Νέος δίσκος για τους Stone Sour μέσα στο 2012, το House Of Gold & Stones, Part 1, ο πρώτος εκ των δύο concept albums που θα κυκλοφορήσουν οι Stone Sour την περίοδο 2012-2013. Πριν αρχίσω λοιπόν να αναλύω τον δίσκο, θα ήθελα να αναλύσω μερικά πράγματα. Ακούγοντας τις βαρύγδουπες δηλώσεις του Corey Taylor ( frontman της μπάντας ), πως ο νέος δίσκος θα αποτελεί κάτι ανάμεσα στο The Wall των Pink Floyd και στο Dirt των Alice In Chains, περίμενα έναν μέτριο δίσκο, καθώς ποτέ δεν εμπιστεύομαι τέτοια μεγάλα λόγια, και σίγουρα ο Taylor δεν είναι και ο πιο μετριόφρων άνθρωπος στον κόσμο…
Έτσι λοιπόν, με αρκετές επιφυλάξεις, ξεκινάω να ακούω τον δίσκο. Πρώτο κομμάτι το Gone Sovereign, που κατά την γνώμη μου είναι μεν ένα πάρα πολύ ωραίο κομμάτι, αλλά όχι κάτι εντυπωσιακό. Όταν ξεκίνησε το Absolute Zero όμως, λέω από μέσα μου «εδώ είμαστε». Ωραίο intro, καλά φωνητικά και ΤΡΟΜΕΡΟ refrain, το άκουσα πάνω από 6 φορές σερί πριν ακούσω ολόκληρο το δίσκο και το κατατάσσω άνετα στα αγαπημένα μου από τον δίσκο. Συνεχίζοντας στα «άδυτα» του House Of Bones & Stones – Part. 1 και ακούγοντας το A Rumor Of Skin, αρχίζω να μπαίνω στο γενικότερο κλίμα του δίσκου, να νιώθω την απόγνωση και την ψυχική κατάρρευση του κόσμου ενός ανθρώπου που παλεύει με τον ίδιο του τον εαυτό μετά από μια σχέση με άδοξο τέλος. Πολύ όμορφο κομμάτι που αντικατοπτρίζει, θεωρώ, ότι θέλουν να περάσουν οι Stone Sour μέσα από αυτό τον δίσκο.
Τέταρτο κομμάτι κατά σειρά το The Travelers Part 1., και κάπου εκεί αρχίζω να θεωρώ πως έχει δίκιο ο Taylor. Υπέροχο κομμάτι, από εκείνα τα τραγούδια που τα βάζεις να παίζουν και απλά κοιτάζεις το κενό και σκέφτεσαι… Και κάπως έτσι κολλάει το mid-tempo Tired που διατηρεί και αυτό το μελαγχολικό style του δίσκου, πάλι κομμάτι που μου φάνηκε πάρα πολύ καλό. Με το RU486 οι Stone Sour δείχνουν την πιο άγρια πλευρά τους, χωρίς να ξεφεύγουν όμως από το γενικότερο style, με τον Corey να δίνει ρέστα θυμίζοντας κομμάτια Slipknot.
Και όσο προχωράω στον δίσκο και ακούω κομμάτια όπως το My Name Is Allen, Taciturn, Influence Of A Drowsy God, The Travelers – Part.2 και Last Of The Real, δεν μπορώ να πω κάτι λιγότερο πως έχω ακούσει έναν, αναμφισβήτητα, πάρα πολύ καλό δίσκο. Ποτέ δεν ήμουν φανατικός με τους Stone Sour ώστε να κρίνω τον δίσκο υποκειμενικά, αλλά ο δίσκος είναι απλά τρομερός. Με διαφορά ένας από τους καλύτερους τους δίσκους, αλλά και ένας δίσκος που θεωρώ πως θα επηρεάσει πολλά συγκροτήματα στο πέρασμα του χρόνου. Καταπληκτική δουλειά, αξίζει να το αποκτήσετε και σίγουρα περιμένουμε με ανυπομονησία το Part. 2.
Βαθμολογία: 90/100
Για το Rockoverdose.gr: Τσιαμπάς Ορέστης.
Comments
