Πέρασαν τρία χρόνια από την κυκλοφορία του τελευταίου studio album για τους “Shadowkings” και ένας χρόνος από την επανακυκλοφορία του τεράστιου “Draconian Times”. Οι Paradise Lost επιστρέφουν με το “Tragic Idol” και η περιέργεια μου ήταν μεγάλη, για να ακούσω σε τι ήχο θα συνεχίσει η μπάντα . Σε προσωπική ομιλία που είχα με τον Greg Mackintosh πριν ένα χρόνο, μου εκμυστηρεύτηκε ότι αυτός ο δίσκος θα είναι κάτι διαφορετικό από τον προηγούμενο “Faith Divides Death Unites us” και θα περιέχει κάποια miserable songs που τους είχαν λείψει από τους προηγούμενους δίσκους. Τους Paradise Lost τους ανακάλυψα προσωπικά και τους αγάπησα την εποχή του Symbol Of Life το 2003, όταν είχαν αρχίσει την επάνοδο στον σκληρό ήχο ξανά, μετά τα soft “Host” το 1999 και το “Believe In Nothing” το 2001.
Με τα δείγματα που μας είχε δώσει η Century Media στις 14 Φεβρουαρίου με το κομμάτι “Crucify” και μέσα στον Μάρτιο με το πρώτο video clip του δίσκου “Honesty In Death”, δύο δυνατά, μελωδικά κομμάτια προτιμώντας πάντως το πρώτο μου είχε δώσει την εντύπωση ότι το “Tragic Idol” θα ήταν μια καλύτερη εκδοχή του “ Faith Divides Death Unites us”. Έχοντας τον δίσκο όμως στα χέρια μου για ακρόαση θα έβγαζα σίγουρα πιο ολοκληρωμένα συμπεράσματα. Πρώτο κομμάτι του δίσκου το “Solitary One”. Κομμάτι με ικανοποιητική εισαγωγή, καθαρά φωνητικά από τον Nick Holmes, πλήκτρα που έλειπαν πολύ από τον προηγούμενο δίσκο, αλλά τίποτα το ιδιαίτερο και μετά από κάποιο σημείο σε κάνει και το βαριέσαι.
Η συνέχεια είναι με το προαναφερθέν “Crucify”. To κομμάτι σε τραβάει με εξαιρετικά παιξίματα από τον Aaron Aedy στην ρυθμική κιθάρα, όμορφο riff από τον Mackintosh και τα φωνητικά του Holmes γίνονται πιο βρώμικα. Συνέχεια με το “Fear of the impending Hell”. Εξαιρετικό κομμάτι, θυμίζει παλιές εποχές της μπάντας, οι στίχοι του Holmes σε κάνουν να μελαγχολείς, το solo του Mackintosh μαγεύει και το καλύτερο σημείο του τραγουδιού όταν μπαίνει μια ηλεκτροακουστική μετά το solo όπου ο Holmes αποδεικνύει ότι δεν θεωρείτε άδικα ως μια από τις καλύτερες metal φωνές. Ακολουθεί το “Honesty In Death”, κομμάτι με ωραία σύνθεση, ωραία παιξίματα, τρομερό solo από τον Mackintosh και στο τέλος της ακρόασης σε κάνει να τραγουδάς το Refrain. Η συνέχεια είναι εκρηκτική, με το “Theories From Another World”. Ότι κρητική και να κάνεις σε αυτό το κομμάτι, αν δεν το ακούσεις δεν μπορεί κανείς να σας μεταφέρει ένα κλίμα. Πρόκειται για κομμάτι το οποίο προσωπικά πιστεύω έχει να βγάλει η μπάντα από εποχή Draconian Times. Ακολουθούν τα “In This Dwell” και το “Το The Darkness”.
To πρώτο κυμαίνεται στα μονοπάτια του προηγούμενου δίσκου, όμορφο κομμάτι με εξαιρετική σύνθεση από τον Greg Mackintosh και γενικά να μην κουράζω όλος ο δίσκος με εξαίρεση το πρώτο κομμάτι, δείχνει την εξαιρετική κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο Mackintosh. Όσο διαρκούσε η ακρόαση, ήμουν εκστασιασμένος με αυτά που άκουγα και το “To The Darkness” συνέχισε να μου δίνει αυτή την αίσθηση. Εδώ Τα φωνητικά του Holmes θυμίζουν εποχές “Embers Fire”, η κιθάρα του Mackintosh ουρλιάζει και το riff του τραγουδιού σε κάνει να σηκωθείς και να κοπανιέσαι συνέχεια. Σειρά έχει το ομώνυμο τραγούδι του δίσκου “Tragic Idol”, τραγούδι πιο χαλαρό σε σχέση με τα προηγούμενα, πράγμα το οποίο χρειαζόταν μετά τα προηγούμενα κομμάτια. Φοβερό κομμάτι μου θυμίζει τραγούδι εποχής 2005 όταν κυκλοφόρησαν το “Paradise Lost” αλλά προσαρμοσμένο στον τωρινό ήχο των Paradise Lost”. To “Worth Fighting For” που ακολουθεί, ξεφεύγει από το γενικό ύφος του δίσκου, με εισαγωγή από drums από τον μεγάλο Adrian Erlandsson, η μπάντα μας δίνει άλλο ένα μεγάλο κομμάτι.
Τελευταίο κομμάτι του δίσκου το “The Glorious End”. Κλασσικό gothic metal τραγούδι, από τους πρωτοπόρους του είδους, δίνουν ένα glorious end στον δίσκο τους. Τα συναισθήματα που σου αφήνει ο δίσκος μετά από πολλά ακούσματα, είναι ανάμεικτα. Πόνος, θλίψη, πώρωση είναι κάποια από τα οποία ένιωσα. Σίγουρα όμως ένιωσα και πολύ χαρούμενος, διαπιστώνοντας ότι οι Paradise Lost επέστρεψαν μ’ ένα εξαιρετικό δίσκο.
Τέλος, είμαι σίγουρος ότι όλοι οι οπαδοί της μπάντας και μη θα το λατρέψουν, γιατί αφενός για τους οπαδούς υπάρχουν κομμάτια που θυμίζουν όλες τις εποχές του συγκροτήματος πλην του “Host” και αφετέρου όσοι τους ήξεραν μόνο από τις βαριές κυκλοφορίες τους θα βρουν μέσα κομμάτια διαμάντια που θα τα αγαπήσουν.
TrackList:
- Solitary One
- Crucify
- Fear Of Impending Hell
- Honesty In D
- Theories From Another World
- In This Dwell
- TO The Darkness
- Tragic Idol
- Worth Fighting For
- The Glorious End
Βαθμολογία 85/100
Για το Rockoverdose.gr: Θωμάς Βασιλείου
Comments
