Μετά τη ανάπαυση του καλοκαιριού έφτασε η ώρα να ξεκινήσει η συναυλιακή σεζόν για τη χώρα μας.
Αφετηρία το συγκεκριμένο live που διοργάνωσε η Eat Metal και για άλλη μια φορά απέδειξε την αγάπη της για το heavy metal.
Με ένα πάμφθηνο εισιτήριο,με πολύ χαμηλές τιμές στο μπάρ και με 4 δυνατά συγκροτήματα.Πρίν αναφερθώ στην συναυλία να δώσω συγχαρητήρια στον Greg για όλη αυτή την προσπάθεια αλλά και στο κοινό που ανταποκρίθηκε δεόντως αυτή την φορά.Με δεδομένο ότικόπηκαν 315 εισιτήρια και μαζί με ανέργους και νέους οι οποίοι είχαν ελεύθερη είσοδο θα πρέπει να μαζευτήκαμε γύρω στα 400 άτομα με ένα πρόχειρο οπτικό υπολογισμό.
Ας πάμε όμως στα καθέκαστα,την συναυλία άνοιξαν οι RUTHLESS STEEL.
Έχω την χαρά να τους ξέρω απο τις πρώτες ημέρες που ξεκίνησαν το γκρούπ,πρίν ελάχιστους μήνες,και είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος που βλέπω την εκπληκτική τους εξέλιξη.Δεν είχα άδικο όταν τους πρότεινα πρό μηνών να κάνουν το πρώτο τους live στην σκηνή του Bat city και με είχαν αποζημιώσει τότε με την έμφάνισή τους.
Την Κυριακή όμως ούτε εγώ ο ίδιος δεν πίστευα αυτό που έβλεπα.Μια μπάντα απόλυτα δεμένη,να χαρίζει αυθεντικό γνήσιο heavy metal στο κοινό,να παίζει λές κι έχει χρ'όνια στην πιάτσα και να ξεσηκώνει τον κόσμο.Δεν ήταν όλα τέλεια σίγουρα,περιθώρια βελτίωσης υπάρχουν ακόμα πολλά αλλά δεδομένου του χρονικού διαστήματος που υφίστανται,μας άφησαν όλους με το στόμα ανοιχτό.
Όλοι τους απέδωσαν όσο καλύτερα μπορούσαν ερμηνευοντας δικά τους κομμάτια απο την επερχόμενη πρώτη τους κυκλοφορία αλλά και δύο διασκευές σε Grim Reaper και Warlock(μιάς και η Αλίκη έχει δεδηλωμένη την αγάπη της στην Doro).
Η συνέχεια ανήκε στους DEMOLITION TRAIN.
Ήταν η τρίτη φορά που θα τους έβλεπα αν δεν κάνω λάθος.Ήδη απο τις προηγούμενες ήξερα τι να περιμένω,speed-thrash χωρίς φρου φρου κι αρώματα.Πανικός κι όποιος αντέξει.Παίζοντας μονοκοπανιά το ένα κομμάτι μετά το άλλο δε σε αφήνουν να πάρεις ανάσα.Κι αυτοί άψογα μονταρισμένοι,κεφάτοι και χωρίς να αφήσουν ούτε τα τεχνικά προβλήματα που παρουσιάστηκαν για λίγο,να τους επηρεάσσουν.
Έπαιξαν δικά τους κομμάτια και μια διασκευή στο "Motorbreath" των METALLICA και είμαι σίγουρος ότι τον πρώτο αυτόν δίσκο τους τον έχουν λιώσει.Κανείς δεν νομίζω να μην χάρηκε την εμφάνισή τους και κάποιοι ακόμα πιο πολύ με τις συνεχείς βουτιές απο σκηνής.
Τρίτο ελληνικό συγρότημα οι WRATHBLADE.
Για αυτήν την μπάντα τα πολλά λόγια είναι φτώχεια.Με πολύχρονη πια παρουσία στην μεταλλική σκηνή,με ένα πρόσφατο δίσκο,“Into the Netherworld’s Realm”,ο οποίος στέλνει για χόρτα πολλά αντίστοιχα συγκροτήματα του εξωτερικού και με μιά πάντα φοβερή απόδοση στις συναυλίες.Όλα αυτά τα είχαμε και σε αυτή τους την εμφάνιση.Επικό metal που τσακίζει κόκκαλα,παίξιμο που θα το ζήλευαν πολλοί,δυναμικοί κι επιβλητικοί διέλυσαν τα πάντα για άλλη μια φορά στο πέρασμα τους και κέρδισαν πάλι το κοινό που ανταπέδωσε με το παραπάνω.
Πραγματικά δέν ξέρω αν αυτή η μπάντα ζούσε σε κάποια άλλη χώρα τι θα μπορούσε να είχε κάνει και πόσο ψηλά θα είχε φτάσει.
Απο εμ'ας το μόνο που μπορούμε να κάνουμε,κι αυτό ισχύει και για τις 3 μπάντες,είναι να τους υποστηρίζουμε όσο πιο σθεναρά μπορούμε γιατί το αξίζουν.Κι αυτοί φυσικά έπαιξαν κομμάτια απο τον δίσκο τους αλλά και δύο διασκευές σε The Lord Weird Slough Feg,το¨"Fergus Mac Roich" και σε MANILLA ROAD,το "After shock".
Και φτάνουμε στην στιγμή να εμφανιστούν οι SLOUGH FEG.Ένα πολυ σημαντικό συγκρότημα του underground metal που έχει δώσει τα διαπιστευτήριά του εδώ και πολλά χρόνια.Heavy metal που έχει όμως κατά καιρούς και διαθέσεις και λίγο doom άλλες φορές και λίγο πιό επικό άλλες,το θέμα είναι ότι ανεξάρτητα ύφους πάντα είναι ενδιαφέρον και πορωτικό το κάθετι που έχουν βγάλει μέχρι τώρα.
Ανέβηκαν στην σκηνή και οι πληροφορίες που είχα απο την συναυλία της προηγούμενης ημέρας στην Θεσσαλονίκη,επαληθεύτηκαν στο ακέραιο.Οι μάγκες δεν ήρθαν εδώ ούτε για να μας κοροιδέψουν ούτε γι'αρπαχτή,ήρθαν να μας εξολοθρεύσουν απλά.Ειδικά ο frontman τους Mike Scalzi ήταν στον κόσμο του,με την καλή όμως έννοια.Αεικίνητος να οργώνει όλη τη σκηνή κι όχο μόνο,αφού κατέβηκε και κάτω απο αυτήν,αλλά και όλοι οι άλλοι να ακολουθούν όχι ίσως σε "τρέλα" αλλά σε δύναμη.
Μπορεί τα τραγούδια τους να μήν έχουν πιασάρρικα ρεφρέν αλλά αυτό ουδόλλως εμπόδισε το κοινό να αφομοιωθεί στην μουσική τους μαγεία και να γίενι ένα.Ομολογώ ότι ήταν απο τις λίγες σχετικά φορές που έβλεπα τέτοια αυχαρίστηση στα πρόσωπα των οπαδών,μπορεί βέβαια να είχε βοηθήσει κι ο Βόσπορος που είχαμε πιεί σχεδόν όλοι.
Η ουσία είναι ότι και η μπάντα και οι οπαδοί το χάρηκαν στον μέγιστο βαθμό παίζοντας υλικό απο όλες της περιόδους της καριέρας τους.
Το τέλος αυτόυ του φεστιβάλ-συναυλίας μας βρήκε όλους ευτυχισμένους,εντελώς ικανοποιημένους από όλες τις πλευρές και ελπίζουμε κι όλα τα επόμενα να έχουν τις ίδιες "επιπτώσεις".
Για το Rockoverdose.gr
Πάνος Warlord Μπούγαλης
Photos & videos by Πάνος Warlord Μπούγαλης



