Φτάνουμε νωρίς το πρωί στο Μόναχο. Εκμεταλλευόμαστε την ευκαιρία για μια βολτίτσα στο κέντρο για να πιούμε και ένα καφέ να μη ξεχνάμε και τα ελληνικά έθιμα. Το θέμα της συζήτησης είναι το βραδινό live και η κρισημότητά του. Ήδη το ένα από τα 3 γερμανικά show χάθηκε στο Cottbuss και σήμερα επιτέλους θα βλέπαμε τι έχει πετύχει η μπάντα στην Γερμανία ιδίως μετά και τα support στους Αmon Amarth σε κατάμεστα venues. Με χαρά μερικές ώρες αργότερα βλέπουμε αρκετό κόσμο να εισέρχεται στο ομολογουμένως αρκετά μεγάλο venue. Mετά τα support και το απαραίτητο ζέσταμα του κοινού η ώρα για τους Septicflesh είχε έρθει. Από το πρώτο λοιπόν λεπτό μέχρι το τελευταίο, το διαβασμένο γερμανικό κοινό τα δωσε όλα λες και προσπαθούσε να αποτινάξει από πάνω του την ρετσινιά του πιο κρύου και συνεσταλμένου κοινού. Το ξυλίκι στο pit έδινε και έπαιρνε ενώ τα ελικοπτεράκια και το headbanging σήκωσαν αέρα και μας δρόσισε ευχάριστα. Όλη η ατμόσφαιρα επηρέασε τους ήδη ψυχομένους και ορεξάτους Septic. Ο Seth κάλεσε πολλές φορές τον κόσμο που ήδη τα έδινε όλα να ξελαρυγγιαστεί. Στο σόλο του Φώτη η ανταπόκριση ήταν θερμή και η ολοκληρωτική σφαγή ήρθε μετά το encore. Από ώρα το κοινό φώναζε Anubis και με τις πρώτες νότες άρχισε το headbanging. Ένα τρελό pit στο Five Pointed Star έβγαλε νοκ αουτ μερικούς άτυχους που βρέθηκαν στο μάτι του κυκλώνα και κάπως έτσι έληξε ένα επιτυχημένο live επί γερμανικού εδάφους.
Η επόμενη μέρα μας βρίσκει στο Εxtreme Fest. To τι θεωρεί ο καθένας extreme και με βάση ποια χαρακτηριστικά ονομάζεις μια μουσική extreme σίγουρα ποικίλει. Για ένα πράγμα ήμουν σίγουρος όμως. Πως το extreme στοιχείο των Septicflesh παρόλες τις αυξημένες ταχύτητες, δεν θα ήταν αυτό που θα συγκινούσε την πλειοψηφία του κοινού του εν λόγω φεστιβαλ. Όπως και να χει όμως όταν ένα φεστιβάλ βρίσκεται εντός πορείας και σου γίνεται πρόταση να παίξεις, δεν την αγνοείς. Παντού θα βρεις και κάποιους που θα γουστάρουν. Έτσι λοιπόν με τον ήλιο ακόμα στον ουρανό οι Septicflesh πάτησαν στο μεγάλο stage του Extreme Fest. Το live θα το χαρακτηριζα μάλλον χλιαρό. Αρκετός κόσμος μαζεύτηκε να δει τι παίζει αν και είμαι σίγουρος λίγοι γνώριζαν τη μπάντα η άκουγαν το στυλ. Περιορίστηκε λοιπόν στο να κοιτάει και λιγότερο στο να συμμετέχει. Αν κανείς αναλογιστεί και το φως της ημέρας που κατέστρεφε αρκετή από την ατμόσφαιρα που δημιουργεί η μπάντα αλλά και που επίσης χρειάζεται για να ευδοκιμήσει, τότε μάλλον αυτό το live υπήρξε μέτριο και όχι αντάξιο του τι κατάφερνε κάθε βράδυ σε αυτό το tour. Οι φίλοι της μπάντας που μαζεύτηκαν μπροστά μπροστά μάλλον πέρασαν καλά και άνετα μιας και το Extremefest δεν είχε μέσα πάνω από 2500-3000 άτομα. Παρόλαυτα, κρίνοντας από αυτά που έλεγε ο κόσμος που μαζεύτηκε στο signing session μετά την εμφάνιση της μπάντας, αρκετοί ήταν αυτοί που δέχθηκαν μέσα τους το μικρόβιο και θα έψαχναν τους Septicflesh γυρνώντας σπίτι.
Η μέρα του τελευταίου show είχε έρθει. Η Ελβετία θα είχε για άλλη μια φορά την τιμητική της. Ο λαός του Winterthur (παραλίγο να γράψω Winterfell) έδωσε δυναμικό παρόν. Για άλλη μια φορά μικρόφωνα μέτρησης decibel φημώθηκαν, όχι για να ξεκουφάνουμε τον κόσμο αλλά για να παίξουμε σε μια αξιοπρεπή ένταση μιας και η ελβετική νομοθεσία ευνοεί μόνο unplugged live Γιάννη Κότσιρα. Έτσι λοιπόν οι Septicflesh χτύπησαν σαν κομπρεσερ ανενόχλητοι το υποψιασμένο ελβετικό κοινό…η μάλλον σχεδόν ανενόχλητοι. Σήμερα όπως είπα ήταν το τελευταίο live. Και όσοι κάνουμε περιοδείες ξέρουμε πολύ καλά τι σημαίνει αυτό. Φάρσες. Έτσι λοιπόν, κατά τη διάρκεια του “ The Great Mass Of Death” ένας κουασιμόδος βγήκε στη σκηνή για να κάνει τα χορευτικά του, όπως ακριβώς κάνει ο Eddie στους Ιron Maiden. Τα εύσημα για το όλο σκηνικό, πάνε στον Seregor από τους Carach Angren ο οποίος έφτιαξε την αμφίεση και υποδύθηκε και τον ρόλο. Βασικά ήταν τόσο καλός που αμφιβάλλω αν ο κόσμος συνειδητοποίησε ότι ήταν μια φάρσα και μάλλον το πέρασε για μέρος του show..Aυτή η φάρσα όμως δεν ήταν και η τελευταία. Στο Five Pointed Star λίγο πριν το κλείσιμο, στη σκηνή μπουκάρει το team των Fleshgod Apocalypse και οκ, κάπου εδώ δεν περιγράφω άλλο..Για λεπτομέρειες δείτε το video παρακάτω. Θυμάμαι να έχω παρατήσει την κονσόλα και κλαίω από τα γέλια στον ώμο της local ηχολήπτριας. Κάπως έτσι οι Fleshgod Apocalypse πήραν το αίμα τους πίσω για την φάρσα που δέχτηκαν από το ελληνικό team. Ο Νick Vell των Descending με τις ευλογίες τις δικές μου και των Septicflesh, ντυμένος μπαλαρίνα, ανέβηκε στην σκηνή για μερικές πιρουέτες και φιλάκια στο κοινό εμπνευσμένος από το videoclip των Fleshgod Apocalypse για το κομμάτι “The Forsaking”. Εύθυμα λοιπόν και επιτυχημένα τελείωσε το πρώτο ευρωπαικό headlining tour των Septicflesh. Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να πω δυο λόγια για τις support μπάντες. Οι Descending δεν έχουν ακουστεί τόσο στην Ελλάδα. Ίσως επειδή αντί να κάνουν pr στο facebook και να γλύφουν κωλαράκια, έχουν κάτσει να κάνουν το σκατό τους παξιμάδι στη δουλειά. Και αυτή η δουλειά απέδωσε. Η μπάντα παικτικά σκοτώνει. Σίγουρα της λείπει η εμπειρία και ο αέρας στη σκηνή (κατι που δεν ισχύει για τον Πάνο αφηχθέντα από τις τάξεις των Suicidal Angels και με εμφανή πείρα στο σανίδι), αυτό όμως δεν την εμπόδισε να κερδίσει και να προθερμάνει τον κόσμο σε κάθε live. Κάτι που φάνηκε και στο merch board. Σαφώς είχε τον δυσκολότερο ρόλο. Αυτόν του opening act και μάλιστα με ένα ετερόκλητο στυλ απ αυτό που επικρατούσε όλη τη βραδιά. Νομίζω αξίζουν υποστήριξης και προσοχής. Οι Carach Angren είναι ιδιαίτερη περίπτωση. Μουσικά δεν αποτελούν κάτι καινούργιο. Αν μη τι άλλο όμως, είναι καλλιτέχνες και οι Cradle Of Filth (και πολλοί άλλοι) πολύ θα εύχονταν να είχαν κάποιο album των Carach Angren στο βιογραφικό τους. Η δε εμφανίσεις τους είναι ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΕΣ. Η θεατρικότητα και η παράνοια που βγάζει ο Seregor στη σκήνη, σε αρπάζει και σε καθηλώνει. Και ενώ η μπάντα είναι τριάδα, η αύρα του γεμίζει τη σκηνή. Μια μπάντα που όσοι αρέσκεστε στο είδος πρέπει να ακούσετε και ακόμα περισσότερο πρέπει να δείτε. Για τους Fleshgod Apocalypse δεν έχω να πω πολλά. Εξαίρετοι παίχτες, δίνουν το 100% των δυνάμεών τους στο σανίδι και είναι και εξαιρετικά παιδιά. Ένα must για όσους ακούνε αυτόν τον ήχο. Έχω την εντύπωση πως αυτό το billing θα ξαναβγεί κάποια στιγμή στον δρόμο. Μέχρι τότε αναμένετε το νέο album των Septicflesh. Τα λέμε εκεί έξω.
Μπορείτε να δείτε τα 7 προηγούμενα μέρη εδώ:
Part 1: http://www.rockoverdose.gr/news_details.php?id=22947
Part 2: http://www.rockoverdose.gr/news_details.php?id=22980
Part 3: http://www.rockoverdose.gr/news_details.php?id=23007
Part 4: http://www.rockoverdose.gr/news_details.php?id=23046
Part 5: http://www.rockoverdose.gr/news_details.php?id=23127
Part 6: http://www.rockoverdose.gr/news_details.php?id=23206
Part 7: http://www.rockoverdose.gr/news_details.php?id=23532
Comments
