Πήγα χωρίς να περιμένω πολλά. Ήξερα πως οι Palaye Royale έχουν μια θεατρική σκηνική παρουσία, ένα ιδιαίτερο στυλ και πιστό κοινό – αλλά σε καμία περίπτωση δεν φανταζόμουν πως θα ζούσα μια τόσο ζωντανή, φορτισμένη και απόλυτα συμμετοχική εμπειρία. Από το πρώτο λεπτό, η βραδιά έμοιαζε να κυλάει με δική της ορμή – σαν να υπήρχε ένα ρεύμα που μας τραβούσε όλους, μπάντα και κοινό, προς μια κορύφωση που δεν ήθελε να τελειώσει.
Το άνοιγμα της συναυλίας ανέλαβαν οι Tales of June, με ένα pop rock σετ που ταίριαζε ιδανικά με τη διάθεση του κοινού. Η σκηνική τους παρουσία ήταν σίγουρη και ηχητικά ήταν δεμένοι, με κομμάτια που, έστω κι αν δεν ξάφνιασαν, κέρδισαν το ενδιαφέρον του κόσμου και δημιούργησαν μια αίσθηση «ανεβάσματος». Οι ίδιοι έδειχναν ξεκάθαρα χαρούμενοι που βρίσκονταν εκεί – και είχαν κάθε λόγο. Είναι σπάνιο να παίζεις μπροστά σε κοινό τόσο ανοιχτό και ζεστό, και εκείνοι το εκτίμησαν.
Κι όταν ανέβηκαν οι Palaye Royale, τα πράγματα άλλαξαν επίπεδο. Άνοιξαν με το “You'll Be Fine”, και το Principal πήρε φωτιά. Το κοινό ήταν εκκωφαντικά δυνατό – όχι με τον άναρχο τρόπο, αλλά με εκείνον τον φανατικό, συντονισμένο παλμό που μόνο ένα πραγματικά δεμένο fanbase μπορεί να δώσει. Ήταν συγκλονιστικό να τους βλέπεις να τραγουδούν κάθε στίχο, με φωνή εξίσου δυνατή με τα ηχεία, χωρίς όμως να καλύπτονται οι Palaye Royale - o ήχος ήταν εξαιρετικός και το μπάσο σε έκανε να τρέμεις από την κορφή ως τα νύχια. Η ισορροπία ανάμεσα στη σκηνή και στο κοινό δημιουργούσε μια μοναδική συμμετρία: αυτοί έπαιζαν, το κοινό τραγουδούσε σε ένα διάλογο που δε βλέπεις συχνά.
Το setlist ήταν γεμάτο ένταση και χωρίς ούτε μια ανάσα αδυναμίας: “Death or Glory”, “No Love in LA”, “Little Bastards”, “Just My Type”, “Addicted to the Wicked & Twisted”, “Oblivion”, “Dark Side of the Silver Spoon”, “Punching Bag”, “Hang On to Yourself” – κάθε κομμάτι, μια νέα έκρηξη, καμία κοιλιά και με σκηνική παρουσία να δίνει μαθήματα. Χαρισματικοί και άκρως ταλαντούχοι, οι Palaye Royale είναι πραγματικοί showmen.
Στο “Showbiz”, η θεατρικότητα έφτασε στο αποκορύφωμα: μια φουσκωτή βάρκα πετάχτηκε στο κοινό και ο Remington Leith κυριολεκτικά σέρφαρε πάνω στον κόσμο. Και όχι απλώς σέρφαρε – το κοινό τον κράτησε, τον σήκωσε, τον αποθέωσε. Ήταν το απόλυτο highlight, μια στιγμή τόσο υπερβολική που έγινε iconic σχεδόν αυτόματα. Κι εκεί ήταν που πραγματικά σκέφτηκα πώς δεν ξέρω αν την περίμενα τόσο γεμάτη ζωντάνια αυτή τη βραδιά.
Μέσα στην ένταση, υπήρξαν και στιγμές τρυφερότητας: το “For You” αφιερώθηκε στη μητέρα των τριών αδελφών, που απεβίωσε περίπου ένα χρόνο πριν, και ο Remington φανερά συγκινημένος έδωσε μια από τις πιο ειλικρινείς στιγμές της βραδιάς. Το κοινό σώπασε – και αυτό από μόνο του λέει πολλά για τη σύνδεση που υπήρχε εκείνο το βράδυ.
Η βραδιά ολοκληρώθηκε με ένα σερί που δεν άφησε κανέναν ατάραχο: “Fever Dream” και έπειτα “Dead to Me”, “Lonely”, και το εκρηκτικό “Mr. Doctor Man” που έριξε την αυλαία με τη σκηνή και το κοινό ενωμένα σε έναν κοινό παλμό.
Δεν ήταν απλώς συναυλία. Ήταν υπενθύμιση του γιατί ζούμε για τέτοιες νύχτες. Που δεν τις περιμένεις, αλλά τελικά σε βρίσκουν. Ένα πραγματικά εκκωφαντικό κοινό, σε απόλυτο συγχρονισμό με τη σκηνή. Και ήταν τόσο όμορφο να βλέπεις έφηβους, πολλούς με γονείς στο πλάι, νέα πρόσωπα, μεγαλύτερα πρόσωπα, μικρά παιδάκια, να ζουν αυτή την εμπειρία με μάτια που γυαλίζουν. Θυμήθηκα κι εγώ, μισή ζωή πριν, πόσο μας σημάδευαν τέτοιες εμπειρίες. Οι Palaye Royale δεν ανέβηκαν απλώς να παίξουν – τα έδωσαν όλα. Και το κοινό της Θεσσαλονίκης; Φώναξε, τραγούδησε, συμμετείχε σε μια βραδιά που δύσκολα θα ξεχάσει κανείς από όσους βρέθηκαν εκεί.
Setlist:
- You'll Be Fine
- Death or Glory
- No Love in LA
- Little Bastards
- Just My Type
- Addicted to the Wicked & Twisted
- Showbiz
- Dark Side of the Silver Spoon
- Oblivion
- Dying in a Hot Tub
- Fucking With My Head
- Punching Bag
- Hang On to Yourself
- For You
- Fever Dream
Encore:
- Dead to Me
- Lonely
- Mr. Doctor Man
Για το Rock Overdose,
Γεωργία Λαδοπούλου
Φωτογραφίες: Δημήτρης Καραγεωργίου - Dimitris "Photoshooter" Karageorgiou Concert Photography
Comments
