Συντάκτης: Δημήτρης "Ronin"
“We are the children of disgrace, the kingdom of slumber
where light refuses to shine, a scream full of anger”
Πάνω που έλεγα τι έλειπε από τη φετινή χρονιά, σκάει μύτη αυτοοοό. Doom με ιταλικό ταμπεραμέντο από παλιές καραβάνες του είδους. Cult-όμετρο τερματισμένο δηλαδή.
Η χώρα αυτή, είχε πάντα ένα ιδιαίτερο τρόπο να παράγει αργό metal με έντονη occult και horror ατμόσφαιρα, με προπάτορες τον Paul Chain φυσικά, The Black, Sacrilege και Black Hole των οποίων ο Nicola Murari (κιθάρες) και Nicola Murari (τύμπανα) είναι ιδρυτικά μέλη των Epitaph επίσης. Τρίτο άλμπουμ, μετά την επαναδραστηριοποίηση τους και συνεχίζουν αυτό που ξέρουν να κάνουν, με μοναδική αλλαγή του τραγουδιστή ο οποίος, δείχνει να έχει μια πιο epic doom διάθεση και γενικά παρατηρείτε στο καινούριο τους ένα touch τέτοιο παραπάνω. Δεν χάθηκαν τα χαρακτηριστικά τους, απλά είναι ελαφρώς ξερότερο και άμεσο βάζοντας τα eerie πλήκτρα στο παρασκήνιο, ελευθερώνοντας τον Riccardo Dal Pane στο μικρόφωνο να ψέλνει τα δικά του. Όλα τα κλισέ θα τα βρείτε εδώ. Black Sabbath με λοξοκοιτάγματα σε Candlemass/Solitude Aeternus, θεματολογία πάνω σε ότι σκοτεινό και απόκρυφο, γυναικεία φωνητικά για τελείωμα στο “Fall From Grace”, κάποια διακριτικά ψυχεδελικά περάσματα μην ξεχνάμε και τις ρίζες μας, δεν λείπουν ούτε καν οι καμπάνες, που ηχούν στην αρχή του ογκόλιθου “Kingdom Of Slumber”.
Θα γκρινιάξω λίγο μόνο, λέγοντας ότι απλά μου λείπει στον ήχο τους το αίσθημα του αγνώστου και του παράξενου που ξεχωρίζει τις μπάντες αυτές, αλλιώς είναι μια κυκλοφορία που θα αρέσει σε όλους όσους ακούνε Doom (ξαναλέω ΜΟΝΟ DOOM οχι stoner, desert κτλ) και θέλουν κάτι ποιοτικό και με χαρακτήρα ταυτόχρονα, για σβήσιμο του 2024.
Βαθμολογία 70/100
Για το RockOverdose,
Δημήτρης "Ronin"
EPITAPH
Path To Oblivion
My Kingdom Music
Release: 20 December 2024
Comments
