Όταν το ημερολόγιο έδειξε 17 Μαϊου το σωτήριον έτος 2013, ένα ήταν απόλυτα σίγουρο πάρα τις απανωτές γκαντεμιές (βλέπε χαλασμένο αμάξι) που με είχαν πάρει στο κατόπι.
Ότι θα έβλεπα ζωντανά μια μπάντα σταθμό στα Ελληνικά metal δρώμενα, που τη τελευταία 20ετία μας έχει δώσει άπειρες στιγμές μουσικής ανατριχίλας, πέρα φυσικά από την υπερηφάνια που νιώθει κάποιος από εμάς, βλέποντας την επιτυχία αυτής και εκτός συνόρων!
Μιλάω και αναφέρομαι φυσικά στους Rotting Christ και τo live tour over Crete που πραγματοποίησαν, προς τιμήν τους και φυσικά προς καλή μας τύχη!
Το να δείς μια μπάντα σαν τους "Christ" και μάλιστα στη πινέζα (αν και όμορφη πινέζα ομολογουμένως!) του χάρτη, μόνο προνόμιο είναι, μιας και το συγκρότημα λόγο μικρότερου όγκου οπαδών μπορείς να ευχαριστηθείς καλύτερα και τη μπάντα εκτιμάς ακόμη περισσότερο γι' αυτή της τη κίνηση!
Και μην ακούσω κανένα να ισχυριστεί το οτιδήποτε αρνητικό "γι' αυτή τη κίνηση", γιατί το να μετακινηθεί κάποιος με το περιορισμένο χρηματικό budget που έχουμε οι περισσοτεροί αυτή την εποχή και να πάει Αθήνα για κάποιο Live, πιστέψτε με, είναι δυσκολάκι και μιλάω εκ πείρας!
Α! Τώρα που είπα για μετακίνηση.. για προσωπικούς λόγους, από τις τρείς ζωντανές εμφανίσεις των Rotting Christ στη Κρήτη (Ρέθυμνο, Ηράκλειο, Σητεία) επέλεξα να παρευρεθώ σε εκείνη της πανέμορφης Σητείας. Αλλά.. όπως είπα ως "natural born γκαντέμης", το κατά τ' άλλα υπερφυσικό Transformer-(K.I.T για τους παλαιότερους) αμάξι μου.. ας πούμε πως είχε ένα μικρό άλυτο "λόξιγκα", τον οποίο και απέκτησε όλως τυχαίως λίγες ώρες πριν την διεξαγωγή του Live..!
Το άγχος έδωσε τη σκυτάλη στην απόγνωση και η απόγνωση οδήγησε εμένα, να οδηγήσω το αυτοκινητό μου πάση θυσία στη δίωρη απόσταση που με χώριζε από το χώρο του Live!
Μετά από το προσωπικό quest στους πανέμορφους νότιους δρόμους της Κρήτης και μετά από αγχωτική πίεση φίλης, ώστε να μην καθυστερίσουμε ούτε λεπτό στο χώρο διεξαγωγής του live, ο οποίος δεν ήταν άλλος από το συμπαθές και γνωστό Σητειακό κλαμπάκι The Wall, τελικά έφτασα στο προορισμό μου στην ώρα μου, αλλά και σώος!
Αυτό όμως δε θα κρατούσε για πολύ, αφού το πρώτο support συγκρότημα της βραδιάς ονόματι Disolvo Animus απλά γ@μήσανε! Τα έσπασαν με λίγα λόγια και μπράβο τους!
Χωρίς να σκεφτούν πως έχουν να παίξουν σε μικρότερο κοινό του συνηθισμένου, αν και το "The Wall" ήταν ασφυκτικά γεμάτο, ήταν μακιγιαρισμένοι κι έτοιμοι για δράση, λες και θα εμφανίζονταν μπροστά σε χιλιάδες κοινό σε κάποιο μεγάλο live της Ευρώπης!
Οπότε μόνο γι' αυτή τη "λεπτομέρεια", η οποία να ενημερώσω πως συζητήθηκε και σχολιάστηκε θετικά, αξίζει στη μπάντα ένα μεγάλο μπράβο, μιας και έδειξαν πόσο επαγγελματίες είναι!
Βέβαια αν και το set list τους ήταν χρονικά μικρό, με τη καλή παρουσία τους και τον πολυ καλό ήχο, έκλεψαν τη παράσταση και αποθεώθηκαν από το Σητειακό κοινό!
Σειρά είχαν οι Sirocco!
Oι κατα τ' άλλα συμπαθής Ιρλανδοί κέρδισαν τα χειροκροτήματα όλων, δίχως όμως προσωπικά να με εντυπωσιάσουν, μιας και το.. heavy/power/rock δε ξέρω πως ακριβώς να το ονομάσω, δεν είχε καμία στιγμή ιδιαίτερη και ήταν σαν να άκουγα μουσική δίχως κάποιο ρεφρέν και τέλος πάντων τίποτα ουσιώδες ώστε να "πιαστώ" από αυτό!
Επίσης δεν υπήρχε καμία μουσική "κολλώδες ουσία", που να ταιριάζει με αυτό που "λίγο" αργότερα θα μας χάριζαν οι Rotting Christ!
Mετά από μια για εμένα ανεξήγητη χρονική διάρκεια πάνω στη σκηνή του The Wall, "κλέβοντας" χωροχρόνο.. οι Sirocco έδωσαν τη σκυτάλη στους headliners της βραδιάς!
Κι εδώ απλά τα λόγια είναι περιττά, αφού οι Σάκης και η υπόλοιπη "σαπισμένη" παρέα του, μας εκτέλεσε κανονικά!
Νεότερα κομμάτια από τους τελευταίους δύο δίσκους μας έδωσαν τα μυαλά μας στο πιάτο, χώρια τα παλαιότερα must κομμάτια όπως Non Serviam, Archon, King of A Stellar War, να πηγαίνουν πίσω ή να περνούν απαρατήρητα!
Με εξαίρεση κοινή γκρίνια-ομολογία για σαφή "υποσκελισμό" του Dead Poem, μιας και δεν ακούστηκε τίποτα από εκείνο το δίσκο, η νύχτα κύλησε επικά, αφού κανείς δεν έμεινε ανικανοποίητος!
Στα πολύ συν ήταν η διασκευή στο "Societas Satanas" των Thou Art Lord και φυσικά η συνεχής "επαφή" του Σάκη με το Σητειακό κοινό!
Μάλιστα υπήρξε χρονικό σημείο που κάποιοι δεν άντεξαν και πήγαν έξω στο καθαρό θαλασσινό αέρα για να συνέλθουν!
Συνοπτικά μία λέξη έχω να πω, ώστε να περιγράψω αυτή τη βραδιά. ΈΠΟΣ!!!
.jpg)
Επίσης μέτα το πέρας της συναυλίας, είχαν όλοι τη τύχη να συναντήσουν και να μιλήσουν στη μπάντα και να πάρουν αυτόγραφα, φωτογραφίες, ή τέλος πάντων να κάνουν ένα μικρό ονειρό τους πραγματικότητα!
Το να αναφερθώ στην "απλότητα" και την αμεσότητα των παιδιών και ιδιαίτερα του Σάκη, είναι περιττό!
Σάκη σε ευχαριστώ για τη τιμή.. ξέρεις εσύ!
Για μια ακόμη φορά οι Rotting Christ βρέθηκαν να είναι πρωτοπόροι κι εύχομαι αυτό να είναι η αρχή για τα πιο "απομονωμένα" μέρη της Κρήτης όπως είναι η Σητεία και φυσικά για όλη την δυνατή Ελληνική επαρχία, η οποί συνεχώς δείχνει τα δόντια της..!
Ένα μεγάλο ευχαριστώ στους διοργανωτές, μα και στο The Wall που φιλοξένησε ένα τέτοιο event!
Εύχομαι να μην είναι το τελευταίο!
Για το RockOverdose.gr: Κανακουσάκης Μιχάλης
Comments
