Συντάκτης: Άγγελος Χατζηγιάννης
Ένα απροσδόκητα φανταστικό ντεμπούτο που «μιλάει» στις καρδιές όλου του κόσμου.
Generic εισαγωγή, γενικές πληροφορίες και πλέξιμο του εγκωμίου της εν λόγω μπάντας, αναφορά στα καλύτερα σημεία του δίσκου, εμφατική κατακλείδα, τελική βαθμολογία που δεν συνάδει με αυτό που θα ακούσετε... Γνωρίζω ότι γίνομαι προβλέψιμος με κάθε νέα κριτική μου, και προφανώς όταν γράφεις διαρκώς κείμενα για παρόμοια μουσικά είδη, πολύ σύντομα στερεύεις από καινοτόμες φράσεις ή/και ιδέες και τείνεις να επαναλαμβάνεσαι.
Έχω πλήρη επίγνωση της κατάστασης και η παρούσα εισαγωγή είναι μία υπενθύμιση προς όλους εσάς που διαβάζετε τα κείμενά μου πού και πού ότι προσπαθώ να παραμένω ακέραιος και αντικειμενικός με τις δισκοκριτικές μου, παρόλο που οι περισσότερες ακολουθούν το ίδιο μοτίβο. Κλείνει η παρένθεση, ώρα για τον δίσκο.
Δεν θα προσποιηθώ ότι γνώριζα εκ των προτέρων για τη μπάντα ή τη δισκογραφική στην οποία στεγάζεται. Στην πραγματικότητα, η πρώτη μου επαφή με τους Stellar Veil και το ντεμπούτο τους ήταν κατόπιν παρότρυνσης συναδέλφου, λέγοντάς μου πως το άλμπουμ είναι εξαιρετικό και παραπλήσιο στα ακούσματά μου. Συνεπώς έκανα ό,τι κάνω συνήθως όταν κάποιος μου προτείνει ένα νέο άλμπουμ, πάτησα το play και άκουσα προσεκτικά.
Τα 40 λεπτά που ακολούθησαν ήταν ένα μεγαλειώδες σοκ για τα αυτιά μου. Θεωρώ το AOR ένα από τα μεγαλύτερα guilty pleasures μου, και στα ηχεία μου έπαιζε ένα πρώτης τάξεως, παλιάς κοπής, US style AOR με.... τον Tobias Sammet στα φωνητικά; Ειλικρινά χρειάστηκε να το διπλοτσεκάρω για να σιγουρευτώ ότι ο ιθύνων νους των Edguy/Avantasia δεν είχε δημιουργήσει ακόμα ένα project για να διοχετεύσει τις μεγαλειώδεις ιδέες που έχει στο κεφάλι του. Αυτή η αναζήτηση με οδήγησε να μάθω επίσης πως οι Stellar Veil είναι από την Αθήνα!
Έχοντας αποτύχει πλήρως σε οτιδήποτε έχει σχέση με τον δίσκο και τα trivia του, συνέχισα την ακρόασή μου έχοντας μείνει άναυδος από το τελικό αποτέλεσμα. Οι εννέα συνθέσεις του “Calling The Hearts of The World” είναι όλες εν δυνάμει χιτάκια που θα άκουγα με πλήρη ευχαρίστηση στην pub που πίνω τις μπύρες μου τα βράδια. Δεν ξέρω τι είναι αυτό που κάνει το συγκεκριμένο άλμπουμ τόσο γοητευτικό στα αυτιά μου, αλλά ξέρω ότι σπάνια νιώθω έτσι για μια κυκλοφορία.
Υπάρχει κάτι ξεχωριστό γύρω από αυτόν τον δίσκο, του οποίου το δεύτερο μισό θεωρώ άψογο από κάθε άποψη. Το “Sign of Times” στέκεται πάνω από όλα τα υπόλοιπα, ενώ τα strings και το γλυκό πιανάκι στο τέλος του “Calling The World” με έκαναν να νοσταλγήσω την παιδική μου ηλικία. Δεν θέλω να αναφερθώ στα υπόλοιπα χαρακτηριστικά του δίσκου, όχι επειδή υπάρχει κάποιο ψεγάδι ή αστοχία, αλλά επειδή η εμπειρία μου με αυτό το άλμπουμ ήταν εξαρχής διαφορετική και θέλω να τη διατηρήσω έτσι.
Συνοψίζοντας, το ντεμπούτο των Stellar Veil με αφήνει πλήρως ικανοποιημένο, όχι σαν δισκοκριτικό, αλλά σαν μουσικόφιλο. Όσες φορές πάτησα το play -και πιστέψτε με ήταν αρκετές- ξεχνούσα το γεγονός ότι πρέπει να συγκεντρωθώ για να αξιολογήσω το άλμπουμ και αφηνόμουν στη μουσική ελευθερία που μου προσέφερε. Προφανώς όταν το εξέτασα με μια πιο αντικειμενική σκοπιά εντόπισα ορισμένες αδυναμίες, οι οποίες δικαιολογούνται λόγω ντεμπούτου, αλλά είμαι πεπεισμένος πως οι αθηναίοι έχουν το ταλέντο και την όρεξη να συνεχίσουν ακόμα καλύτερα μετά από αυτό το εξαιρετικό πρώτο δείγμα.
Βαθμολογία: 81/100
Για το Rockoverdose,
Άγγελος Χατζηγιάννης
STELLAR VEIL - “Calling the Hearts of the World”
Lions Pride Music (2025)
Comments
