Ανταπόκριση: Chania Rock Festival Day 2 – WARLORD, Phil Campbell & The Bastard Sons, Innerwish, Eversin, Hemingways @ Προμαχώνας San Salvatore, Χανιά (1/7/2017)

Σάββατο 1/7  και προϋπαντήσαμε τον Ιούλιο ιδανικά στη δεύτερη μέρα του Chania Rock Festival , η οποία ήταν πιο ζεστή από άποψη καιρικών συνθηκών, περιλαμβάνοντας όμως ακόμη πιο καυτές εμφανίσεις από τους: all-mighty WARLORD, τον ζωντανό θρύλο Phil Campbell & The Bastard Sons, τους δικούς μας ήρωες Innerwish, τους Ιταλούς θρασάδες Eversin και τους χανιώτες πιτσιρικάδες The Hemingways!  

Πωρωμένοι ακόμη από την πρώτη μέρα αλλά και "ψημένοι" τόσο κυριολεκτικά (από τον ήλιο) αλλά και μεταφορικά (από ανυπομονησία), σταθήκαμε από νωρίς μες στο λιοπύρι - ιδρώνοντας πριν κάν κουνηθούμε στους ρυθμούς της μουσικής!


Λίγο μετά τις 17:30 οι ντόπιοι - χανιώτες πιτσιρικάδες Hemingways ανέβηκαν στη σκηνή με όρεξη να μας παρουσιάσουν το ενδιαφέρον set τους, αν και λιγοστός κόσμος είχε μαζευτεί για να απολαύσει από νωρίς τις μπάντες (προφανώς και προτίμησε τις παραλίες - αλλά καλό είναι να στηρίζουμε και τις μπάντες που βγαίνουν νωρίς ...) Λίγο η ζέστη, λίγο ο ήλιος που μας είχε βαρέσει όλους κατακούτελα και λίγο η έλλειψη εμπειρίας θα λέγαμε πως επηρρέασε τις φιλότιμες προσπαθειες των παιδιών να μας ξεσηκώσουν, παρόλα αυτά φάνηκε πως είχαν πολύ όρεξη,  μιας και θέλαν να παίξουν ένα κομμάτι παραπάνω αλλά λόγο αυστηρής τήρησης του χρονοδιαγράμματος δεν ήταν εφικτό! Μπράβο στους Hemingways' που πήραν κυριολεκτικά το βάπτισμα του πυρός στη σκηνή του Chania Rock Festival! Τους ευχόμαστε τα καλύτερα για το μέλλον!

         

 

Σειρά πήραν οι Ιταλοί thrashers Eversin, τους οποίους ομολογώ δεν είχα ξανα-ακούσει και για μένα ήταν η ευχάριστη έκπληξη του festival καθώς με ενθουσίασαν απρόσμενα! Καθαρόαιμος και επιθετικός ήχος, ΜΟΝΟ ΘΡΑΣ με ίχνη power επικούρας που με μία φράση μπορεί άνετα να χαρακτηριστέι ως "Ήχος του Πολέμου"! Πραγματικά ψάχτε τους και δε θα χάσετε!

Η εμφάνιση των Ιταλών - για τις συνθήκες που επικρατούσαν - ήταν άψογη και γιαυτό τους αξίζει ένα τεράστιο RESPECT,  καθώς κονταροχτυπήθηκαν με την αφόρητη ζέστη και τον ήλιο που τους χτυπούσε κατάματα, αλλά - η ασταμάτητη δύναμη τους -  άντεξε και έτσι βγήκαν νικητές. Ως ανταπόδοση στον λιγοστό κόσμο που τους χειροκροτούσε από κάτω... πέταξαν μπλουζάκια αλλά και cd's τους ... Είναι τρελοί αυτοί οι ... Σικελοί! 😛 

Το set τους ξεκίνησε - δίνοντας πόνο - με το Flagellum Dei  από το πιο πρόσφατο album τους Trinity: The Annihilation (2015), και συνεχίστηκε με το  Tears on The Face of God από το ομότιτλο album του 2012. Η συνέχεια βασίστηκε κυρίως στο Trinity, με τα Chaosborn και We will Prevail και για κλείσιμο τα Crown of Nails και το ομότιτλο Trinity. Πολύ δυνατή εμφάνιση για τους Ιταλούς, οι οποίοι κέρδισαν τις εντυπώσεις και μακάρι να έπαιζαν πιο αργά ώστε να τους ακούσει και να τους δει περισσότερος κόσμος!

Γνώμη μου είναι πως πρέπει να τους ξαναδούμε στην Ελλάδα ο-π-ω-σ-δ-ή-π-ο-τ-ε!

Eversin Setlist: Flagellum Dei, Tears on The Face of God, Chaosborn, We will Prevail, Crown of Nails, Trinity

           

 

Επόμενη μπάντα, τα δικά μας παιδιά ... οι Innerwish! Άρτι αφιχθέντες από το Rockwave Festival όπου έπαιζαν την προηγούμενη μέρα, επέστρεψαν μετά από 10+ χρόνια (!) στη σκηνή του Chania Rock Festival, ανανεωμένοι και με τσίτα τα γκάζια ... και όπως φάνηκε πολλοί από το κοινό είχαν έρθει αποκλειστικά και για αυτούς!

Το set τους βασίστηκε στο τελευταίο τους ομώνυμο album αλλά έπαιξαν και κομματάρες του ένδοξου παρελθόντος τους ... αλoίμονο τέτοια δισκογραφική πορεία να πήγαινε ανεκμετάλευτη! Το set τους ξεκίνησε με το Silent Faces  για... ζέσταμα (όχι πως χρειαζόταν βέβαια!) και συνεχίστηκε με τις κομματάρες Modern Babylon, Sirens και τo Broken, που συνοδεύτηκαν sing along από τον κόσμο!

Αλλαγή με το επιβλητικό Rain Of A Thousand Tears ενώ λίγο πριν το τέλος ακόμη ένας χαμούλης στα Travellers In Time  και Needles in My Mind για να κλείσουν με κάτι απ΄τα παλια Ready for Attack! Αν έπαιζαν και το Burning Desires ... θα έχανα όλες τις φωνητικές μου χορδές από νωρίς...

Οι Innerwish όπως πάντα διατήρησαν την άκρως κεφάτη ατμόσφαιρα που εκπέμπουν και απολαμβάνουν και οι ίδιοι, επικοινωνόντας με το κοινό τους και χωρίς να διστάζουν να κάνουν τα δικά τους κόλπα... επιστρατεύοντας ακόμη και κούκλες Barbie ... :p Δεν παρέλειψαν επίσης να κάνουν αναφορά και στην προ 15ετίας πρώτη τους εμφάνιση στα Χανιά αλλά και να αφιερώσουν συγκινημένοι σε πρόσωπα  που δεν είναι πια μαζί μας... Κάπως έτσι σχεδόν ... οικογενειακά και με αστείρευτη ενέργεια, συνοδεία αύθονης κρύας μπύρας...αλλά και κοκτέηλ από το διπλανό υπαίθριο bar που είχε στηθεί στην arena του Προμαχώνα, ευχηθήκαμε εις το επανιδείν Innerwish!

                       

 

Είχε έρθει η στιγμή που προσωπικά μου έδωσε ένα παραπάνω κίνητρο για να ταξιδέψω στα Χανιά φέτος, η εμφάνιση του Phil Campbell & The Bastard Sons, για πρώτη φορά στην Ελλάδα! Πόσες ευκαιρίες θα έχει κανείς να ακούσει και να δει από κοντά έναν ζωντανό θρύλο, τον κιθαρίστα των Motörhead άλλωστε;

Η μπάντα του Wizzö αποτελείται από τους 3 γιους του και τον τραγουδιστή Neil Starr και είναι αυτό ακριβώς που περιμένει κανείς... δηλαδή, όχι μια ακόμη απομίμηση των Motörhead αλλά μια φρέσκια μπάντα με δικό της ρεπερτόριο - μικρό προς το παρρόν αλλά δυνατό - και με τον απαραίτητο σεβασμό που μπορούν να δώσουν οι "απόγονοι" ενός αυθεντικού μέλους των Motörhead! Δε ζητάμε και κάτι διαφορετικό εξάλλου και αυτό πήραμε!

Πιο συγκεκριμένα τα τραγούδια που ακούσαμε είναι : Big Mouth και Spiders από το πρόσφατο ομώνυμο EP τους, που αρκετοί από το κοινό της πρώτης σειράς γνωρίζαν και τραγούδησαν μαζί τους, τα ξεσηκωτικά Rock Out και Going to Brazil από Motörhead, το δικό τους Take Aim, και ένα ακόμη δικό τους ΝΕΟ και πολύ ρυθμικό κομμάτι το Straight Up, που όπως είχε αναφέρει και στην συνέντευξη που έδωσε ο ίδιος ο Phil Campbell στο RockOverdose θα ακούγαμε πρώτη φορά ζωντανά!  (το πε και το έκανε!).

Το κυρίως μενού περιελάμβανε φυσικά μερικούς από τους αξεπέραστους ΥΜΝΟΥΣ των Motörhead, που σκόρπισαν τον πανικό! Τί να πει κανείς για τα Born to Raise Hell, No Turning Back, R.A.M.O.N.E.S., αλλά και τη διασκευή σε Sabbath , Children of the Grave, προσωπικό αγαπημένο του Phil Campbell που αφιέρωσε στον Lemmy και στον Phil Taylor (Philthy Animal). 

Ο τραγουδιστής Neil Starr απέδωσε πολύ καλα όλα τα κομμάτια η σκηνική παρουσία του ήταν γεμάτη ενέργεια, μαζί με τους γιους του Campbell οι οποίοι έδειξαν να ειναι πολύ άνετοι. Σε κάποια φάση μετά από προτροπή του Neil Starr  όλοι μαζί σηκώσαμε το μεσαίο μας δάχτυλο και να φωνάξαμε "F@ck You Tyler Campbell" προκειμένου να ξεκινήσει ένα ξέφρενο moshpit στα Ace of Spades και Eat the Rich που ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ σήκωσαν σκόνη στην αρένα του Προμαχώνα από τα moshpit στα οποία επιδόθηκαν οι πιο ... μάχημοι!

Για τη συνέχεια μία επιπλέον διασκευή από Hawkwind και το κομμάτι Silver Machine που επιβεβαίωσε για μια ακόμη φορά το τεράστιο μέγεθος του καλλιτέχνη που είχαμε μπροστά μας, ο Wizzo είναι ένας πραγματικός rock star - με μοναδικό στυλ και χωρίς να είναι δήθεν ή να έχει τουπέ, αντιθέτως ήταν απλός, χαλαρός και πάνω απ' όλα ακομπλεξάριστος! Και μόνο που τον έβλεπες μπροστά σου αντιλαμβανόσουν το μέγεθος της ιστορίας του!
Λίγο πριν το κλεισιμο αφιέρωσαν το (We Are) The Road Crew, στον αδικοχαμένο Γιώργο Μανουσέλη - από τους βασικούς συντελεστές του φεστιβάλ - Σεβασμός!
Για κλείσιμο μας αποτελείωσαν με το Killed By Death (προσωπικό αγαπημένο μου) στο οποίο με όση φωνή μας είχε απομείνει ουρλιάξαμε και τα σπάσαμε τόσο δυνατά και έντονα, που ακόμη και ο Lemmy θα ήταν περίφανος για την μουσική κληρονομιά που άφησε πίσω του!

Αντικειμενικά η εμφάνιση των Phil Campbell & The Bastard Sons ήταν από τις κορυφαίες στιγμές του διημέρου που ξεσήκωσε τον κόσμο ... αποδεικνύοντας πως they know how to do it and they do it REALLY well! Μακάρι να τους ξαναδούμε σύντομα!!! \m/ 

                   

 

Χρειάστηκαν μερικά λεπτά για να συνέλθουμε από τον προηγούμενο χαμό  ... και ενώ είχε πλέον νυχτώσει, έγινε αλλαγή φρουράς στη σκηνή με το κοινό να υποδέχεται τους Warlord, εν μέσω ζητωκραυγών και επιφωνημάτων!

Πέρασε κάμποσος καιρός από τότε που η παρέα του Bill Tsamis και Mark Zonder τίμησε την χώρα μας, που τους λατρεύει σε επίπεδο θρησκείας, παρόλα αυτά οι επιλεγμένες εμφανίσεις τους αρκούν για να σπείρουν τον πανικό και οι hard core War-lordians τους ακολουθούν παντού!

Οι πρώτες επικομεταλικές μελωδίες πλημμύρησαν την ατμόσφαιρα με τις νότες του Lucifer's Hammer που μας αποκεφάλισε για να ακολουθήσει το ... δροσερό Winter Tears που προκάλεσε ρίγη συγκίνησης! Ήταν η πρώτη φορά που έβλεπα τους Warlord με τον Νικόλα Λεπτό και πράγματι διαπίστωσα την τεράστια αλλαγή και το πόσο ταιριάζει το στυλ του στη μουσική τους, επιπλέον ο Bill Tsamis έδειχνε περισσότερο αφοσιωμένος στην κιθάρα του και λιγότερο επικοινωνιακός, πιθανόν να τον είχε καταβάλει η ζέστη - παρόλα αυτά άρτιος στο παίξιμο του! Αρκετά πιο δυναμικοί οι Mark Zonder πίσω από το drum-kit να δίνει το ρυθμό και με full ενέργεια τα υπόλοιπα μέλη, ο επιβλητικός Philip Bynoe στο μπάσο, και ο βιρτουόζος Paolo Viani στην κιθάρα μαζί με τον αεικίνητο - εμψυχωτή  Άγγελο Βαφειάδη στα πλήκτρα!

Συνέχεια στο πρόγραμμα με το επικό Achilles Revenge και στα καπάκια για να ανέβουμε λίγο ένα από τα αγαπημένα μου Penny for a Poor Man ... τα μυαλά στα κάγκελα! Η νύχτα ανήκε στους Warlord και αυτό επιβεβαιώθηκε με το Night of the Fury, από τα αγαπημένα του κοινού όπως και τα Lost and Lonely Days  και Aliens που ακολούθησαν!

Μια ακόμη αναφορά στο album "The Holy Empire" του 2012, με το επικό City Walls Of Troy η μελωδία του οποίου μας παρέσυρε ... για να ταξιδέψουμε περισσότερο με τα Kill Zone και Winds of Thor που πραγματικά ξεσήκωσαν ακόμη και τους πιο κουρασμένους!

Ταξίδι πίσω στο χρόνο ξανά με τα Battle of the Living Dead και τις υπερκομματάρες Mrs. Victoria και Black Mass, να κατακεραυνώνουν το κοινό! Σαν να μην ήταν αρκετά τα εγκεφαλικά τα Soliloquy και 70,000 Sorrows μας έστειλαν... ενώ για encore οι Warlord άφησαν τα δύο κομμάτια σφραγίδες τους - για να πάρουν φωτιά τα φλογοβόλαDeliver Us και αποχαιρετισμός με το Child of the Damned στο οποίο έκανε την εμφάνισή του για ένα ρεφρέν και ο συμπαθέστατος πρώην τραγουδιστής τους Giles Lavery!

Ήταν ένα υπέροχο show που προκάλεσε συναισθήματα που δύσκολα μπορούν να περιγραφούν με λέξεις, το φυσικό σκηνικό εντός των τειχών του Προμαχώνα San Salvatore δίπλα στη θάλασσα και η ζεστή καλοκαιρινή βραδυά του Ιούλη συνοδεία της μαγευτικά επικής μουσικής των Warlord έκαναν την ατμόσφαιρα ειδυλλιακή, αφήνοντας μας αναμνήσεις που θα διαρκέσουν για καιρό!

Ελπίζουμε η επόμενη φορά να είναι σύντομα, μέχρι τότε θα συνεχίσουμε να αναπνέουμε στους ανέμους που σκορπίζει ο ... Thor! \\W// To the Swords to the Guns \\W//

 

Warlord setlist: Lucifer's Hammer - Winter Tears -  Night of the Fury - Lost and Lonely Days - Aliens - City Walls Of Troy - Kill Zone - Winds of Thor - Battle of the Living Dead - Mrs. Victoria - Black Mass - Soliloquy - 70,000 Sorrows - Encore:Deliver Us - Child of the Damned

 

To Chania Rock Festival 2017 τελείωσε ένδοξα αφήνοντας ικανοποιημένους στο έπακρο όλους όσους διάλεξαν να το επισκεφθούν δίνοντας ραντεβού για του χρόνου! Συγχαρητήρια στους διοργανωτές, σε όσους δούλεψαν για αυτό, στις μπάντες που έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό για να βγει σε πέρας το διήμερο που συνοδεύτηκε με τις πιο καυτές - στην κυριολεξία - ημέρες του καλοκαιριού από άποψη θερμοκρασιών , αλλά και τις πιο θερμές στιγμές από άποψη μουσικών εμπειριών! Ο πήχης έχει ανέβει πολύ ψηλά πλέον και για του χρόνου περιμένουμε να τον ξεπεράσει! Ευχόμαστε τα καλύτερα για το festival, να φτάσει πολύ πιο μακριά και ακόμα πιο ψηλά!

Τέλος θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους τους νέους φίλους που γνώρισα αλλά και παλιούς  που συνάντησα ξανά στα Χανιά και τα σπάσαμε μαζί εντός και εκτός αρένας... Chania Rock Festival connecting people! 

Chania Rock Festival 2018... Loading.... 

 

 

Για το RockOverdose,

Βιβή Ζαπαντιώτου (ivi iviv)

 

Φωτογραφίες: Δημήτρης Στρατηγόπουλος 

         







Comments