Οι Slab μας έρχονται από την Αγγλία και είναι ένα τρίο που κυμαίνεται σε hardcore και progressive μονοπάτια. Έχουν ήδη δύο δίσκους στο ενεργητικό τους και είπαμε να πιάσουμε το ντεμπούτο τους ώστε να τους γνωρίσουμε καλύτερα.
Betray the Past... Infect the Future είναι ο τίτλος του πρώτου τους άλμπουμ και σαν πρώτη εντύπωση που προέκυψε από τον τίτλο μου άρεσε πολύ. Το άλμπουμ ανοίγει ένα ολιγόλεπτο intro και με φανερές τις επιρροές τους στους Machine Head περνάμε στο ζουμί της υπόθεσης και συνεπώς στο δεύτερο κομμάτι. Τα κομμάτια διαφέρουν μεταξύ τους και αυτό θα το ανακαλύψετε πολύ γρήγορα ανάμεσα στο δεύτερο και τρίτο αντίστοιχα. Η εισαγωγή του τρίτου αν και αρκετά μακροσκελής θα έλεγα και λίγο μονότονη παραπέμπει σε πιο progressive αλλά και hard rock ήχους και οφείλω να ομολογήσω ότι άνετα παίρνει και τα πρωτεία του δίσκου. Το καλό με κάθε κομμάτι τους είναι ότι δε μπορείς να ξέρεις τι σου επιφυλλάσουν παρακάτω. Έτσι και εδώ μετά την πιο progressive εισαγωγή του η συνέχεια θα είναι βασισμένη στο κύριο συστατικό τους που είναι το harcore και το κομμάτι έρχεται να κλείσει με τον τρόπο που και ξεκίνησε. Με μια επίσης εντυπωσιακή εισαγωγή ξεκινάει και το τέταρτο κομμάτι τους οι οποίες βασίζονται όλες στο progressive και αναδεικνύουν κατά πολύ τον ρόλο της κιθάρας. Η συνέχεια είναι γνωστή όπως αναφέραμε και παραπάνω και θέλω να επισημάνω και τα φωνητικά τους τα οποία είναι αξιοπρεπέστατα και φέρουν εις πέρας επάξια το μεγαλύτερο μέρος του άλμπουμ που είναι το hardcore. Η εισαγωγή του πέμπτου κομματιού ξεκινάει πιο ατμοσφαιρικά αλλά αυτό κρατάει μόνο εως ότου μπούνε τα φωνητικά όπου το πράγμα αρχίζει και πάλι να αγριεύει. Είναι ένα κομμάτι με πολλές διακυμάνσεις από ατμόσφαιρα σε πιο δυνατά σημεία και το λάτρεψα για αυτές του τις αλλαγές. Πολύ καλή δουλειά του μπάσου και των drums γενικότερα. Ακόμα μια υπέροχη και ακόμη πιο μελωδική εισαγωγή με κιθάρα μας προσφέρει το έκτο κομμάτι για να υποδέχτουμε τα αρκετά δυναμικά φωνητικά. Επίσης ένα υπέροχο κομμάτι με πολλές αλλαγές. Το έβδομο κατά σειρά κομμάτι αντιπροσωπεύει το hardcore έχοντας και κάποια καθαρά σημεία στα φωνητικά που συνοδεύουν τα brutal. Το όγδοο κομμάτι ρίχνει και ανεβάζει το tempo του σε σημεία αλλά παραμένει δυνατό όπως και το προηγούμενο. Με τον ίδιο τρόπο όπως και στα δύο προηγούμενα έρχεται και το προτελευταίο κομμάτι του άλμπουμ και φτάνουμε στο τέλος με το δέκατο κομμάτι το οποίο δε ξέρω για ποιον ακριβώς το λόγο αλλά συμφωνώ στο να κλείσει αυτό το δίσκο. Ένα 9λεπτο κομμάτι που περιλαμβάνει τιςόλες επιρροές της μπάντας και κλείνει με κάτι που θυμίζει παιδικό νανούρισμα.
Μ'αρέσει!!
Δεν ξέρω τελικά ποιο ακριβώς είναι το κομμάτι που μου άρεσε περισσότερο γιατί όλα σχεδόν είναι ένα και ένα. Είναι ένας δυνατός δίσκος με αρκετή έμπνευση, σίγουρα θα τον ξανακούσω και αξίζει να τους τσεκάρετε. Ο ήχος των τριών μελών δένει τέλεια και ακούγεται αρκετά γεμάτος και καθαρός. Πέραν του συνθετικού μέρους και των πολύ ενδιαφέρον εισαγωγών άξιοι αναφοράς είναι και οι στίχοι. Είχα καιρό να ακούσω έναν καλά εμπνευσμένο hardcore δίσκο! Θα πάνε καλά αυτοί οι 'Αγγλοι και να μου το θυμηθείτε.
"Drowning in brine, Shrouded with lime, A life equals time, No action is crime We let it leech away..
Extinct..."
TRACKLIST:
1. Vi Vi Vi
2. Chaos Bastard
3. Facebreak
4. Bury My Dog
5. Yi Zi Er Shi
6. Cogumelo Blue
7. Vines
8. Conspiracy
9. Devilwalk
10. Extinction Forums
Για το Rockoverdose.gr
Vivi Jd
Comments
