Αν και η μουσική κουλτούρα της Νορβηγίας είναι συνυφασμένη (τις δύο τελευταίες δεκαετίες) με τον ακραίο ήχο, εντούτοις το αντίπαλον δέος με το όνομα "Sivert Høyem" ,αποτελεί μια σταθερή αξία που ολοένα και περισσότερο διευρύνει την δημοτικότητα του στον mainstream χώρο της εναλλακτικής ροκ μουσικής.
Είναι γεγονός ότι οι μέρες των Madrugada έχουν περάσει ανεπιστρεπτί, όπως επίσης είναι και γεγονός πως στην ουσία ουδέποτε η σόλο πορεία του Høyem, διαφοροποιήθηκε απόλυτα από την προηγουμένη μπάντα του, ώστε να μιλάμε σήμερα για διαφορετική μουσική κατεύθυνση. Από το πρώτο προσωπικό του album μέχρι και το τρέχον, θα βρείτε πληθώρα στοιχείων που κινούνται σε γνώριμα "χωράφια", έχοντας σαν οδηγό πάντα την εκφραστικότητα της συγκλονιστικής του φωνής και τις όμορφες μελωδίες των εγχόρδων, που αναπτύσσονται μέσα σε μια κατατονική ατμόσφαιρα.
Πάρτε σαν βάση το παραπάνω γενικό πλαίσιο ,προσθέστε αρκετά synths που σιγοντάρουν έξυπνα τις συνθέσεις, βάλτε και μερικές δόσεις αυθεντικής Νορβηγικής καταχνιάς και έχετε το 4ο κατά σειρά album του κυρίου Høyem, ονόματι "Long Slow Distance".Η αλήθεια είναι πως μια μικρή εικόνα για το τι εστί "Long Slow Distance", είχε δωθεί κατά το Rockwave Festival το περασμένο καλοκαίρι ,όπου ακούστηκαν μερικά από τα κομμάτια του για πρώτη φορά. Μερικούς μήνες μετά, ένα ολοκαίνουργιο full-length album, έρχεται να καλύψει με τον καλύτερο τρόπο τις όποιες προσδοκίες υπήρχαν.
Μέσα στα 60 λεπτά φορτισμένης ατμόσφαιρας, κυριαρχούν συνθέσεις που βυθίζουν σε απόγνωση ,όπως τα "Blown Away" & "Warm Inside" ,όπου οι στίχοι στηρίζονται από μερικές έξοχες ερμηνείες, καθώς και έντονη διάθεση & δυναμική που ελευθερώνεται από τα ρυθμικά πλήκτρα του "Trouble" και την θεατρικότητα του "Red On Maroon". Tο ομώνυμο που εκπέμπει μια ανατριχιαστική αίσθηση, παραπέμποντας στις εποχές του "The Nightly Disease" και το αρκετά catchy "Give Ιt Α Whirl" ,θα συμπληρώσουν το παζλ στο σύνολο των συνθέσεων που ξεχωρίζουν και κάνουν την διαφορά.
Εν ολίγοις, η νέα δουλειά του Νορβηγού frontman διέπεται άλλη μια φορά από χαρακτηριστικά που είναι άρρηκτα δεμένα με την ταυτότητα της μουσικής του και στρέφονται γύρω από την προικισμένη βαθιά φωνή & συνθετική δεινότητά του,που αμφότερα κρατάνε την ποιότητα των albums του ακέραια.Νομίζω πως οι όποιες μικρές πινελιές πρόσθεσε στο "Long Slow Distance" , εμπλούτισαν τον ήχο, κάνοντας έτσι ένα μικρό βήμα εμπρός, τόσο ο ίδιος σαν μουσικός, όσο και η δισκογραφική του συνέχεια.
Comments
