Για άλλη μια φορά το ROCKWAVE FESTIVAL έδωσε το παρόν του στα συναυλιακά δρώμενα της χώρας μας.
Βέβαια φέτος ήταν λαβωμένο,εν μέρει,εξ αρχής αφού ο αρχικά ανακοινωθείς ερχομός των επανασυνδεδεμένων BLACK SABBATH,δεν πήρε ποτέ σάρκα και οστά λόγω του γνωστού προβλήματος υγείας του Iommi,και την αναβολή αρκετών εμφανίσεών τους.
Έτσι τελικά θα βλέπαμε πάλι τον OZZY με τους εκλεκτούς guest φίλους του.
Γύρω στις 3 παρά κάτι βρεθήκαμε στο Terra Vibe εφοδιασμένοι με αρκετά καλή διάθεση.Δεδομένου ότι είχαμε ακόμα μια ώρα μπροστά μας,εφοδιαστήκαμε τις μάρκες μας για την τροφοδοσία "υγρών" και ξεκινήσαμε τη βόλτα μας στα περίπτερα.Πρώτη αρνητική εντύπωση ήταν το γεγονός ότι ήταν ελάχιστα και ελαφρώς απομονωμένα κάπου επάνω.Δε γνωρίζω το λόγο αλλά η εικόνα ήταν απογοητευτική γιατί σε τέτοιου είδους διοργανώσεις,ακόμα κι αυτό έχει τη χάρη του.
Τηρώντας ευλαβικά το πρόγραμμα,στις 4 παρά 10 οι Έλληνες LUCKY FUNERAL βρίσκονται επί σκηνής έχοντας να αντιμετωπίσουν το λιοπύρι.Ο κόσμος,όπως ήταν αναμενόμενο,ήταν ακόμα λιγοστός αλλά τα έχουμε ξαναπεί αυτά.
Η μπάντα κινείται στον χώρο του stoner έχοντας αρκετά στοιχεία κι απο grunge,sludge.Παρά τις αντίξοες συνθήκες,κατάφεραν να κάνουν μια πολύ καλή εμφάνιση.Με αρκετό κέφι,δυναμισμό και διάθεση να ανεβάσουν το κοινό.Ο ήχος είχε για άλλη μια φορά προβλήματα αλλά μπόρεσαν να τα ξεπεράσουν,όσο ήταν δυνατό,χωρίς να επηρεάσει πολύ αισθητά το set τους,το οποίο περιείχε κι ένα καινούργιο κομμάτι.
Η συνέχεια ανήκε πάλι σε ντόπιο συγκρότημα και συγκεκριμένα στους αρκετά δημοφιλείς τον τελευταίο καιρό PLANET OF ZEUS.Το ύφος τους κοντά στο southern stoner metal,δεμένοι πάρα πολύ και με όπλο τον αρκετά βελτιωμένο ήχο,ήταν σαρωτικοί.Παρότι δεν είμαι οπαδός του είδους που παίζουν,πρέπει να τους αναγνωρίσω ότι τα έδωσαν όλα,η ανταπόκριση του κοινού ήταν θετικότατη και τελικά αποδείχτηκαν μια ευχάριστη έκπληξη για μένα αλλά μάλλον και γι'αρκετούς ακόμα.
Τη σκυτάλη θα έπαιρναν μετά οι UNISONIC,η πρώτη ξένη μπάντα του φεστιβάλ.Αρκετές φορές πρίν τη συναυλία είχα αναφερ8εί σε διάφορες συζητήσεις με φίλους,ότι αποτελούν αυτόνομη μπάντα και μην περιμένετε ένα tribute στους HELLOWEEN επειδή οι κύριοι Kai Hansen & Michael Kiske υπήρξαν μέλη της μπάντας.Με ένα ντεμπούτο δίσκο να έχει κυκλοφορήσει πολύ πρόσφατα,ο οποίος βέβαια δεν αποτελεί και κάτι το φοβερό αλλά τονίζεται απο την παρουσία των δύο εκλεκτών κυρίων,ήταν απόλυτα λογικό και φυσιολογικό να θελήσουν να τον υποστηρίξουν.
Και με το γεγονός ότι η εμφάνισή τους θα είχε διάρκεια μιας ώρας,τα περιθώρια να ακούσουμε παραπάνω απο 2 τραγούδια απο τις θρυλικές "κολοκύθες" ήταν ελάχιστα.Η ώρα έφτασε και το συγκρότημα,κι αυτοί κάτω απο τον ελληνικό καυτό ήλιο,βρίσκονται στο σανίδι.
Από την πρώτη στιγμή διαπιστώνεις ότι κάτι δε πάει καλά.Ο ήχος είναι σχεδόν τραγικός,ειδικά τα φωνητικά δεν ακούγονται σχεδόν καθόλου.Δε μπορώ να πιστέψω ότι φταίει μόνο ο αέρας,σίγουρα είναι και κάτι άλλο.Οι φιλότιμες προσπάθειές τους δε δείχνουν να αλλάζουν πολύ τα πράγματα.Ο Kiske προσπαθεί με κάθε τρόπο να πάρει μαζί του το κοινό,μέχρι που κατεβαίνει και τραγουδάει ανάμεσα στο κοινό κάτω απο την τέντα του ηχολήπτη.
Ο Hansen κι αυτός φαίνεται αρκετά ευδιάθετος και η υπόλοιπη μπάντα επίσης προσπαθεί για το καλύτερο.Φτάνει η στιγμή για το "March of time" αλλά κι εκεί που προσδοκάς να γίνει ο "χαμός",ο ήχος καταφέρνει να τα χαλάσει όλα.Μετά απο μερικά δικά τους τραγούδια ξεκινά το "I want out" που και πάλι αδικείται απο τα ηχητικά προβλήματα και μάλιστα ακόμα περισσότερο.
Δυστυχώς η καλή προσπάθεια που έκαναν είχε αντιπάλους που αφαίρεσαν απο την γενική εικόνα και περιόρισαν κατά πολύ τον ενθουσιασμό που αναμενόταν απο πλευράς κοινού.
UNISONIC Setlist:
Unisonic
Never Too Late
Renegade
King For A Day
March Of Time
My Sanctuary
Star Rider
Souls Alive
We Rise
Never Change Me
I Want Out
Μετά,(για πολλοστή φορά στη χώρα μας),οι PARADISE LOST θα συνέχιζαν την ημέρα.Ομολογώ ότι αποτελούν αγαπημένη μπάντα για μένα προσωπικά και παρότι θα τους έβλεπα για 4η φορά,ανυπομονούσα.Κι αυτό γιατί σε κάθε εμφάνισή τους,το να περάσεις καλά είναι δεδομένο,τουλάχιστον μέχρι τώρα.
Ο ήλιος ακόμα έδινε το παρών και το να βλέπεις μια τέτοιου μουσικού ύφους μπάντα με τόσο φώς δεν είναι και το ιδανικό αλλά τι να κάνουμε.Οι μαυροφορεμένοι κύριοι παίρνουν θέση και το show ξεκινά.Αλλά κάτι δε μου πάει,παραείναι επαγγελματική η εμφάνισή τους,νιώθω ότι απλά προσπαθούν να διεκπεραιώσουν τον ρόλο τους.Δε σημαίνει ότι δε παίζουν καλά,το αντίθετο,όμως δεν υπάρχει αυτό το πορωτικό feeling προηγούμενων εμφανίσεων.Ο Holmes εμένα μου δίνει την εντύπωση ότι ψιλοβαριέται και απλά περιμένει να τελειώσει το set και να την κάνει "διακριτικά".
Tελικά με μεταγενέστερες δηλώσεις του Holmes,μάθαμε ότι αντιμετώπιζε πρόβλημα υγείας το οποίο ο ήλιος επιδείνωσε με αποτέλεσμα να αναγκαστούν να περιορίσουν τη διαρκεια της εμφάνισής τους.
Ο ήχος για ακόμα μια φορά με διακυμάνσεις αλλά κάπως βελτιωμένος σε σχέση με πρίν.Η επιλογή των κομματιών ήταν πολύ καλή καλύπτοντας όλες τις εποχές και μουσικές διαθέσεις του συγκροτήματος,απο τις πολύ βαριές μέχρι και τις ελαφρύτερες.
Τελικά πέρασε μια ώρα χωρίς να μας στείλουν στα ουράνια όπως το έχουν κάνει παλιότερα αλλά και χωρίς να μας απογοητεύσουν,η αλήθεια είναι κάπου στην μέση....
PARADISE LOST setlist:
Widow
Honesty In Death
Erased
As I Die
Tragic Idol
Forever Failure
One Second
Ember’s Fire
The Enemy
Say Just Words
Το ότι οι MACHINE HEAD αποτελούν ένα απο τα πιο δυνατά ονόματα της σύγχρονης metal σκηνής είναι απόλυτα σίγουρο και κανείς δεν μπορεί να αμφιβάλλει γι'αυτό,άσχετα αν του αρέσει η μουσική τους ή όχι.Έτσι ο ερχομός τους σε μια φάση που βρίσκονται στο peak της καριέρας τους,μόνο θετικό μπορεί να θεωρηθεί αφού έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε μεγάλα ονόματα όταν αρχίζουν να παίρνουν την κατιούσα.
Με το που ξεκινάνε να ακούγονται οι πρώτες νότες,αμέσως καταλαβαίνες ότι κάτι έχει αλλάξει στα μέχρι τούδε δεομένα της ημέρας,κι αναφέρομαι φυσικά στον ήχο.Πολύ πιο καθαρός,πιο γεμάτος και οι μάγκες δείχνουν εξ αρχής τα δόντια τους.Σαρωτικοί,βομβαρδίζουν τον χώρο με δαιμονισμένα riffs,δημιουργούν τον πανικό στον κόσμο,απλά θερίζουν.Κάποια μπουκώματα στον ήχο,στις κιθάρες,κρατάνε λίγο ευτυχώς και η σφαγή συνεχίζεται με ανελέητο ρυθμό.Ασχέτως μουσικών γούστων,αποτελούν μια μπάντα που τιμά τον ήχο της και το όνομά της,που προσπάθησε να αποδώσει στο μέγιστο και το κατάφερε σε πολύ μεγάλο βαθμό,κρίνοντας κι απο την ολόθερμη ανταπόκριση του κόσμου.
MACHINE HEAD Setlist:
I Am Hell (Sonata In C#)
Old
Imperium
Beautiful Mourning
Locust
Aesthetics Of Hate
Darkness Within
Halo
Davidian
Έχει βραδιάσει πια για τα καλά και η αναμονή για τον OZZY και την super παρέα του εντείνεται.;Eνα video με στιγμές απο την καριέρα του "Μadman" έχει ξεκινήσει και προβάλλεται και "Βark at the moon" για ξεκίνημα. Gus G., Rob 'Blasko' Nicholson, Tommy Clufetos και Adam Wakeman μαζί με τον Ozzy και το party ξεκινάει.Ο κόσμος φαίνεται απο την πρώτη στιγμή ότι έχει τη διάθεση να τα διαλύσει όλα και η επιλογή των κομματιών βοηθάει πολύ σε κάτι τέτοιο.
Δεν μπορώ να μην κάνω μνεία στον άνθρωπο που λέγεται Gus G. και ο οποίος είναι απλά εξαιρετικός,είναι δύσκολο να περιγράψεις την μαεστρία του,τις εκτελεστικές του ικανότητες,ότι και να πείς είναι λίγο,απλά RESPECT!!!
Δεν μπορώ να μην κάνω μνεία στον άνθρωπο που λέγεται Gus G. και ο οποίος είναι απλά εξαιρετικός,είναι δύσκολο να περιγράψεις την μαεστρία του,τις εκτελεστικές του ικανότητες,ότι και να πείς είναι λίγο,απλά RESPECT!!!
Geezer Butler & Slash αναλαμβάνουν για την συνέχεια,μετά απο ένα solo drums,και πάμε σε παλιές εποχές BLACK SABBATH.Χωρίς να θέλω να αμφισβητήσω στο ελάχιστο το ταλέντο του Slash,αλλά η παρουσία του εκεί και σε τέτοια κομμάτια δε μου πολυκολλάει.Είναι άριστος μουσικά μεν όμως ...μπορεί να είναι καθαρά δικό μου κόλλημα αυτό οπότε το προσπερνάμε.
Σε όλη αυτή τη διάρκεια μέχρι τώρα ο Ozzy μπορεί να δίνει το δικό του show,να μας έχει κάνει άσπρους και μούσκεμα με το κανόνι του,κι εμάς μέσα στο photo pit και τους υπόλοιπους μπροστά,αλλά η φωνή του παρουσιάζει εμφανείς αδυναμίες σε σημεία.Αλλού θυμίζει παλιό καλό Ozzy,υπάρχουν όμως και μέρη όπου κάπου λυγίζει.
Σε όλη αυτή τη διάρκεια μέχρι τώρα ο Ozzy μπορεί να δίνει το δικό του show,να μας έχει κάνει άσπρους και μούσκεμα με το κανόνι του,κι εμάς μέσα στο photo pit και τους υπόλοιπους μπροστά,αλλά η φωνή του παρουσιάζει εμφανείς αδυναμίες σε σημεία.Αλλού θυμίζει παλιό καλό Ozzy,υπάρχουν όμως και μέρη όπου κάπου λυγίζει.
Η σειρά του Zakk Wylde να πάρει τα κιθαριστικά ηνία.Εδώ έχουμε περίπτωση ατόμου που μπορεί να σε στείλει αδιάβαστο αν θέλει,και το καταφέρνει με το solo του στο "Crazy train".Εξάλλου σίγουρα έχει και διαφορετικό δέσιμο με τον Ozzy,όντας ο πρώην κιθαρίστας του και αυτό αντικατοπτρίζεται καθαρά.
Και φτάνει η ώρα για το μεγάλο φινάλε και η σκηνή γεμίζει απο την παρουσία όλων και για ένα αποτελειωτικό "Paranoid" !!!!!!!!!!!
OZZY & Friends Setlist:
Bark At The Moon
Μr. Crowley
Suicide Solution
I Don’t Know
Shot In The Dark
Rat Salad (solo [Gus G.] & drums)
Iron Man
War Pigs
N.I.B.
Fairies Wear Boots
Crazy Train
I Don’t Want to Change the World
Mama, I’m Coming Home
Paranoid
Μr. Crowley
Suicide Solution
I Don’t Know
Shot In The Dark
Rat Salad (solo [Gus G.] & drums)
Iron Man
War Pigs
N.I.B.
Fairies Wear Boots
Crazy Train
I Don’t Want to Change the World
Mama, I’m Coming Home
Paranoid
Με αυτό τον τρόπο ένα ακόμα ROCKWAVE FESTIVAL έφτασε στο τέλος του.
Συμπερασματικά για εμένα ήταν ίσως αυτό που θα μου μείνει λιγότερο στην μνήμη.Κι αυτό όχι εξαιτίας των ονομάτων που εμφανίστηκαν αλλά λόγω της απόδοσής τους.Έλειπε σχεδόν απο όλους η σπιρτάδα κι ο αυθορμητισός,με ελάχιστες μεμονωμένες περιπτώσεις που ανέφερα σε μπάντες και άτομα.Σε αυτά αν προσθέσουμε και τα "τεχνικά" προβλήματα που έκαναν έντονη την παρουσία τους σε μεγάλη διάρκεια,δυστυχώς μου μένει μια πικρή γεύση.
Ας ελπίσουμε ότι του χρόνου θα έχουμε να λέμε πιο ενθουσιώδη πράγματα....
Για το Rockoverdose.gr: Πάνος Warlord Μπούγαλης
Videos: Πάνος Warlord Μπούγαλης
Φωτογραφίες: Γιάννης "Manowar" Θεοδωρίδης
Comments
