Κατ’ αρχήν θέλω να δηλώσω παντελή άγνοια μου για τους Slough Feg. Πριν τη συναυλία δεν είχα ακούσει ούτε μία νότα και απλά τους ήξερα ως όνομα. Βλέποντας όμως ότι μαζί τους θα ήταν οι Remember Lizzy του πολύ καλού μου φίλου Γιάννη Σίννη, ότι διοργανώτρια εταιρεία ήταν η Eat Metal και το ότι το συγκρότημα ερχόταν από Αμερική αποκλειστικά για 2 συναυλίες στην Ελλάδα, αποφάσισα να κάνω και πάλι το δρομολόγιο Καβάλα – Θεσσαλονίκη.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά. Μετά από μία σύντομη επίσκεψη στο Σύλλογο Φίλων Heavy Metal Excalibur, κατηφορίσαμε στο Eightball όπου με χαρά διαπίστωσα πως είχε περισσότερο κόσμο από όσο πίστευα. Βέβαια σε αυτό έπαιξαν ρόλο και οι οπαδοί των Thin Lizzy που θα είχαν την ευκαιρία να ακούσουν αγαπημένα τους κομμάτια από μία φανταστική μπάντα.
Στις 21:30 λοιπόν σβήνουν τα φώτα, στη σκηνή ανεβαίνουν οι Αθηναίοι Remember Lizzy και από την αρχή φάνηκε η διάθεση για πάρτι. Αν και με δύο αναγκαστικές αλλαγές στη σύνθεση τους στα φωνητικά και στο μπάσο, το συγκρότημα ήταν πολύ δεμένο, με απίστευτο κέφι και όρεξη. Βέβαια πως θα γινόταν αλλιώς όταν παίζεις / ακούς τα τραγούδια των Ιρλανδών; Με ένα best of setlist, όπως ήταν αναμενόμενο, εισέπραξαν το πραγματικά θερμό χειροκρότημα του κοινού και τις επευφημίες μετά από κάθε κομμάτι. Μερικά από τα τραγούδια που ακούσαμε ήταν “Jailbreak”, “Emerald”, “Massacre”, “Black Rose” και “Out In The Fields”.
Μία πολύ ωραία εμφάνιση που δυστυχώς κράτησε μόλις 45 λεπτά αν και ο κόσμος ζητούσε παραπάνω. Ελπίζω κάποια στιγμή, θέλω να πιστεύω σύντομα, να τους απολαύσουμε σε δικιά τους συναυλία όπως πρέπει. Πάντως ήταν η καλύτερη προθέρμανση για τις συναυλίες των θεών Thin Lizzy το Νοέμβριο!
Μετά από περίπου μισή ώρα αναμονής, απευθείας από το San Francisco της California, οι Slough Feg εμφανίζονται στη σκηνή. Η εμφάνιση του frontman Mike Scalzi μόνο metal δε θύμιζε αλλά δε νομίζω να πείραξε κανέναν αυτό. Το συγκρότημα μπήκε αρκετά δυνατά παρασέρνοντας το κοινό. Βέβαια αυτός ο αρχικός ενθουσιασμός δεν κράτησε περισσότερο από δύο τραγούδια. Έχω την εντύπωση ότι το κοινό ήταν από τα χειρότερα που έχω δει. Ελάχιστοι συμμετείχαν και όλοι οι υπόλοιποι απλά παρόντες. Τι και αν ο Scalzi έκανε ακροβατικά, τι και αν κατέβαινε με τη κιθάρα του στο κόσμο σολάροντας δίπλα του; Τίποτα. Ιδιαίτερα όταν τέλειωνε κάποιο τραγούδι, από κάτω επικρατούσε απόλυτη ησυχία. Τι να πω; Ίσως έφταιγε το περίεργο χιούμορ του; Η γενικά περίεργη μουσική των Slough Feg; Δε ξέρω. Ήταν πάντως αρκετά άσχημη εικόνα. Φανταστείτε ότι το τραγούδι στο οποίο ήταν πιο εκδηλωτικό το κοινό, ήταν η διασκευή που κάνανε στο “Diamonds & Rust” της Joan Baez.
Μετά από περίπου 70 λεπτά, το συγκρότημα κατεβαίνει από τη σκηνή για λίγα λεπτά. Υπό κανονικές συνθήκες θα περίμενα να ανέβουν και πάλι σε λίγα λεπτά αλλά έφτασα σε σημείο να πιστεύω ότι η συναυλία είχε τελειώσει εκεί. Γιατί; Πολύ απλά επειδή ακόμα και τότε το κοινό ήταν σχεδόν ανύπαρκτο. Τελικά μετά από λίγα λεπτά το συγκρότημα εμφανίστηκε και πάλι στη σκηνή για δύο ακόμα κομμάτια.
Γενικά θα έλεγα ότι ήταν μία πολύ καλή εμφάνιση από ένα δεμένο συγκρότημα με ωραίες μουσικές που δύσκολα θα έχουμε τη τύχη να ξαναδούμε.
Μερικά από τα κομμάτια που ακούσαμε ήταν τα “Death Machine”, “Traders And Gunboats”, “Ape Uprising”, “Diamonds & Rust” και “High Passage/Low Passage”.
Κάπου εδώ νομίζω ότι πρέπει να γίνει ιδιαίτερη αναφορά στον άνθρωπο που τόσα χρόνια είναι μπροστάρης σε τέτοιες κινήσεις. Ο λόγος φυσικά για τον Γρηγόρη της Eat Metal ο οποίος τόσα χρόνια είναι ίσως ο μοναδικός διοργανωτής που σέβεται τους οπαδούς τόσο πολύ φέρνοντας συγκροτήματα που άλλοι ούτε γνωρίζουν και πολλές φορές με δικό του κόστος. Πάρτε για παράδειγμα τη συγκεκριμένη συναυλία. Το εισιτήριο κόστιζε 10€ (ε πιο χαμηλά δε πάει) και μάλιστα άνεργοι και άτομα ηλικίας κάτω των 17 έμπαιναν δωρεάν. Βρείτε μου άλλον που το κάνει αυτό. Και πάλι όμως η στήριξη από τον κόσμο ήταν μικρή. Που είστε όλοι εσείς κύριοι που διαμαρτύρεστε για τις υψηλές τιμές και ζητάτε συνεχώς χαμηλότερες; Όταν κάποιος σας δίνει τη δυνατότητα να πάτε σε συναυλία με δύο συγκροτήματα και μάλιστα όχι τίποτα τοπικά (δε το λέω για να μειώσω την αξία τους, το αναφέρω μόνο και μόνο γιατί τα τοπικά συγκροτήματα δεν έχουν έξοδα μεταφοράς, διαμονής κτλ) με τόσο φτηνό εισιτήριο και για μερικούς δωρεάν γιατί δεν δίνετε είσαστε εκεί; Και οπαδός του συγκροτήματος να μην είστε, δείξτε τη στήριξη σας. Πως αλλιώς θα συνεχίσουμε να βλέπουμε τέτοιες κινήσεις από διοργανωτές; Πραγματικά για μένα, όσοι κράζετε τις μεγάλες εταιρείες και δεν πήγατε σε μία από τις δύο συναυλίες των Slough Feg σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα είστε απλά αισχροί (προφανώς εξαιρούνται αυτοί που είχαν λόγο). Μπορεί να ακούγομαι κακός αλλά νομίζω κάποιος πρέπει να τα πει αυτά.
Για το Rockoverdose.gr
Απόστολος “Astaldo” Πανταζόγλου
Φωτογραφίες: Ιωάννης "Manowar" Θεοδωρίδης
Comments
