Παρά το γεγονός ότι έχουν δεκατέσσερα χρόνια στο κουρμπέτι και άλλα δυο άλμπουμ στην πλάτη, τους S-Core δεν τους είχα καν ακουστά και έμελλε να είναι αυτή η τρίτη τους προσπάθεια στη δισκογραφία, εκείνη που θα μου τους συστήσει.
Αυτοπροσδιορίζονται ως power-core (ορίστε;!;!) σύμφωνα με το δελτίο τύπου, ενώ παράλληλα δηλώνονται ως σαφείς επιρροές τους οι Crowbar και οι Sepultura, μεταξύ άλλων.
Ευσεβείς πόθοι, θα συμπλήρωνα εγώ.
Η μουσική τους ακούγεται στα αυτιά μου, σαν μια μίξη σουηδοdeath με σύγχρονο groove metal ήχο και κάποιους πολύ αραιούς meshuggισμούς. Το παζλ συμπληρώνει το doom στοιχείο που κάνει την εμφάνιση του ανά στιγμές, χωρίς πάντως να μονοπωλεί τον ήχο τους. Παρ'όλα αυτά αποδεικνύεται το ισχυρότερο σημείο τους και είναι αυτό που κάνει συνθέσεις όπως το “Choose” ή το “Crossing The Line” να προπορεύονται των υπολοίπων.
Οι γάλλοι παραμένουν πιστοί στη φόρμα, χαρακτηρίζονται από εκτελεστική δεινότητα, ενώ και η άψογη παραγωγή συμβάλλει σε ένα καλό ηχητικό αποτέλεσμα. Αυτό που λείπει είναι η προσωπικότητα και η συνθετική ικανότητα που θα καταστήσουν το δημιούργημα τους εμπνευσμένο.
Ναι, είναι τίμιοι και παραμένουν στη σκηνή τόσα χρόνια παρά τις αντιξοότητες, όμως δεν υπάρχουν πάνω από δυο στιγμές εδώ μέσα, που να σε πείθουν ότι μπορούν να ξεφύγουν από τη γενικότερη αδιαφορία που καταλήγει να χαρακτηρίζει το εν λόγω ηχογράφημα.
Κοινώς, βαρέθηκα.
Η Γαλλία τελευταία βγάζει μπαντάρες. Cowards, Huata, Birds In Row και τόσοι άλλοι το πιστοποιούν. Οι S-Core δε χωρούν ούτε για αστείο στην ίδια πρόταση με τους παραπάνω.
Βαθμολογία : 58/100
Για το Rockοverdose.gr: Δημήτρης Σούρσος
Comments
