To φετινό RockWave ήταν ένα φεστιβάλ με αρκετά αμφιλεγόμενο line-up. Πολλή γκρίνια από μεριάς μέταλ κοινού, και ίσως όχι άδικα τελικά. Να πω προκαταβολικά ότι και που πήγα δεν παρακολούθησα όλα τα συγκροτήματα γιατί πολύ απλά δεν γνωρίζω/δεν έχω άποψη/δεν ακούω μερικά από αυτά. Οπότε θα ήταν άδικο/ανούσιο να αναφερθώ σε αυτά μην έχοντας ιδέα και έτσι θα πω μόνο για αυτά που είδα.
Την πρώτη μέρα 6 Ιουλίου δεν πήγα στην Μαλακάσα, άρα ξεκινάμε από την Κυριακή 7 Ιουλίου.
Γύρω στις 12μιση ανέβηκαν στην σκηνή οι Endsight, κι αν δεν τους έχετε δει ακόμα ή έστω δεν έχει πάρει τ' αυτάκι σας νότα τους, τσεκάρετέ τους αν είστε φαν του μελωδικού death/ hardcore στυλ. Οι καμιά 40αριά νοματέοι που ήμασταν από κάτω τους ευχαριστηθήκαμε, και η ίδια η μπάντα με τον Νίκο στα φωνητικά να χτυπιέται, έδειξε να μην νοιάζεται σε πόσους έπαιζε και το γούσταρε.
Descending: άλλη μία αξιόλογη μπάντα που γεννιέται σε ελληνικό έδαφος. Παραγματικά κρίμα να παίζουν τόσο νωρίς, αφού το σκηνικό συνεχίστηκε με λίγα περισσότερα άτομα να προστίθενται στο κοινό. Στα κάπου 45' λεπτά που έπαιξαν κι αυτοί το διασκέδασαν και απάντησαν με αρκετή ενέργεια στο κάλεσμα όσων βρισκόμασταν εκεί. Πολύ καλή εμφάνιση και άξια κερδίζουν την θέση τους κάθε φορά όπου παίζουν.
Αφού 2 fuckin ώρες είχαν φύγει έτσι με ένδιάμεσο ύπνο-φαΐ-ύπνο, σειρά είχαν οι 1000Mods στην μεγάλη σκηνή. Κάπου στις 16:00 οι στονεράδες έκαναν σωστή εμφάνιση όπως αρμόζει σε κάθε μπάντα που σέβεται τον εαυτό της, αλλά πάνω από όλα το κοινό. Με τον κόσμο να μην ξεπερνά τα κάπου 150 άτομα και αρκετοί να έχουν αράξει στην σκιά, οι 1000Mods ήταν ότι έπρεπε για εκείνη την ώρα.
Και άντε πάλι πίσω στην άλλη σκηνή. Carcass ρε φίλε. Πώς όμως να ευχαριστηθείς τέτοια μπάντα όταν βρίσκεσαι στο έλεος του Ήλιου;; Μέχρι ο ίδιος ο Jeff είχε κατακοκινήσει και έκανε συνεχώς παύσεις. Όπως και να 'χει, με λιγοστά άτομα μπροστά στην σκηνή (και δεν τους κατηγορώ) η μπάντα ξεκίνησε το σετ της κάπου στις 16:40 και τέλειωσε περίπου μία ώρα μετά. Με κομμάτια όπως το εναρκτήριο Buried Dreams και τα Carnal Forge, Heartwork, Incarnated Solvent Abuse, Ruptured In Purulence να ακολουθούν, σε διαπερνούσε ρίγος και σε έκαναν προς στιγμήν να ξεχνάς τι περνάς για να δεις μια μπάντα που γουστάρεις. Ο λόγος που πήγα αυτή την μέρα στο Rockwave ήταν αυτοί, και οι Γερμαναράδες που θα ακολουθούσαν, παρόλο που τους είδα τέλη του περασμένου χρόνου. Πραγματικά η εμφάνιση και των δύο άξιζε τον ιδρώτα που χύσαμε.
Για τα τυπικά να γράψω ότι σειρά είχε ο Alborosie. Τώρα πώς πας από το death στη reggae είναι άλλη ιστορία. Εγώ πάντως δεν μπήκα ΚΑΝ στον κόπο ούτε μέχρι το μπαρ να σύρω τα 53 κιλά μου.
Θα είχε πάει 19:00 και επιτέλους είχε ελαττωθεί λίγο η ζέστη. Η μικρή σκηνή ετοιμάστηκε, το σκηνικό του Phantom Antichrist είχε στηθεί και οι Kreator χτύπησαν το σανίδι με το ομώνυμο κομμάτι. Ο κόσμος από κάτω ήταν περισσότερος σαφώς αλλά και πάλι δεν δικαιολογούταν κατά την ταπεινή μου άποψη τόση λίγη ανταπόκριση. Για μία ώρα έπαιξαν περισσότερα κομμάτια από τον νέο δίσκο και κάποια από παλαιότερους, χωρίς να λείπει φυσικά και το Flag of Hate με τον Mille να ανεμίζει την σημαία και να την πετάει με την εισαγωγή του κομματιού. Τίγκα επικοινωνιακός με το κοινό δεν έχανε την ευκαιρία να το ωθήσει να σηκώσει πανικό, και φυσικά εμείς όσο μπορούσαμε ανταποκρινόμασταν. Αρκετά καλός ήχος, πολύ καλή εμφάνιση, αν και θα προτιμούσα λιγότερα κομμάτια από το Phantom.
Marky Ramone's Blitzkrieg για την συνέχεια και μία ώρα punk rock on stage! Ο θρύλος των Ramones πίσω από τα τύμπανα με τον Andrew W.K. στα φωνητικά να μας σερβίρουν παλιά αγαπημένα κομμάτια όπως τα Pet Sematary, Gimme Gimme Shock Treatment, Judy Is A Punk και πολλά ακόμα. 1,2,3,4 και το σετ κλείνει με 2 τελευταία κομμάτια, τα What A Wonderful World και (ποιο άλλο) Blitzkrieg Bop. Αρκετός κόσμος από κάτω σε σχέση με την μέταλ σκηνή και φυσικά ιδανική ώρα.
Τέλος (για μένα, γιατί είχε και Ska-P μετά) γύρω στις 21:00' ανέβηκαν για να κλείσουν την βραδιά στην Vibe Stage οι Saxon. Έχοντας κάποια θεματάκια στην αρχή στον ήχο τους που στην πορεία διορθώθηκαν, αλλά και ο ίδιος ο Biff να μην είναι στα φόρτε του, για κάποιο λόγο άλλαζε μικρόφωνα περίπου ανά κομμάτι. Το σετλιστ τους ήταν λογικό να είναι προσαρμοσμένο στην νέα τους δουλειά,αλλά υπήρχαν και κομμάτια από παλιότερους δίσκους για να ικανοποιηθούν όλοι. Παρόλο που ήταν η 4η φορά που τους έβλεπα μιας κι έρχονται σχεδόν κάθε χρόνο, δεν θεωρώ ότι ήταν η καλύτερή τους, αλλά σίγουρα ήταν μία σωστή εμφάνιση και ικανοποίησε σε αρκετά μεγάλο βαθμό όσους βρισκόταν εκεί.
Ska(TA)-P (πάλι κατά την ταπεινή μου άποψη), μιας και βγάζω φλύκταινες με τέτοιου είδους σχήματα, οπότε αποχώρησα. Το πώς είναι άλλη ιστορία, μιας και τα λεωφορεία δεν ξεκινούσαν πριν τελειώσει και η τελευταία μπάντα.
Η πρώτη μέταλ μέρα είχε τελειώσει.Δεν έχω συμπεράσματα, νομίζω ήμουν αρκετά περιγραφική άνωθεν. Όσοι ήρθατε σχηματήσατε δική σας γνώμη που μπορεί να διαφέρει από την δική μου. Το σίγουρο είναι ότι όλοι όσοι πήγαμε είχαμε μπάντες να δούμε και να γουστάρουμε.
Για το RockOverdose.gr: Λαμπρινή Γκούμα
Φωτογραφίες: Ιωάννης "Manowar" Θεοδωρίδης
Comments
