Ημερομηνία δημοσίευσης: 11 Ιουνίου 2017

Για όσους είναι εξοικειωμένοι με τον μοντέρνο σκληρό ήχο, οι Oceano δεν είναι άγνωστοι. Για όσους πάλι θέλουν να εξοικειωθούν, πρέπει να δώσουν βάση.
Το 5ο δείγμα της δουλειάς τους μπορούμε να πούμε πως είναι αντιπροσωπευτικό του ήχου τους, παρουσιάζει όμως και άλλα στοιχεία, τα οποία έχουν φλερτάρει αρκετές φορές, αλλά εδώ κάνουν την εμφάνισή τους σε μεγαλύτερο βαθμό. Αξίζει, λοιπόν, την προσοχή μας η νέα δουλειά των Oceano;
Ο δίσκος ανοίγει πολύ δυνατά, με το “Dark Prophecy” να προσπαθεί να σε προϊδεάσει για το τι θα ακολουθήσει. Στο ίδιο ύφος ακολουθούν και τα επόμενα δύο κομμάτια, φτάνοντας στο “The Great Tribulation”, το οποίο ανεβάζει ταχύτητες τόσο σε ρυθμό όσο και σε τεχνική. Να σημειώσουμε εδώ πως τα growls του Adam Warren, είναι από τα μεγαλύτερα ατού του ήχου τους, δείχνοντάς σου ότι δεν έχουν στο βραχυπρόθεσμο πρόγραμμά τους να χαλαρώσουν καθόλου.
Καθώς εκτυλίσσεται ο δίσκος στη συνέχεια, ακούμε τους Oceano να επισκέπτονται πιο μελωδικά και συνάμα βλοσυρά μονοπάτια με το outro του “Majestic 12” και το “Final Form” να τονίζουν το σκοτεινό ύφος του “Revelation”. Παρ’ όλ’ αυτά μας κρατάνε το καλύτερο για το τέλος και αφήνουν τρία πολύ δυνατά κομμάτια για το κλείσιμο, με το 10ο και τελευταίο κομμάτι, το ομότιτλο “Revelation” να αποτελεί το πιο πικοιλόμορφο κομμάτι του αλμπουμ.
Οι Oceano καταφέρνουν, σε μόλις 10 κομμάτια να μας παρουσιάσουν κάτι ολοκληρωμένο. Υπάρχουν ομως σημεία που φανερώνουν μία μονοτονία κάνοντας τον ακροατή να νιώθει ότι δεν υπάρχει κάτι διαφορετικό από το προηγούμενο κομμάτι που μόλις άκουσε. Η πιο ήρεμη προσέγγιση σε μερικά σημεία όμως, δείχνει να τους κάνει καλό, καθώς προσθέτουν καινούργια στοιχεία στα κομμάτια τους, χωρίς όμως να αλλοιώνουν αυτό που εκπροσωπούν. Ο δίσκος ωστόσο τελειώνει εκεί που μόλις νιώθεις πως άρχισε, κάτι που μπορεί εν μέρει να δημιουργήσει την αίσθηση ότι πρέπει να ξαναπαίξει από την αρχή, αλλά σε πολλούς ίσως δηλώσει ότι χρειάζεται και κάτι παραπάνω.
Σε γενικές γραμμές, λοιπόν, το “Revelation” μπορεί να μην είναι ένα κτήνος από την αρχή μέχρι το τέλος, αλλά περνάει το μήνυμα πως το deathcore κάθε άλλο παρά νεκρό είναι.
Βαθμολογία: 70/100
Για το Rock Overdose,
Γεωργία Λαδοπούλου

