Οι αγαπημένοι μας αλητομούρηδες από το Νησί έχουν πατήσει για τα καλά τα 15 χρόνια γύρας στην πιάτσα. Κάποτε, θρασείς νεανίες που δε χαμπάριαζαν μία. Σήμερα, καθώς πρέπει οικογενειάρχες, ηχογραφούν τα άλμπουμ τους τα σαββατοκύριακα, μιας και κάπως πρέπει να βγει το τίμιο ψωμάκι τους τις καθημερινές. Ο λύκος όμως κι αν εγέρασε, την τέχνη του δεν ξέχασε. Όσονουπω, κυκλοφορούν το έβδομο τους full length και πρώτο για την Candlelight “A Eulogy For The Damned” και η ανυπομονησία όλων έμας που ζητούσαμε την πορτοκαλί μας πρέζα, επιτέλους θα λάβει τέλος.
Ήδη από τα πρώτα δευτερόλεπτα του εναρκτήριου “Red Tide Rising” οι Goblin αφήνουν υποσχέσεις και για αυτή τους την κυκλοφορία. Groove και λίγο ακόμα groove, μια εσάνς από Motorhead και γίναμε. Ακολουθεί ένα “Stand For Something” κατευθείαν από τη χύτρα του “Coup De Grace”, που ακούγεται σα την classic rock εκδοχή του “Made Of Rats”.
Το “Acid Trial” έχει το πιο ασυνήθιστο intro που είχε ποτέ σύνθεση τους, στην πορεία του όμως εξελίσσεται σε τυπικό mid tempo Goblin κομμάτι δεύτερης περιόδου. Το γκαζιάρικο “The Filthy & The Few” έχει ήδη καπαρώσει θέση ανάμεσα στα classics τους, ενώ στο “Save Me From Myself” φλερτάρουν επιτηχημένα με πιο bluesy hard rock καταστάσεις.
Βολτάρουν σε γνώριμα doom λημέρια στο “The Fog” και δε διστάζουν να ακουμπήσουν έστω και ξώφαλτσα το classic rock των 70s με το “Return Τo Mars”. “Death Of Aquarius” κατά πόδας και ο λυσσασμένος Ben Ward κάνει τη διαφορά, ενώ στο “The Bishops Wolf” είναι η κιθάρα του Joe Hoare που ξεσαλώνει, σε ένα από τα highlights του άλμπουμ.
Το καλύτερο όμως το φυλούσαν για το τέλος και το ομώνυμο του δίσκου. Τζαμαριστό intro για αρχή πάνω στο οποίο έρχεται να εντυπωθεί η μπαρουτοκαπνισμένη φωνή του “επίτιμου” Craig Riggs (των Roadsaw ντε!). Εκείνος με τη σειρά του παραδίδει τη σκυτάλη στον συνήθη ύποπτο Ben Ward, ενώ η σύνθεση πια “ηλεκτρίζει” επικίνδυνα. Και εκεί που νόμιζες ότι έχεις να κάνεις με ένα ακόμα τυπικό Orange Goblin κομμάτι, η μπάντα ξαναμπαίνει σε jammy mode, οδηγούμενη πλέον από μια φοβερή a la Page μελωδία του Hoare και το άσμα απογείωνεται. Υπόκλισις.
Οι Orange Goblin δεν πρόκειται να επανεφεύρουν τον τροχό ή κατι τέτοιο, με τον δείκτη να κοντεύει 2012 νομίζω ότι αυτό το έχουμε εμπεδώσει. Αυτό που μπορούν να κάνουν, είναι να παίξουν ψυχωμένα βρώμικο rock, απογυμνωμένο πλέον από τις ψυχεδελικές καταβολές του παρελθόντος, μπολιασμένο όμως με έναν νοσταλγικό κλασικό metal/rock αέρα, που δίνει την ελαφρά, αλλά απαραίτητη πνοή φρέσκου αέρα στη μπάντα για να συνεχίσει επιτυχημένα την πορεία της. Και αυτό ακριβώς καταφέρνουν με το “Eulogy For The Damned”.
Οι πιστοί να μαζευτούν, για ακόμα μια φορά. Όσο για τους άπιστους... ε τίποτα φλώροι θα ΄ναι.
Για το Rockoverdose.gr,
Δημήτρης Σούρσος
Tracklist:
1. Red Tide Rising
2. Stand For Something
3. Acid Trial
4. The Filthy & The Few
5. Save Me From Myself
6. The Fog
7. Return To Mars
8. Death Of Aquarius
9. The Bishops Wolf
10. A Eulogy For The Damned



