Οι Potergeist είναι μια ελληνική stoner μπάντα, η οποία αποφάσισε το 2007 να δισκογραφήσει για πρώτη φορά έχοντας ως σημείο αναφοράς τους συμπατριώτες τους και πιο γνωστούς Nightstalker. O πρώτος τους δίσκος, Southwards, αναδείχθηκε ως μια σημαντική κυκλοφορία για την ελληνική σκηνή τη συγκεκριμένη χρονιά και έδειξε ότι το σχήμα είχε τις δυνατότητες να προχωρήσει σε κάτι ακόμα καλύτερο. Αυτό λοιπόν έρχεται μετά από πέντε χρόνια και είναι ότι ακριβώς προσδοκούσαμε.
“Forgive me god for I’m about to rock ‘n’ roll, again!” και κάπως έτσι ξεκινάει το Muddy Mermaids με μια καθαρή δήλωση για το τι πρόκειται να ακολουθήσει. Τα δύο πρώτα κομμάτια θα μπορούσαν να βρίσκονται εύκολα στο δεύτερο δίσκο των Down, “A bustle in your hedgerow”, λόγω της πιο μελωδικής προσέγγισης των refrain και της χροιάς –ευθεία αναφορά στον Anselmo- του τραγουδιστή. Rivers and oceans και εδώ ο Alex αφήνει τις φωνητικές του χορδές να οργιάσουν στήνοντας έτσι τις βάσεις για το πιο σκληρό κομμάτι του album. Μαγκιόρικο riff και ωραία leads δημιουργούν ένα εντυπωσιακό ηχοτοπίο, μέσα στο οποίο πραγματικά νιώθεις τις κιθάρες να ουρλιάζουν.
Τα επόμενα δύο τραγούδια κινούνται σε πιο stoner rock μονοπάτια, με πιο χαλαρούς ρυθμούς, με το πρώτο να ξεχωρίζει για τα μελωδικά του leads και το δεύτερο για το αργό, σχεδόν doom solo του. Δεν θα ήταν άτοπο αν σε κάποιους τα δύο αυτά κομμάτια θύμιζαν λίγο The Quill ή και Spirit Caravan. Στη συνέχεια το Heal the sad δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο απλά τονίζει για άλλη μια φορά τα είδωλα της μπάντας με το μπαρουτοκαπνισμένο του riff που μυρίζει Karma to Burn από μακριά.
Φτάνοντας στο ομώνυμο και ίσως πιο ενδιαφέρον κομμάτι του δίσκου, προκαλεί ενθουσιασμό αρχικά αλλά και περιέργεια συνάμα η μεγάλη του διάρκεια καθώς ξεπερνάει τα επτά λεπτά. Εισαγωγή με effects από ήχους της φύσης και μπάσιμο με γυναικεία φωνητικά. Το συγκρότημα τολμά να πρωτοτυπήσει σε αυτόν τον τομέα και το πείραμα αποδεικνύεται πολύ επιτυχημένο. Ειδικά στο refrain, το ντουέτο ανδρικών-γυναικίων, συνοδευόμενο από έναν αργόσυρτο βαρύ ρυθμό, εντυπωσιάζει και αποτελεί την απόλυτα προσωπική πινελιά της μπάντας στο συγκεκριμένος ήχο. Το τελευταίο, Rebel, κλείνει δυναμικά το δίσκο προσφέροντας ένα πολύ εμπνευσμένο solo.
Το τελικό συμπέρασμα, μετά από αλλεπάλληλες ακροάσεις είναι ότι το σχήμα με το Muddy Mermaids δημιούργησε ένα κράμα από όλες του τις κλασσικές stoner επιρροές αλλά δεν το παράτησε μέχρι να προσθέσει και τις δικές του προσωπικές στιγμές. Οι αναφορές σε άλλες, διάσημες μπάντες, είναι διάσπαρτες καθ’όλη τη διάρκεια του album αλλά φιλτραρισμένες μέσα από το πρίσμα και την ταυτότητα των Potergeist. Δεν υπάρχει κάποιο κομμάτι που να ξεχωρίζει όπως όμως δεν υπάρχουν και fillers. Γενικά είναι μια πολύ καλή προσπάθεια που ειδικά οι φίλοι του είδους θα ευχαριστηθούν. Μακάρι η συνέχεια να είναι ανάλογη και ακόμα καλύτερη!
Βαθμολογία: 76/100
Για το RockOverdose.gr: Κωνσταντίνος “Beast” Δημητρόπουλος
Comments
