Κυρίες και κύριοι σε τι αρέσκεστε; Στο power, στο thrash, στο epic; Ότι και αν είναι καλά κάνετε και σας αρέσει. Στην περίπτωση όμως που έχετε ανοιχτούς ορίζοντες πέρα από τα καθιερωμένα σας, ρίξτε ακροάσεις από εδώ μεριά. Δεν σας το λέω αυτό επειδή μιλάμε για τον Steve Vai, αλλά επειδή μιλάμε για τα έργα του. Κάθε δίσκος του είναι μια ευκαιρία για ένα διαφορετικό μουσικό ταξίδι και όχι μια ευκαιρία για τον ίδιο να εξαπλώσει και άλλο την φήμη του. Ο συγκεκριμένος μουσικός δεν έχει ανάγκη από τέτοια. Του αρέσει να γράφει μουσική, αφού αυτό είναι η ζωή του.
Η τάση για ανακάλυψη καινούργιων μουσικών δρόμων δεν έχει θέση εδώ μέσα. Ο Vai κινείται όπου κινούνταν μια ζωή, χωρίς ωστόσο να γίνεται κουραστικός. Για ακόμα μια φορά ξεδιπλώνει την αγάπη του για τα blues και η καλύτερη απόδειξη είναι το “John the Revelator”. Μιλάμε για ένα φοβερό κομμάτι, στο οποίο θα ταίριαζε απίστευτα και μία guest εμφάνιση του David Coverdale, αλλά και οι blues ψαλμωδίες σε συνδυασμό με το κιθαριστικό παίξιμο δίνουν το δικό τους ρεσιτάλ. Ακόμα και στο απαλό instrumental “Creamsicle Sunset” δεν λείπουν τα blues αγγίγματα.
Συνεχίζει με instrumental heavy παραδόσεις μέσα από τα “The Story of Light”, “Gravity Storm”, “Weeping China Doll” και “Racing the World”. Τα κομμάτια έχουν την κλασσική του σφραγίδα και είναι ικανά να διατηρήσουν το ενδιαφέρον, αλλά και να μείνουν στο μυαλό. Δεν απουσιάζουν όμως και οι prog αρμονίες μέσα από δύο υπέροχα κομμάτια. Από τη μια το ακουστικό “No More Amsterdam”. Κομμάτι το οποίο γίνεται ακόμα πιο όμορφο με την συμμετοχή της Aimee Mann και από την άλλη το καλύτερο κομμάτι του δίσκου και προσωπικό αγαπημένο “The Moon And I”. Εδώ δεν είναι μόνο η απαλή φωνή του Vai που εξυψώνει τη σύνθεση, αλλά πολύ περισσότερο το μπάσο του Philip Bynoe και η λευκή Κυρά του Vai που ανοίγει από μόνη της διάλογο με τον Θεό.
Δεν θέλω να μπω στην διαδικασία να συγκρίνω τον δίσκο αυτό με προηγούμενες δουλειές του Vai. Το θεωρώ ανούσιο κατά την ταπεινή μου άποψη. Αυτό που χρειάζεται είναι να δώσεις την ευκαιρία στον εαυτό σου και να το ακούσεις, όχι όμως να σκέφτεσαι κατά τη διάρκεια ακρόασης. Αφού το κάνεις θα ξέρεις αν σου κάνει ή όχι. Αν και σίγουρα θα υπάρξει για τον κάθε ακροατή του ένα ή περισσότερα κομμάτια που θα τους συντροφεύουν για καιρό.
Βαθμολογία: 90/100
Για το RockOverdose.gr: Γιάννης Κουτσουσίμος
Comments
