Εδώ σε θέλω ψηλέ. Η μέρα-καντήλι είχε έρθει. Κάθε καρυδιάς χιπστερο-Λανόβια είχε μαζευτεί. Να μου πεις, πάλι γκρίνια; Όχι, ποτέ. Ό,τι έβλεπα σχολιάζω. Πάλι το φεστιβάλ ξεκινούσε από τις 12 οπότε λόγω πρωινής εργασίας έχασα τις πρώτες μπάντες (Black Hat Bones, Psycho Choke και πραγματικά λυπάμαι, κυρίως για τους 2ους μιας και τους άλλους τους έχω δει 2 φορές μέσα σε ένα μήνα).
Πάμε λοιπόν: Έφτασα ακριβώς στο ξεκίνημα των At the Gates. Κάθε φορά είναι και η τελευταία φορά που τους βλέπουμε θεωρητικά, μιας και αυτό λένε και οι ίδιοι, αλλά who cares anyway? Ήταν εκεί, είχαν κάπου μία ώρα στην διάθεσή τους και δεν χαράμισαν άσκοπα το χρόνο τους. Ως γνήσιοι Σουηδοί που τιμούν το μελωδικό Death Metal μπήκαν δυνατά με το Slaughter Of The Soul ενώ τα Raped By The Light Of Christ, World Of Lies, Terminal Spirit Disease, Windows και Cold μπαίναν καρφί το ένα μετά το άλλο. Με τον ήχο σύμμαχο αλλά με τον ήλιο να βαράει, το κοινό -σαφώς περισσότερο από την Κυριακή- έδωσε βροντερό παρόν, ειδικά στο Blinded By Fear που σήκωσε πανικό. Highlight αποτέλεσε η διασκευή στο Captor Of Sin ως φόρο τιμής στον εκλειπόντα Jeff Hanneman. Να αναφερθεί ότι ο ντράμμερ Adrian Erlandsson τρύπησε την μπότα στο Under A Serpent Sun και έβγαλε χολή στο σχόλιό του ως απάντηση στον Kerry King ότι έχει χαλαρό παίξιμο. Σωστή εμφάνιση με καλό ήχο, αλλά και πάλι όχι τόσο κόσμο όσο τους αρμόζει.
Ακολούθησαν οι The Subways και την σκυτάλη έδωσαν στους Suicidal Tendencies. Τι Los Angeles, τι Μαλακάσα, έχουν φάει τόσο ήλιο που δεν ένιωθαν. Οι Καλιφορνέζοι με τον νέο δίσκο να έχει κυκλοφορήσει ήδη από τον Μάρτιο, είχαν μια καλή ευκαιρία να τον παρουσιάσουν, αφού είχαν 13 χρόνια απουσίας από την τελευταία τους δουλειά. You Can't Bring Me Down και το πάρτυ ξεκίνησε, κυριολεκτικά πάρτυ. Institutionalized, Freedumb, Possessed To Skate, War Inside My Head, με τυχαία σειρά, και το πιτ να γυρνάει σαν παλαβό. Crossover στα καλύτερά του με την υπογαφή των Suicidal Tendencies, σε συνδυασμό με καλό ήχο και άμεση ανταπόκριση κοινού. Καλύτερη στιγμή: Pledge Your Allegiance και όσοι χωρούσαν από το κοινό ανέβηκαν στην σκηνή. Σκέψου σε κλειστό χώρο τι έχει να γίνει...
Οι Echo & The Bunnymen βγήκαν κάπου στις 20:00' στην Terra Stage, ενώ γύρω στις 21:00 η Vibe Stage ήταν έτοιμη να δεχθεί την τελευταία μπάντα για εκείνη την μέρα. Iced Earth. Μία ώρα, 12 κομμάτια, καινούριος ντράμερ και αρκετές "μπαλάντες" τους, ήταν μερικά από τα στοιχεία που χαρακτήρισαν την εμφάνισή τους. Τυπικά αν και δεν τους πολυ-ακούω, πιστεύω πως ήταν καλοί, με το σετλιστ να δίνει βάρος στο Dystopia και αυτό να πω την αλήθεια δεν με έκανε να χαρώ ιδιαίτερα. Ναι μεν είχε και κάποια παλιά κομμάτια τους όπως ήταν λογικό, αλλά μέσα στα 60' λεπτά προσπάθησαν να βολέψουν όσα περισσότερα καινούρια τραγούδια γινόταν. Ελπίζω τον Γενάρη που θα ξαναέρθουν να παίξουν περισσότερη ώρα και λιγότερα κομμάτια από τον καινούριο δίσκο.
Κάπου εδώ τέλειωσε για μένα η βραδιά, και πήρα τον δρόμο του γυρισμού. Δεν αναφερθώ στην υποκουλτουριάρα μανδάμ και όσους πλήρωσαν εισιτήριο να την δουν. Με περίμενε δύσκολη μέρα και πρωινό ξύπνημα.
Για το RockOverdose.gr: Λαμπρινή Γκούμα
Φωτογραφίες: Ιωάννης "Manowar" Θεοδωρίδης
Comments
