Συντάκτης: Άγγελος Χατζηγιάννης
Στις απάτητες κορυφές του κόσμου, οι Hällas ατενίζουν το πανόραμά του με περηφάνεια.
Τρία πράγματα είναι δεδομένα στη ζωή: ο θάνατος, οι φόροι και οι ενδιαφέρουσες μουσικές κυκλοφορίες από τη χώρα της Σουηδίας. Το έχω πει πάμπολλες φορές, αλλά δεν παύει να ισχύει εδώ και τουλάχιστον μισό αιώνα. Κάτι πρέπει να έχει το νερό εκεί πέρα, δεν εξηγείται αλλιώς. Το ενδεχόμενο να κυκλοφορήσει μουσικό άλμπουμ από τη Σουηδία και να μην είναι -στη χειρότερη- αξιόλογο είναι πολύ πολύ μικρό και δε γνωρίζω τον λόγο.
Ας μιλήσουμε όμως για τους Hällas, μια μπάντα από το Jönköping η οποία παρόλο που μετρά μόλις δεκαπέντε χρόνια ύπαρξης, κανείς δε θα παραξενευόταν αν του λέγαμε ότι για την ακρίβεια είναι 55 αυτά τα χρόνια. Ανά τα χρόνια έχουμε δει πολλά συγκροτήματα που προσπαθούν να αναβιώσουν τον ήχο του vintage prog των ‘70s, οι Σουηδοί όμως είναι από τους πλέον ικανότερους στο κομμάτι αυτό. Το παρθενικό τους ΕΡ πίσω στο 2015 είχε όλα τα στοιχεία που θέλουμε να δούμε για μια αναχρονιστική, νοσταλγική και οι Hällas έχτισαν πάνω σε αυτό. Για να φτάσουμε αισίως στο 2026 και τον τέταρτο full-length δίσκο τους ονόματι “Panorama”, εδώ όπου -όπως μαρτυρά και ο τίτλος του- θα τα δούμε πράγματι όλα.
Πέντε συνθέσεις χρειάζονται οι Σουηδοί αυτή τη φορά για να μας ταξιδέψουν 40 και βάλε χρόνια πίσω, στο απόγειο του synth prog και της σπουδαίας βρετανικής του σχολής. Μόνο που οι Hällas παίρνουν την ευφυή απόφαση να μπολιάσουν τις μεγαλεπίβολες Genesi-ακές μουσικές σουίτες με στοιχεία από τους -επίσης συμπατριώτες τους- Bee Gees και Abba, δημιουργώντας μια ακαταμάχητη ηχητική ταυτότητα. Όσοι δεν έχετε πειστεί ακόμα για το ποιόν των Hällas, απλά δώστε μια ευκαιρία στο εναρκτήριο -μικρούλι- κομμάτι “Above The Continuum” και θα καταλάβετε αμέσως με τι έχετε να κάνετε.
Σε -μόλις- είκοσι ένα λεπτά οι Σουηδοί χτίζουν μια πολυεπίπεδη σύνθεση που θα έκανε τον Frank Zappa και τους Van Der Graaf Generator περήφανους, ενώ ταυτόχρονα σου δημιουργείται μια ακατανίκητη επιθυμία να λικνιστείς στον χορευτικό ρυθμό, που υπαγορεύουν τα πλήκτρα και το organ του Nicklas Malmqvist. Τα υπόλοιπα τέσσερα κομμάτια στον δίσκο έχουν αθροιστικά την ίδια διάρκεια με το προαναφερθέν, αλλά δεν ωχριούν σε καμία περίπτωση μπροστά του. Έχεις το απόλυτο ear-worm με το “Face Of An Angel”, το οποίο ΕΓΓΥΩΜΑΙ πως θα σιγοτραγουδάς για μέρες μετά την πρώτη ακρόαση σε ανύποπτο χρόνο, το “Bestiaus” με το γλυκό πιάνο του και τα ζεστά φωνητικά του Tommy Alexandersson, αλλά και την εξόδια ακολουθία του “At The Summit” που θα μπορούσε να έχει αποδράσει από κάποιον δίσκο των Eloy.
Αν συνυπολογίσουμε το φανταστικό εξώφυλλο και την μαεστρικά στημένη παραγωγή, που κάνει τον δίσκο να ακούγεται σαν να κυκλοφόρησε το 1976 και το 2026 την ίδια στιγμή, έχουμε μια αλάνθαστη συνταγή για την επιτυχία. Το “Panorama” είναι ένας προσεκτικά καταστρωμένος δίσκος, που γεφυρώνει με δεξιοτεχνία δύο φαινομενικά αντιδιαμετρικούς μουσικούς κόσμους. Εκεί όπου σταματά ο ανθρώπινος νους, έρχεται πάντα ένας Σουηδός -ή και πέντε στην προκειμένη περίπτωση- για να μας δείξει ακόμα έναν τρόπο να αγαπήσεις τη μουσική. Συνίσταται ανεπιφύλακτα προς πάσα κατεύθυνση!
Βαθμολογία: 86/100
Για το Rock Overdose,
Άγγελος Χατζηγιάννης
Comments
