Λοιπόν η συναυλία των Septicflesh μαζί με τους Dark Funeral και τους Descending ήταν αναμφίβολα μία βραδιά με πολύ ενδιαφέρον, όσοι βρέθηκαν εκεί και ήταν αρκετός ο κόσμος, αλλά όχι στο φουλ, το διασκέδασαν, όσοι πάλι δεν ήρθαν, μάλλον θα σκέφτηκαν ότι θα ξαναδούν τους Septicflesh και πιθανόν να μην ήθελαν να δουν τους Σουηδούς metallers. Αυτό που με χάλασε χθες το βράδυ ήταν αυτή, ας μου επιτραπεί η έκφραση, σκατοβροχή, φυσούσε και ερχόταν όλη πάνω σου, ειδικά στην περίπτωση που έπρεπε να πάρω δύο λεωφορία για να φτάσω στο χώρο του live. Οι πόρτες είχαν ήδη ανοίξει και όλα ήταν έτοιμα πάνω στη σκηνή για την έναρξη του θεάματος.
.jpg)
Στις 9 περίπου ανεβαίνουν στη σκηνή οι Αθηναίοι Descending, οι οποίοι όπως φάνηκε ούτε άγχος είχαν, ούτε έχασαν κάποια στιγμή κάτι, έκαναν αυτό που ήξεραν, αυτό που γούσταραν και γουστάρουν. Ένταση στη μουσική τους, η οποία ήταν αρκετά ξεσηκωτική, αλλά δυστυχώς η ανταπόκριση του κόσμου ήταν μηδαμινή, παρά το χειροκρότημα μετά από κάθε κομμάτι. Ακόμα και στα φοβερά κομμάτια του νέου τους δίσκου, “New Death Celebrity”, τον οποίο σας προτρέπω να ακούσετε, “How Much This Life Weights” & “Shared Planet” η αντίδραση από την πλευρά του κόσμου δεν ήταν ανάλογη. Κάνουν κάτι που δεν ακούγεται και πολύ, θέλοντας να ενώσουν το μοντέρνο με το death και αξίζει η προσπάθεια τους. Πάντως η μπάντα αν και έπαιξε μόνο πέντε κομμάτια στάθηκε στο ύψος της και όσοι γούσταραν το διασκέδασαν. Τα εύσημα μου στους κυρίους!
Το ρολόι έδειχνε 9μιση και γίνονταν οι απαραίτητες προετοιμασίες πάνω στη σκηνή για τους Σουηδούς και ακόμα και στον έλεγχο των drums ανέβηκε ο ίδιος ο Dominator για να τα φτιάξει, με την απαραίτητη εμφάνιση και βάψιμο βεβαίως. Έτσι ένα τέταρτο αργότερα όλα έτοιμα και ανεβαίνουν ένας ένας πάνω στη σκηνή, με τον νέο τραγουδιστή κιόλας που ακούει στο όνομα Nachtgarm και έδειχνε ότι ήξερε πάρα πολύ καλά πως θα ανταποκρινόταν στον ρόλο του και ο κόσμος από την άλλη τον υποδέχτηκε κανονικά και πήγαινε με το ρυθμό του. Όλοι βαμμένοι στην τρίχα. Λοιπόν setlist για τους συγκεκριμένους δεν θα παρατεθεί για ευνόητους λόγους. Αρκετός κόσμος βρέθηκε στο χώρο για τους συγκεκριμένους και η μπάντα έδειχνε να το ευχαριστιέται. Αντικείμενο τους; Μα τι άλλο, εκτός από ωμό black metal έτσι όπως ανδρώθηκε στη Σκανδιναβία, με μπόλικα ουρλιαχτά σε κάθε στιγμή και ασταμάτητο drumming από τον Dominator.
Ο ήχος πολύ καλός, πέρα κάποιων σημείων που ήταν υπερβολικός, αλλά για δεύτερα χωρίς να χαλάει την ατμόσφαιρα και την εικόνα. Στα κομμάτια που έγινε ο μεγάλος χαμός ήταν στα “King Antichrist”, “The Birth Of The Vampire”, “My Funeral” και φυσικά όταν προανήγγειλε ότι θα παιζόταν από τον πρώτο δίσκο, “The Secret Of The Black Arts”, το “Shadows Of Transylvania” πολλοί χοροπηδούσαν σαν τρελοί. Ήταν το μοναδικό κομμάτι που μ’ άρεσε πραγματικά. Μετά από μία ώρα και ένα τέταρτο φεύγουν από τη σκηνή και περίπου για μία ώρα γίνονταν οι προετοιμασίες για τους τελευταίους και καλύτερους της βραδιάς.
Λοιπόν, έχετε όλοι ακουστά τους δαίμονες της Ταζαμανίας, έτσι; Υπάρχουν όμως και οι Σουμερίοι Δαίμονες και κατοικούν στην Ελλάδα. Η εμφάνιση των Septicflesh, δεν είναι μία απλή και κοινή εμφάνιση μιας κοινής death metal μπάντας, πάνω από όλα είναι μία βίωση ενός ατμοσφαιρικού μυστικισμού, όπου αυτά που βλέπεις χαράσσονται μέσα σου, θυμάσαι την κάθε στιγμή. Ήταν όλοι παρόντες, ακόμα και ο Σωτήρης Βαγενάς, ο οποίος λόγω υποχρεώσεων του δεν δύναται να δίνει το παρόν σε όλες τις εμφανίσεις. Στο πρώτο μέρος ήταν στα φωνητικά όπου χρειαζόταν, όπως και στο ξεκίνημα με το “The Vampire From Nazareth”, όπου απλά ήταν η αρχή του χαμού που θα ακολουθούσε. Ο κόσμος τρελαμένος, δεν έχανε στιγμή που να μην συμμετείχε στα κομμάτια και ο Seth, όπως και ο Φώτης φρόντιζαν κάθε στιγμή να δίνουν το σήμα για επιδοκιμασίες και συμμετοχή. Οι τελευταίοι τους δίσκοι είχαν την τιμητική τους και τα ενορχηστρωμένα μέρη υπήρχαν και αυτά, χωρίς να καταστρέφεται κάτι από το υπόλοιπο, απόδειξη ίσως ότι αν κάποια στιγμή επιχειρήσουν να κάνουν μία εμφάνιση με ορχήστρα θα είναι πετυχημένοι, αν και θέλει πολύ προσπάθεια.
Στα της συναυλίας λοιπόν, τη στιγμή του “Persepolis” τα χαρακτηριστικά λόγια του Seth ήταν: «είσαστε έτοιμοι να ανοίξουμε το τοίχος;» και το τι ακολούθησε είναι κάπως περιττό για λόγια, αλλά ο μεγαλύτερος χαμός έγινε στα “Pyramid God” και ειδικά στο “Unbeliever” όπου μαζεύαμε κόσμο από το πάτωμα. Εύσημα πρέπει να δοθούν όμως και στον Ντίνο, τον κιθαρίστα που αντικαθιστά τον Σωτήρη, όπως και ζητήθηκε από τον Seth. Ανεβαίνει λοιπόν ο Σωτήρης στην κιθάρα και μας λένε πως ήρθε η ώρα για κάτι παλιό, οι φωνές για διάφορα κομμάτια έδιναν και έπαιρναν, αλλά κανείς δεν έπεσε μέσα γιατί ακούστηκε από το μικρόφωνο μία λέξη: ΕΣΟΠΤΡΟΝ! Τα λόγια είναι περιττά… άλλα κομμάτια από το παρελθόν εκτός από ακόμα ένα που δεν θυμάμαι και ζητώ συγγνώμη για αυτό, δεν έπαιξαν.
Αυτά είναι, τέτοιες εμφανίσεις να έχουμε και όλοι θα αισθανόμαστε ακόμα καλύτερα, η τέχνη πάντα θα μας φτιάχνει το κέφι και ειδικά η μουσική, όταν στίχοι και συνθέσεις εκφράζονται με εικόνες μέσα μας. Συγχαρητήρια στην μπάντα!
Στη παρακάτω φωτογραφία μπορείτε να δείτε και το setlist
Για το RockOverdose.gr: Γιάννης “Dr.Feelgood” Κουτσουσίμος
Φωτογραφίες: Simela Nayru (http://www.facebook.com/pages/%CE%A3-Photography/173258542712645)
Στέλιος Αλευρόπουλος
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
Comments
