HARM’S WAY – “Posthuman”

Οι Harm’s Way είναι μία μπάντα από την Αμερική και εδώ και 12 χρόνια περίπου, παίρνουν ολοένα και πιο σοβαρά τους εαυτούς, κυρίως τα τελευταία χρόνια, αφού η μπάντα είχε ξεκινήσει το 2006 ως side project των Few And The Proud. Στις αρχές Φεβρουαρίου, λοιπόν, η μπάντα κυκλοφόρησε τον τέταρτο δίσκο της με τίτλο “Posthuman”, το οποίο είναι εξαιρετικά πολλά υποσχόμενο.

Το κύριο στοιχείο που επικρατεί στο “Posthuman” είναι το hardcore με αρκετά κλασικά μεταλλικά στοιχεία, έως και λίγο industrial και λίγο groove metal. Με το εναρκτήριο riff του “Human Carrying Capacity” συστηνόμαστε στο χαός που ακούει στο όνομα Harm’s Way. Στο πιο γρήγορο “Last Man” συστήνονται και κάποια πιο τεχνικά στοιχεία, διεγείροντας ακόμα περισσότερο την περιέργεια για το τι θα ακολουθήσει. Με το “Sink”, η εξερεύνηση στον ήχο τους φαίνεται να συνεχίζει με λίγες πιο progressive πινελιές. Το “Posthuman” διαθέτει αρκετά φρέσκο υλικό, το οποίο δείχνει πως η μπάντα δε φοβάται να αναδείξει τις τυχούσες επιρροές της αφού ο ήχος τους πολλές φορές γνέφει προς την κατεύθυνση του death metal. Τέτοια νεύματα είναι το “Call My Name” και το “Dissect Me”, τα οποία μου θύμισαν πάρα πολύ τους Gojira, και ιδιαίτερα στα πιο χαρακτηριστικά riffs των δύο αυτών κομματιών.

Τα “Temptation” και “The Gift”, με μία πολύ εκλεπτυσμένη “κακία” το πρώτο και με λίγο ηλεκτρονικό beat το δεύτερο, αναδεικνύουν και την μοντέρνα πλευρά του συγκροτήματος, σε δύο από τα πιο ενδιαφέροντα κομμάτια στο δίσκο, τονίζοντας την αντίφαση άλλα κομμάτια, όπως το “Become A Machine”, που είναι η κορυφαία και πιο βαριά στιγμή στο “Posthuman”. Την κατακλείδα σε ένα σύντομο αλλά απολαυστικό δίσκο, θα θέσει το “Dead Space” το οποίο είναι ιδιαίτερα προσεγμένο από άποψη παραγωγής αλλά και όσο καταστροφικό χρειάζεται για να ξεκινήσει το “Posthuman” να παίζει και πάλι από την αρχή.

Τη στιγμή που το metalcore κατά κύριο λόγο φαίνεται να καταρρέει, τα άλλα είδη που απαρτίζουν το μοντέρνο μεταλλικό ήχο, έχουν αρχίσει και επαναπροσδιορίζονται και να παίρνουν τα πάνω τους. Μπάντες σαν τους Harm’s Way, παίζουν και θα πρέπει να παίζουν σημαντικό ρόλο στον επαναπροσδιορισμό αυτό, όπως επίσης θα πρέπει σιγά σιγά να λαμβάνουν την αναγνωρισιμότητα που τους αξίζει. Το μπαμ ήδη το έχουν κάνει συγκροτήματα όπως οι Knocked Loose και οι Code Orange, και πλέον ελπίζουμε να έρθει και η σειρά των Harm’s Way. To “Posthuman” σίγουρα έχει ό,τι χρειάζεται για να τους οδηγήσει όπου τους αξίζει.

Βαθμολογία: 88/100

Για το Rock Overdose,

Γεωργία Λαδοπούλου