Ένα βροχερό απόγευμα που καθόμουν στο γραφείο μου και διάβαζα τις επερχόμενες metal κυκλοφορίες, σκάει σαν βόμβα μπροστά στα μάτια μου: νέος δίσκος Orphaned Land. Σχεδόν δάκρυσα. Ελάχιστα συγκροτήματα εκεί έξω μπορούν να καυχηθούν ότι έχουν την αμέριστη προσοχή μου, πρώτα σαν άνθρωπο κι έπειτα σαν δισκοκριτικό, και το πνευματικό παιδί του Kobi...
Letting ads view on this website supports our work! :)
Χρησιμοποιούμε cookies για την καλύτερη εμπειρία περιήγησης στην ιστοσελίδα. Εάν συνεχίσετε την περιήγηση σας, υποθέτουμε πως είστε εντάξει με αυτό. Πολιτική ΑπορρήτουΑποδοχή