Τα τελευταία αρκετά χρόνια το επίπεδο των metal κυκλοφοριών, ανεξαρτήτως είδους, έχει ανέβει κατακόρυφα και δεν είναι πια καθόλου περίεργο το να κυκλοφορεί ένα καινούργιο συγκρότημα το ντεμπούτο του και να σε αφήνει με το στόμα ανοιχτό, και με τις συνθέσεις και με την παραγωγή. Όσοι, όμως, είμαστε πάνω από 35 χρονών και έχουμε μεγαλώσει με το Heavy, το Power, το Thrash και το Speed Metal της δεκαετίας του 80, έχουμε μία ιδιαίτερη αγάπη προς αυτούς τους δίσκους και κατ’ επέκταση είμαστε πολύ πιο επιρρεπείς στο να γουστάρουμε ένα συγκρότημα που παίζει μουσική με old-school ήχο και συναίσθημα. Και αν αυτό που κάνουν το κάνουν ωραία, είμαστε διατεθειμένοι να συγχωρέσουμε οποιαδήποτε ατέλεια στην παραγωγή ή οποιαδήποτε, ίσως, κλεμμένη ιδέα. Έχουμε πει πολλές φορές ότι η παρθενογένεση στη μουσική είναι ιδιαίτερα δύσκολη, οπότε στα συγκροτήματα που παίζουν old-school, είναι πρακτικά νεκρή.
Αυτές οι σκέψεις μου ήρθαν στο μυαλό όταν άκουσα το ντεμπούτο άλμπουμ των Ιταλων Kalashnikov. Για το συγκρότημα δεν ξέρουμε πολλά, εκτός του ότι ιδρύθηκαν το 2010 από τον πρώην τραγουδιστή των Centvrion, Germano Quintabà. Ο δίσκος κυκλοφόρησε σε ψηφιακή μορφή πέρσι, από τους ίδιους, ενώ τώρα βγήκε σε CD, από τη δικιά μας Alone Records.
Το “Kalashnikov” αποτελείται από 11 τραγούδια, συνολικής διάρκειας σχεδόν μιας ώρας, όπου το old-school συναίσθημα είναι διάχυτο από την πρώτη μέχρι την τελευταία νότα, και ο κάθε οπαδός του old-school δεν θα μπορέσει να συγκρατήσει το τεράστιο χαμόγελο που θα διαγραφτεί στο πρόσωπό του. Και πώς θα μπορούσε άλλωστε αφού το μυαλό του θα ταξιδέψει στη χρυσή δεκαετία του 80, όταν το Power, το Thrash, το Speed και το Heavy μεσουρανούσαν και η μία δισκάρα διαδέχονταν την άλλη. Πολλά και διάφορα τα συγκροτήματα που θα έρθουν στο μυαλό του ακροατή, και από τις δύο πλευρές του Ατλαντικού, συγκροτήματα όπως οι Heavens Gate, Judas Priest, Paradox, Dio, Hittman και Fifth Angel (τα δύο τελευταία μου τα ανέφερε ο φίλος Γιάννης Φαλάγγης, καθώς εγώ ομολογώ ότι δεν τους ήξερα).
Όσον αφορά τη μουσική των Ιταλών, να πω ότι τα 4 προαναφερθέντα είδη της metal εναλλάσσονται μεταξύ τους, από τραγούδι σε τραγούδι. Βαριά riffs και mid tempo ταχύτητες, γρήγορα ξεσπάσματα, πότε Thrashάτα, πότε Speedάτα, καταιγιστικά τύμπανα, γρήγορα, μελωδικά και τεχνικά solo, πολλές μελωδίες (που κάποιες φορές κάνει τη μουσική να στραφεί και προς το μελωδικό Power), αλλά και πιο low tempo κομμάτια (όπως τα “Hell Czar” και “Afghanistan”), όπου πρωταγωνιστικό ρόλο έχει η τυπική Heavy Metal μουσική, είναι μερικά από τα στοιχεία που κυριαρχούν σε αυτό το δίσκο. Και όλα αυτά, συνοδεύονται από τα φοβερά high-pitched φωνητικά του Germano Quintabà, τα οποία έχουν και αυτά ένα πολύ σημαντικό ρόλο σε όλη αυτήν old-school ατμόσφαιρα και μας πάνε κατευθείαν 30 χρόνια πίσω. Ανάμεσα στα πιο ωραία κομμάτια του άλμπουμ, βρίσκονται τα “Kalashinikov”, “Shell Shock” και “Speed Killing”, με τα ωραία up tempo ξεσπάσματα, όπου ο σβέρκος δουλεύει φουλ, ενώ τραγούδια όπως τα “Cannon Ball” και “Metal Commando”, ανήκουν στην πιο μελωδική μεριά.
Το “Kalashnikov” είναι ένας δίσκος που σίγουρα θα αγαπηθεί και από τους λάτρεις του old-school, αλλά και από τους λάτρεις του Heavy, του Thrash, του Power και του Speed γενικότερα. Ένα αρνητικό στοιχείο θα μπορούσε να είναι η μεγάλη διάρκεια του, αφού θα μπορούσε να περιέχει κάνα 2 τραγούδια λιγότερο, αλλά δεν είναι και τόσο μεγάλη υπόθεση τελικά, αφού όλα τα τραγούδια είναι καλογραμμένα και καλοεκτελεσμένα. Ας ελπίσουμε ότι στον επόμενο δίσκο τους θα κάνουν ακόμα καλύτερη δουλειά.
Βαθμολογία: 73/100
Για το Rock Overdose,
Μίνως Ντοκόπουλος
Comments
