Ένας από τους μεγαλύτερους δίσκους στην ιστορία της metal μουσικής, για κάποιους ο μεγαλύτερος, το θρυλικό “Reign In Blood” των Slayer γίνεται σήμερα 25 ετών (7 Οκτωβρίου 1986).
Αν και ξεσήκωσε πολλές διαμαρτυρίες για το περιεχόμενο των στίχων του (κυρίως για το Angel Of Death, το οποίο έχει να κάνει με τα πειράματα του Dr. Josef Rudolf Mengele πάνω σε ανθρώπους στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Auschwitz στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο), ο δίσκος έφτασε στην 94η θέση του Billboard Top 200. Παρά την μικρή του διάρκεια (μόλις 29 λεπτά) είχε τεράστιο αντίκτυπο στους οπαδούς της metal. To Angel of Death και το grand finale Postmortem / Raining Blood παίζονται σε ΚΑΘΕ συναυλία των Slayer από το 1986!
Ο τραγουδιστής του συγκροτήματος μίλησε στο BraveWords.com μίλησε το 2007 για το κατόρθωμα τους: “Θυμάμαι που έβλεπα ότι ήταν μόνο 29 λεπτά και λέω αυτό είναι όλο; Και ο Rubin μου απαντά ναι αυτό είναι. Ηχογραφήσαμε τα κομμάτια και ούτε μία φορά σκεφτήκαμε πόσο χρόνο είχανε. Γιατί πολύ απλά ήταν ολοκληρωμένα κομμάτια. Δεν δίνεις σημασία για το πόσο μεγάλο είναι. Για το μόνο που νομίζαμε ότι ήταν μικρό εήταν το Necrophobic. Αυτό ήταν το μόνο που ξέραμε ότι ήταν μικρό. Είναι προφανές άλλωστε. Για όλα τα υπόλοιπα όταν τα τραγουδούσαμε και τα παίζαμε λέγαμε ότι είναι εξαιρετικά. Τελειώσαμε με τα τελικά φωνητικά και το μιξάρισμα κοιταχτήκαμε και είπαμε “Σκατά, είναι μόνο 29 λεπτά. Βάλαμε όλα τα κομμάτια;” Κοίταξα τον Andy (Wallace – τεχνικός) και με ένα μπερδεμένο ύφος μου λέει ότι κάποιο λάθος πρέπει να έχει γίνει. Βασικά είναι όλα σωστά αλλά δεν μπορεί να είναι σωστά. Τότε μιλήσαμε με τον Rubin και είπε: “Μου δώσατε δέκα κομμάτια. Δεν είπατε τίποτα για τους χρόνους.” Δεν είχε φρικάρει. Δικιά του ήταν η εταιρεία. Αυτός ήταν το αφεντικό. Ήταν χαρούμενος. Πίστευε ότι το αποτέλεσμα ήταν εξαιρετικό. Δεν ανησυχούσε καθόλου. Γράψανε τα κομμάτια και στις δύο πλευρές μίας κασέτας! Θα ήταν ο μόνος δίσκος που θα μπορούσε να γίνει πλατινένιος (1.000.000 κομμάτια στις Η.Π.Α.) γιατί θα ήταν σαν να πουλιόταν δύο φορές κάθε φορά που κάποιος αγόραζε την κασέτα. Πίστευα ότι θα ήταν ο μοναδικός δίσκος μας που θα γινόταν πλατινένιος αλλά δεν θα μας το αναγνώριζαν.”
Ο κιθαρίστας Kerry King πρόσθεσε: “Το έχω πει ένα εκατομμύριο φορές. Ποτέ δε ξεκινήσαμε να κάνουμε αυτόν το δίσκο να είναι η αρχή και το τέλος του thrash metal. Μόνος του ο δίσκος απέκτησε υπόσταση και έγινε όλα αυτά. Είχε δέκα κομμάτια. Εγώ και ο Jeff ήμασταν 22 χρονών και παίζαμε κιθάρα σχεδόν κάθε μέρα, απλά κάνοντας riffs που άρεζαν στον κόσμο.”
Comments
