Ήθελα η αλήθεια είναι, ξεκινώντας αυτή την δισκοπαρουσίαση να κάνω μία αναφορά στον συνθέτη, στιχουργό και όχι μόνο της μπάντας αλλά αισθάνομαι ότι όσα και να γράψω θα είναι πραγματικά λίγα για μια μουσική ιδιοφυία όπως ο Daniel Gildenlow.
Καταρχήν, έχει υπάρξει ένα μεγάλο θέμα με τους POS προ εποχής Road salt και με την ξαφνική αλλαγή ύφους και παιξίματος με τον εν λόγω άλμπουμ. Κάποιοι οπαδοί παραπονέθηκαν , γκρίνιαξαν και χαρακτήρισαν τη μπάντα και ειδικά μετά την απόφαση τους να λάβουν μέρος στη eurovision με το ομώνυμο κομμάτι του Road Salt pt.1. Ας ξεκαθαρίσουμε λοιπόν ότι progressive δεν θεωρείτε μια μπάντα μόνο επειδή παίζει ¨παπάδες¨ αλλά κυρίως επειδή είναι προοδευτική και δεν μένει στάσιμη σε αυτό που παίζει, επηρεάζεται από άλλα μουσικά ιδιώματα ενίοτε και δεν φοβάται να πειραματιστεί.
Τώρα βέβαια στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν έχουμε κάτι νέο αλλά ένα πισωγύρισμα κυρίως στα 70’s αποτείνοντας έναν φόρο τιμής κατά κάποιο τρόπο σε μεγάλες Rock, Hard Rock , psychedelic Rock και όχι μόνο μπάντες τις εποχής εκείνης κυρίως, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η μουσική των POS δεν έχει τη δική της ταυτότητα, αντιθέτως . Και καταλήγουμε στο εξής, τι και αν δεν έχουν καμία σχέση με τους POS του Remedy Lane, The Perfect Element κλπ είναι Pain Of Salvation, το συναίσθημα γι αυτούς που τους ξέρουν παραμένει το ίδιο και αυτό φτάνει.
Και έκανα αυτή την εισαγωγή για όσους περίμεναν να ακούσουν κάτι απ τα παλιά στο Road Salt two-ebony, το σίγουρο είναι ότι θα ακούσετε κάτι απ τα παλιά αλλά όχι των POS, κάτι απ τα παλιά που εμένα τουλάχιστον μου ξύπνησε κάτι παραπάνω από αναμνήσεις για τις καλές εποχές τις Rock.
Ομολογώ ότι μου έκανε τρομερή εντύπωση η εισαγωγή στο άλμπουμ με το κατά κάποιο τρόπο ¨ανατολίτικο¨ , “Road Salt Theme” και εκεί πάμε σε αυτό που λέγαμε πρίν για το όταν μία μπάντα δεν φοβάται να πειραματιστεί και μετά έχουμε τα “Softy She Cries” και “Conditioned” στο γνώριμο ύφος του “No way” από το RS pt.1.
Από κει και πέρα τα πράγματα αλλάζουν, μέχρι τουλάχιστον και το “Mortar Grind” το οποίο οι περισσότεροι θα ξέρουν ήδη από το EP “Linoleum”. Mε το “Healing Now” -που δεν σας κρύβω ότι έγινε από τα αγαπημένα μου από το πρώτο άκουσμα- έχουμε μια μπάντα που σου δίνει την εντύπωση ότι χώθηκε σε μια καλύβα σε ένα χιονισμένο δάσος, έβγαλε τα σώψυχα της , έκανε την αυτοκριτική της και άρχισε να παίζει και όλα αυτά τα ωραία και τα άσχημα αποτυπώθηκαν σε αυτή την ευλογημένη κυκλοφορία που απ ότι φαίνεται μαζί με τον προκάτοχο του θα είναι τα αγαπημένα μου μέχρι την επόμενη κατάθεση ψυχής.
12 τραγούδια που ξεχειλίζουν συναισθήματα, που θα σας αγγίξουν αν και εσείς το θέλετε και αφεθείτε, που στα αυτιά των παλαιότερων θα φέρουν αναμνήσεις και στιγμές από καλύτερες εποχές και παραθέτω και μερικούς στίχους από το “1979” για του λόγου το αληθές.
“It was "79 and the world seemed more kind
And it was still ok to be modest
The Sixties were gone but their soul lingered on
And the Eighties were still just a promise
Our grandpas were strong and our parents still young
And the world seemed a little more honest”
To Road salt two, στην ουσία είναι ελαφρώς διαφορετικό από το pt.1 μιας και ακόμη και ο ήχος έχει πλησιάσει ακόμα πιο πολύ τη δεκαετία του 70, οι συνθέσεις είναι πιο σκοτεινές – συναισθηματικές με αρκετά σημεία να δείχνουν επιτέλους τη λύτρωση στα όσα έχουν βασανίσει τους ¨ήρωες ¨ του Daniel. Το σίγουρο είναι ότι θα το λατρέψετε μίας και κατά την άποψη μου είναι η πιο ώριμη μουσικά κυκλοφορία τους και δεν υπάρχει λόγος να περιμένουμε από μια μπάντα ένα πισωγύρισμα ειδικά όταν είναι αλλού μουσικά, έχουμε ήδη αρκετά πιστεύω παραδείγματα τέτοιων αποτυχημένων κινήσεων από μεγάλες μπάντες και μη.
Αγαπημένες στιγμές του άλμπουμ …όλο!
Tracklist
1. Road Salt Theme
2. Softly She Cries
3. Conditioned
4. Healing Now
5. To The Shoreline
6. Eleven
7. 1979
8. The Deeper Cut
9. Mortar Grind
10. Through The Distance
11. The Physics Of Gridlock
12. End Credits
Για το RockOverdose.gr,
Κατσιρέας Χρήστος
Comments
