζε με τα χέρια, τα πόδια και τα μαλλιά της κεφαλής του, από τους καλύτερους drummer στο είδος, αλλά και γενικότερα.
Εν τέλει όλοι έμειναν ευχαριστημένοι και εμείς αλλά και η μπάντα και αυτό αποδείχτηκε τόσο στα λόγια του Mikael που μας ευχαρίστησε που ήμασταν παρόντες, όσο και στα λόγια του έτερου κιθαρίστα Fredrik Akesson προς εμέ λέγοντας μου ότι ήμασταν ένα φοβερό και ζεστό κοινό και τα λόγια αυτά δείχνουν πόσο πολύ υπολογίζει μία μπάντα το κοινό σε μία χώρα. Ο μουσικός αυτός χρωματισμός που αποδόθηκε χθες από τους Opeth είναι πάρα πολύ σπάνιος, τέτοιες συναυλίες με τέτοιο πάθος γίνονταν πίσω στο ’70 και το να φέρεις και μία ‘70s ατμόσφαιρα στη μουσική σήμερα είναι επίσης σπάνιο. Θα περιμένουμε με χαρά μέχρι την επόμενη φορά.
OPETH Setlist:
1. The Devil's Orchard
2. I Feel the Dark
3. Face of Melinda
4. Slither
5. Credence
6. To Rid the Disease
7. Folklore
8. Heir Apparent
9. The Grand Conjuration
10. The Drapery Falls
Encore:
11. Deliverance
Για το RockOverdose.gr: Γιάννης “Dr.Feelgood” Κουτσουσίμος - Βικτώρια Δούδου
Φωτογραφίες: Στέλιος Αλευρόπουλος
Comments
