Συέχεια από το πρώτο μέρος
Rock Overdose: Έκανες τον άνθρωπο να απολυθεί;
Roy: Ε, δεν το έκανα εγώ. Αυτό ήταν μεταξύ τους που μάλλον δεν δούλεψε. Μου τηλεφώνησαν μετά. Ίσως αισθάνθηκαν ότι ήμουν το σωστό άτομο και νομίζω ότι ίσως έτσι ήταν, γιατί το τελικό αποτέλεσμα είναι ότι πήραν τον Rob πίσω στους Priest. Ακριβώς όπως έγινε με τον Bruce. Με Bruce, έκανα το "Balls To Picasso" αλλά για μένα δεν μετράει, γιατί δεν ήμουν υπεύθυνος. Ήμουν απλά ο κιθαρίστας και κάποιος άλλος έκανε την παραγωγή. Αλλά για το "Accident of Birth" που ήμουν και παραγωγός και musical director, έδειχνα το δρόμο. Μετά φέραμε τον Adrian. Ήταν φοβερό. Ο Adrian έκανε σπουδαία πράγματα, έφερα και το rhythm section από την μπάντα μου και ήταν απλά τέλειο. Ήταν απλά μια ξεχωριστή στιγμή. Όπως είπα, και για τον Rob έγινε το ίδιο. Δύο στούντιο άλμπουμ στην αρχή, στη συνέχεια, ένα live album και πάει και αυτός πίσω στους Priest. Με Bruce, το ίδιο πράγμα. Δύο στούντιο άλμπουμ, ένα live άλμπουμ και αυτός είναι πίσω στους Maiden.
Και ο κόσμος αρχίζει να μου δίνει παρατσούκλια όπως: The Resurrector, ο Λάζαρος. (γέλια) Νομίζω ότι βοήθησα και άλλες μπάντες και καλλιτέχνες, κατά κάποιον τρόπο.
Πραγματικά νομίζω ότι βοήθησα τον Sebastian Bach, τους Sepultura, πιστεύω ότι έχω βοηθήσει πολλές από τις μπάντες που δούλεψα μαζί τους, γιατί με ενδιαφέρει το κοινό καλό και το τι πραγματικά θα θέλαμε εμείς αλλά και ο κόσμος να ακούσει, να μην χαθεί η ταυτότητα του ήχου που αγάπησε ο κόσμος.
Rock Overdose: Αυτό είναι φοβερό. Επίσης, είχες τον Bruce αλλά και τον Rob στο ίδιο στούντιο να ηχογραφούν το "The One You Love To Hate".
Roy: Ναι, μόλις πριν λίγο ήμουν σε αυτό το στούντιο. Πάνε για κλείσιμο και είναι λυπηρό να το ακούς αυτό. Ήταν ΚΑ-ΤΑ-ΠΛΗ-ΚΤΙ-ΚΗ στιγμή. Δεν θα ξεχάσω ποτέ εκείνη την ημέρα! Για μένα, όλο αυτό ήταν τρελό. Επειδή δεν μπορούσα να πιστέψω αυτό που έβλεπα. Εκείνο τον καιρό, συνήθιζα να κουβαλάω μια φωτογραφική μηχανή Polaroid και εξακολουθώ να έχω μια δυο φωτογραφίες Polaroid που τράβηξα εκείνο τον καιρό. Ήταν φοβερό. Οφείλω να πω, ο Bruce βοήθησε πραγματικά τον Rob να πάρει στροφές. Ο Bruce έκανε πάρα πολλά για να βοηθήσει τον Rob. Ήταν μια πολύ καλή στιγμή, ήταν μια ωραία στιγμή. Το να έχεις αυτούς τους ανθρώπους να συνθέτους και να ηχογραφούν αυτό το κομμάτι ήταν φοβερό! Αυτό είναι κάτι που δεν θα ξεχάσω ποτέ!
Rock Overdose: Δεν είναι κάτι που σου συμβαίνει καθημερινά. Δύο metal θεοί σε ένα στούντιο.
Roy: Ήταν φοβερό. Δεν ήταν ανταγωνιστικοί. Ήταν μια συνεργασία σε φάση που ο ένας πρότεινε στον άλλο ιδέες και έλεγαν μεταξύ τους: "δες και αυτό εδώ, κοίτα κι εκείνο, μήπως να το κάναμε έτσι, τι λες;" και ξανά πάλι. Θυμάμαι τον Rob, που η φωνή του ήταν πολύ κουρασμένη και ξαφνικά, βρήκε έναν αέρα. Δεν ξέρω από που και ακόμα και Bruce ήταν σε φάση: "Τι στο....αυτός ο τύπος, πριν από λίγα λεπτά, δεν μπορούσε καν να μιλήσει. Και τώρα, τραγουδάει έτσι; Δεν υπάρχει!"
Αυτό ήταν επειδή ο Rob τραγουδούσε πολλά μέρη και ο Bruce όχι, γιατί ήμασταν στη μέση του άλμπουμ "Resurrection" κι έτσι, η φωνή του Rob ήταν κουρασμένη αλλά, ο άνθρωπος, όταν σηκώθηκε στο μικρόφωνο, απέδειξε ποιος ήταν. O Metal God. Η αντίδραση όλων, όμως ήταν σε φάση "Τι; Αυτός ο τύπος δεν θα μπορούσε να μιλήσει, γαμώτο, πριν από λίγα λεπτά."
Ήταν καταπληκτικό και ο Rob μου έδωσε τα γυαλιά και τα καρφιά που φορούσε όταν ηχογραφήσαμε το τραγούδι. Τέλειο. Επειδή ήταν τόσο χαρούμενος που βγήκε καλά. Είπε: "Hey Z. Εδώ είναι ένα μικρό δώρο, κάτι για να θυμάσαι αυτή τη μέρα".
Rock Overdose: Φοβερό! Μιλώντας για τον Rob Halford, δεν ξέρω αν έχεις ακούσει τον καινούριο δίσκο των Priest. Τι γνώμη έχεις για τη φωνή του τώρα; Θέλω να πω, ότι έχει διχάσει πολλούς από τους οπαδούς αλλά εγώ προσωπικά πιστεύω ότι είναι ένα πολύ καλό άλμπουμ.
Roy: Πρέπει να είμαι ειλικρινής. Έχω ακούσει μόνο 2 ή 3 κομμάτια, αλλά για μένα, ακούγεται πολύ καλός. Αλλά ξέρω τι κάνει ο Rob. Έχω δουλέψει με τον Rob. Θα πρέπει να καταλάβετε ότι ο Rob δεν έχει καμία επίσημη εκπαίδευση. Δεν γνωρίζει καν πώς λειτουργεί η φωνή του πραγματικά.
Απλά τραγουδάει και έχω σταματήσει την καταμέτρηση για το πόσες είναι οι φωνές που έχει. Εντάξει, έχει αυτή τη φωνή, αυτή τη φωνή και εκείνη τη φωνή. Μετά από κάποια ώρα όμως, δεν ξέρεις ποιον Rob θα πάρεις και ποια φωνή θα βγει. Αλλά, τώρα, νομίζω ότι ρίχνει τα τραγούδια, γιατί δεν θέλει να απογοητεύσει τους οπαδούς αν δεν μπορεί να χτυπήσει την υψηλή νότα.
Εννοώ, πόσο είναι τώρα; 63; 64; Ο τύπος έχει χτυπήσει κάθε ψηλή νότα στην καριέρα του. Όταν ακούς τα προηγούμενα Priest, αυτός είναι, η ερμηνεία του είναι απλά ... απάνθρωπη. Είναι σαν: "Πω πω, πώς του ήρθε αυτό;" Και μπορεί ακόμα να χτυπήσει τις νότες αυτές. Αλλά το να του ζητάς να το κάνει κάθε βράδυ δεν είναι καλό για αυτόν, ξέρεις. Ας το παραδεχτούμε, τα σώματά μας αλλάζουν καθώς γερνάμε και ακόμα και επαγγελματίες αθλητές, μερικές φορές απλά ξεθωριάζουν. Αλλά, νομίζω ότι έχει μια καταπληκτική φωνή, νομίζω ότι μπορεί ακόμα να κάνει όλα αυτά τα τρελά πράγματα αλλά ότι δεν το κάνει πια, γιατί δεν θέλει να έχει το βάρος του να ικανοποιήσει τις προσδοκίες των οπαδών κάθε βράδυ.
Rock Overdose: Τώρα, θα σου δώσω 5 δίσκους και θα ήθελα να μοιραστείς με τους αναγνώστες κάποιες από τις αναμνήσεις σου.
Roy: Έγινε!
Rock Overdose: Bruce Dickinson - "Balls To Picasso".
Roy: Ω, έχω πολλές για αυτό. Θυμάμαι δύο πράγματα σχετικά με αυτόν τον δίσκο. Θυμάμαι, έκοψα το μικρό μου δάχτυλο και έπρεπε να κάνω δύο ακόμα σόλο και ένα από αυτά ήταν το "Change Of Heart".
Πιστεύω ότι αυτό είναι ένα από τα καλύτερα σόλο που έχω κάνει ποτέ και το έκανα χωρίς μικρό δάχτυλο. Έπρεπε, λοιπόν, πραγματικά να παίξω πολύ bluesy.
Το άλλο, πραγματικά δεν μπορώ να θυμηθώ, θα μπορούσε να είναι ένα τραγούδι που ονομάζεται "Fire". Δεν είμαι σίγουρος. Η άλλη ανάμηνση που έχω είναι από στούντιο. Δουλεύαμε, και στο Metropolis υπήρχαν κάποια μέλη από Queen, κάποιοι από The Rolling Stones, επειδή εκεί δούλευαν, και ήταν ξεχωριστή στιγμή για μένα.
Το τρίτο πράγμα που θυμάμαι για το "Balls To Picasso" είναι ότι έκανα ένα σόλο, είναι η πρώτη φορά που έχω παίξει έτσι, ανάποδα. Έτσι, έπαιξα μια αριστερόχειρη κιθάρα, δεξιόχειρα. Δεν μπορώ να θυμηθώ ποιο σόλο ήταν αλλά σε ένα από τα σόλο το έκανα αυτό. Ήταν παράξενο (γέλια). Αλλά ήταν πολύ ωραίο και έχω να θυμάμαι μόνο μεγάλες στιγμές, μεγάλη ενέργεια στο στούντιο και όλοι είμασταν δοσμένοι σε αυτό που κάναμε. Νομίζω ότι η πιο δυνατή μνήμη μου είναι για το solo του "Tears Of The Dragon". Θυμάμαι ότι είχα ένα αίσθημα "Το έκανα! Έκανα τελικά ένα σόλο, που ξέρω ότι ο κόσμος θα το λατρέψει!".
Rock Overdose: Bruce Dickinson - "Accident Of Βirth".
Roy: Ήταν ένα άλμπουμ διασκεδαστικό να γίνει, αλλά για μένα είχε πολλή δουλειά, γιατί δεν ήταν μόνο να παίζω κιθάρα και να συνθέτω, αλλά ήταν και η παραγωγή, το music direction και ήταν μεγάλη η πίεση. Ήταν μια πολύ μεγάλη πίεση, ξέρεις. Ένιωσα, δεν θα πω άγχος, αλλά μια μεγάλη ευθύνη. Αλλά, πάλι, ήταν μαγικές εκείνες οι στιγμές, δεν είχαμε προσδοκίες, η grunge ήταν μεγάλη, κανείς δεν έκανε σόλο στην κιθάρα, (γέλια) Θέλω να πω, κανείς, και ήμασταν: "Γάμα το. Εμείς θα κάνουμε σόλο κιθάρας, θα κάνουμε αυτό, θα κάνουμε εκείνο και το κάναμε" και νομίζω ότι το heavy metal, αργότερα, έγινε πολύ πιο δημοφιλές, σε όλο τον κόσμο. Ίσως ήμασταν γροθιά στο κατεστημένο, κόντρα στην τότε μόδα.
Rock Overdose: Το "Resurrection" του Halford.
Roy: Αυτό ήταν, για μένα, μια ανωμαλία. Ήταν κάτι από το οποίο και πάλι δεν είχαμε προσδοκίες. Ήμασταν "Εμείς θα προσπαθήσουμε να γράψουμε ό,τι οι άνθρωποι θέλουν να ακούσουν", το οποίο ήταν ο Metal Θεός να κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα. Να παίζει heavy metal και αυτό, αφότου είχε κάνει τη δήλωση, ενώ ήταν στους Two, ότι το heavy metal είναι νεκρό και είχε εκ νέου αγκαλιάσει τις ρίζες του και η πιο δυνατή ανάμνησή μου είναι η ηχογράφηση και μίξη 10 κομματιών σε 3 ημέρες!
Δεν είχαμε μπασίστα και όλοι μας προσπαθούσαμε να κάνουμε το μπάσο, άλλος κάνει το μπάσο σε ένα κομμάτι, άλλος σε άλλο, αλλά το κάναμε. Ηχογραφήθηκε όλη η μουσική σε μία ημέρα, όλα τα φωνητικά σε μία ημέρα και η μίξη σε μία ημέρα!
Συνολικά τρεις ημέρες. (!!!) Και 70% από αυτό το υλικό, μπήκε στο δίσκο!
Rock Overdose: Helloween - "Dark Ride"
Roy: Ήταν μια σκοτεινή βόλτα, σίγουρα! Πέρασα καλά. Τι μπορώ να πω; Αγαπώ αυτά τα παιδιά! Ξέρουν ότι τους αγαπώ, ότι είναι καλοί αλλά δεν είναι μυστικό ότι μετά από λίγο, ο Weiki (Michael Weikath), αισθάνθηκε ότι δεν ήμουν ο κατάλληλος για τη μπάντα πια και είμαι εντάξει με αυτό.
Πολλοί άνθρωποι λατρεύουν όμως αυτό το άλμπουμ.
Είδα πρόσφατα κάποιους από τους managers τους, τα νέα στελέχη τους και ένας, δεν θα πω το όνομά του, μου είπε: "Γεια σου φίλε, απλά θέλω να ξέρεις ότι μιλούσαμε τις προάλλες, πολλοί από εμάς και πιστεύουμε ότι το άλμπουμ που έκανες, το "The Dark Ride", είναι ένα από τα καλύτερα άλμπουμ της νέας εποχής των Helloween, επειδή ακούγεται τέλειο στην ολότητά του. Ακούγεται σαν να δούλεψες πραγματικά σκληρά για αυτό".
Αιτία το ότι δούλευα με τον Charlie Bauerfeind, ο οποίος εξακολουθεί να είναι παραγωγός τους και ένιωσα ότι ήταν μια καλή ομάδα, γιατί ο καθένας είχε τη δύναμή του. Οι περισσότερς ηχογραφήσεις γίνονται με παραπάνω από ένα άτομο να δουλεύει. Κανονικά, έχεις μηχανικό ήχου και έχεις και έναν παραγωγό. Στην περίπτωση αυτή, ο Charlie ήταν περισσότερο ο μηχανικός αλλά παρότι έκανα λίγη από την παραγωγή και ήμουν λιγότερο ο μηχανικός, ήμουν περισσότερο στη δημιουργική πλευρά και προσπαθούσα να πάρω το καλύτερο από τα παιδιά, ξέρεις. Για μένα αυτό ήταν πολύ διασκεδαστικό να το κάνω, έμαθα πολλά και ήταν ωραία στην Τενερίφη.
Ήμουν εκεί για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, ίσως και 8 μήνες, δε θυμάμαι. Ήταν πολά χρόνια πριν. Αλλά, ναι, ήταν μια μεγάλη εμπειρία. Είμαι απλά χαρούμενος που μου δόθηκε η ευκαιρία για να κάνω αυτό το δίσκο μαζί τους.
Rock Overdose: Bruce Dickinson - "The Chemical Wedding"
Roy: Το αγαπημένο μου άλμπουμ που έκανα με τον Bruce, σίγουρα. Ήμουν επηρεασμένος από πολλές διαφορετικές, παράξενες μουσικές και θα μπορούσαμε να έχουμε κάνει εύκολα ένα "Accident Of Birth: Part II", αλλά ήθελα να δοκιμάσω κάτι διαφορετικό και πιστεύω ότι τα ρίσκα που πήραμε άξιζαν τον κόπο, γιατί αυτό το άλμπουμ, για μένα, είναι ο καλύτερος heavy metal δίσκος που έχω κάνει ποτέ και όλα αναλογικά, χωρίς pro tools. Ήταν ένας ευθύς, ειλικρινής δίσκος και απλά πιστεύω ότι είναι καταπληκτικός δίσκος. Νομίζω ότι θα στέκεται πάντα στη δοκιμασία του χρόνου. Είναι διαχρονικός.
Rock Overdose: Είμαι βέβαιος ότι πολλοί οπαδοί θα συμφωνήσουν με αυτή τη δήλωση.
Roy: Ναι, έτσι νομίζω. Το "Accident" είναι ένα εξαιρετικό άλμπουμ, γιατί σκεφτεσαι: "Τι; Παίζει πάλι έτσι;" Αλλά στο "Chemical Wedding" είναι αλλιώς. "Τι; Πού στο διάολο βρήκε αυτόν τον ήχο;" Και μόνο η ιδέα του όλου εγχειρήματος με τον William Blake και όλα τα μουσικά στοιχεία που ενώθηκαν για αυτό. Μία από τις πιο ζωντανές αναμνήσεις μου είναι όταν ηχογραφούσα τις κιθάρες για το "Chemical Wedding", στο πάτωμα του στούντιο, θα πρέπει να είχε 150 πετάλια κιθάρας. (γέλια) δοκίμαζα όλα αυτά τα τρελά τους εφέ και ήταν η μεγαλύτερη μου ηχογράφηση για τις κιθάρες. Μου πήρε τρεις μέρες για να τις ηχογραφήσω. Αλλά αυτό δεν ήταν παιχνίδι. Ήταν οι υφές που ψάχναμε. Λίγο τρελή επιστήμη εδώ.
Rock Overdose: Πω πω, θα ήταν ο παράδεισος των κιθαριστών! (ακόμα προσπαθώ να ξεπεράσω τον αριθμό που άκουσα)
Roy: Ναι, ίσως, δεν ξέρω. Απλά θυμάμαι να δοκιμάζω τα πάντα. Υπάρχουν κάποιοι ήχοι που ακούγονται περίεργα και άλλα πράγματα, αλλά στην πραγματικότητα είναι κιθάρες. Δοκίμασα τα πάντα! Ήταν ένα πείραμα που μια μέρα, θα το κάνω και πάλι, ξέρεις, γιατί δεν έχω κάνει αρκετά τέτοια extreme πράγματα από τότε. Κυριολεκτικά, θυμάμαι να τα μετράω και ήταν... Τότε δεν είχαμε τα κινητά τηλέφωνα, όπως και τώρα, που μπορείτε να τραβήξετε φωτογραφία. Μακάρι να μπορούσα, γιατί η εικόνα θα είχε συναρπάσει τους πάντες. Κυριολεκτικά, νομίζω ότι ήταν 147 πεντάλ κιθάρας στο πάτωμα του στούντιο. (γέλια)
Rock Overdose: Κυκλοφορεί η φήμη μεταξύ των οπαδών ότι ο Bruce Dickinson δουλεύει πάνω σε ένα νέο solo album. Είναι αλήθεια; Σκοπεύετε να συνεργαστείτε και πάλι;
Roy: Δεν είμαι ο κατάλληλος για να απαντήσω σε αυτή την ερώτηση. Οι Maiden είναι κάτι το τεράστιο αλλά νομίζω πως δεν υπάρχει κανένα σχέδιο για να κυκλοφορήσει κάποιο σόλο δίσκο, απ’όσο ξέρω, αλλά αυτό είναι θέμα του Bruce.
Rock Overdose: Καταλαβαίνω, αλλά έπρεπε να ρωτήσω.
Roy: Και καλά έκανες αλλά για να είμαι ειλικρινής μαζί σου, δεν ξέρω. Αν με καλέσει, είμαι έτοιμος....αν πάλι όχι, καταλαβαίνω.
Αυτό ίσως συμβεί μια μέρα, ποτέ δεν ξέρεις. Αυτή είναι η ομορφιά της ζωής.
Rock Overdose: Θα πρέπει να περιμένουμε. Roy ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια;
Roy: Κύριος στόχος μου είναι να βγάλω τους Tribe Of Gypsies διεθνώς και να κυκλοφορήσω τνέα πράγματα. Αυτό είναι ό, τι θέλω να κάνω σε πλήρη απασχόληση. Αυτός είναι ο στόχος μου.
Rock Overdose: Roy αυτά από εμένα, σε ευχαριστώ για τη συνέντευξη, στείλε ένα μήνυμα στους Έλληνες αναγνώστες και κλείσε όπως θες.
Roy: Προς όλα τα αδέρφια μου στην Ελλάδα, Έχει περάσει τόσος καιρός από τότε που είχα έρθει . . . σας αγαπώ παιδιά πολύ, δεν μπορώ να περιμένω να σας δω όλους και έχω μόνο ένα πράγμα να πω: Ya mas !!! (γέλια) Αγαπώ την Ελλάδα για μένα, η Ελλάδα, είναι, δεν ξέρω. Νιώθω σαν στο σπίτι μου.
https://www.facebook.com/TribeOfGypsies
Για το Rock Overdose,
Γιάννης Πιτσάκης
Comments
