Τετάρτη βράδυ λοιπόν. Η μεγάλη μέρα για την εμφάνιση του Sivert Hoyem στην Πάτρα είχε φτάσει. Ομολογώ πως την περίμενα με μεγάλη ανυπομονησία, καθώς τόσο οι Madrugada είναι από τα συγκροτήματα που μου αρέσουν ιδιαίτερα. Επιπρόσθετα, οι δισκογραφικές δουλειές του κυρίου Hoyem, με πιο πρόσφατο παράδειγμα το Long Slow Distance του 2011, είναι τουλάχιστον καταπληκτικές, οπότε δεν θα μπορούσα να λείπω από την μεγάλη αυτή συναυλία.
Φτάνοντας από νωρίς στον χώρο, η συναυλία ξεκινά με τον Remi, aka Άγγελο Κυπριανό. Ο συγκεκριμένος κύριος είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση: καλλιτέχνης του δρόμου, με τραγούδια γραμμένα στα ταξίδια που ο ίδιος έχει κάνει και αφορούν θέματα της καθημερινότητας. Μου είχε κεντρίσει το ενδιαφέρον το όλο θέμα, καθώς δεν είναι η «κλασσική φιγούρα του καλλιτέχνη», και με την εμφάνιση του με κέρδισε. Πολύ ωραία φωνή, όμορφα τραγούδια, καλλιτέχνης που αξίζει να ψάξετε (http://www.remiband.com/ η προσωπική του ιστοσελίδα), μην χάσετε την ευκαιρία να τον ακούσετε live κάποια στιγμή. Highlights τα κομμάτια Save Your Soul και I Wait For You, όπου για το τελευταίο έχει κυκλοφορήσει και βίντεο κλιπ (http://www.youtube.com/watch?v=KTg5gX07z7E )
Τον Remi στην συνέχεια διαδέχεται η Nalyssa Green. Η πρώτη μου εντύπωση όταν ανέβηκε πάνω στην σκηνή δεν ήταν και η καλύτερη, για να είμαι ειλικρινής. Φανερά αγχωμένη ( λογικό μεν ), με την κιθάρα της στα χέρια, ήμουν σχεδόν σίγουρος πως κάτι θα με χαλάσει. Με τις πρώτες νότες όμως, και ύστερα από το πρώτο κομμάτι, κατάλαβα πόσο λάθος ήμουν. Όταν το άγχος πέρασε, αυτό που έβλεπα και άκουγα ήταν μια κοπέλα η οποία δεν ήταν απλά καλή, αλλά ήταν γεννημένη για να παίζει μουσική. Η φωνή της είναι τουλάχιστον ιδανική για το είδος, ενώ και η ικανότητα της στην κιθάρα δεν περνάει απαρατήρητη. Με λίγα λόγια, καταπληκτική εμφάνιση, απλά είναι κρίμα να μην την ξέρετε. Γενικά μπορώ να πω πως έμεινα έκπληκτος και από τους 2 καλλιτέχνες που άνοιξαν την συναυλία, εξαιρετικές επιλογές.
Και μετά και από την Nalyssa, έφτασε η μεγάλη στιγμή… Από το πουθενά λοιπόν, σε ανύποπτο χρόνο, ο Sivert Hoyem πετάχτηκε στην σκηνή, και αμέσως όλο το κοινό μπήκε στο κλίμα. Οι πρώτες νότες του Prisoner Of The Road ήταν η αρχή για το μαγικό ταξίδι, που κράτησε περίπου μιάμιση ώρα, με τον Sivert Hoyem να τραγουδά παλιές και καινούριες του επιτυχίες, είτε από τους solo δίσκους του, είτε τραγούδια των Madrugada. Κορυφαία στιγμή για εμένα, το Majesty και η διαδοχή του από το, προσωπικά αγαπημένο μου, Sail Away, πραγματικά με έκανε να κλείσω τα μάτια και να ηρεμήσω. Μετά από 2 encore λοιπόν, ο κύριος Hoyem μας καληνύχτισε, με την υπόσχεση να τα ξαναπούμε σύντομα…
Φεύγοντας λοιπόν από την «Πολιτεία», αναρωτιόμουν τι πραγματικά έγινε σήμερα. Δόξα τον Θεό, έχω δει ουκ ολίγες συναυλίες, και από ονόματα μεγάλα, ωστόσο η σημερινή ήταν μια άλλη αίσθηση. Δεν ξέρω αν έφταιγε ο ήχος, που πραγματικά ήταν κρύσταλλο, δεν ξέρω αν έφταιγαν οι support καλλιτέχνες, που μας προετοίμασαν τόσο κατάλληλα για την συνέχεια της συναυλίας, ή αν στην τελική ο Sivert Hoyem έπαιξε σήμερα τόσο καταπληκτικά, ωστόσο άνετα η συναυλία αυτή ανήκει στις 2-3 συναυλίες που θα θυμάμαι. Εμπειρία ζωής να βλέπεις έναν τόσο ταλαντούχο άνθρωπο να σε μαγεύει τόσο πολύ, ακόμα και χωρίς συγκρότημα να τον υποστηρίζει, με μια μόνο κιθάρα…
Setlist:
Prisoner Of The Road
First Day Of Sommersault
Where Is My Moon
Blowin Away
A Song For Cornelius
Running Out Of Time
So-Lo
Majesty
Sail Away
January Third
Encore 1 :
Strange Color Blue
Been Meaning To Sing
Honey Bee
Holocaust ( Big Star cover )
Encore 2:
The Kids On The High Street
Valley Of Deception
Για το RockOverdose.gr: Τσιαμπάς Ορέστης
Φωτογραφίες : Καζαντζή Ειρήνη, Μήτσος Γιώργος
Comments
