Ένα από τα κορυφαία black metal σχήματα της τελευταίας 15ετίας μας έκανε την τιμή να επισκεφτεί τη χώρα μας και να δώσει μία φοβερή συναυλία στο An Club, Ο λόγος για το δίδυμο των Sun Worship, που απέδειξαν με το παραπάνω ότι οι αριθμοί δε λένε πάντα την αλήθεια κι ότι μόλις δυο άτομα μπορούν με χαρακτηριστική ευκολία να καταπλήξει τα πλήθη και να κάνει άξια την συνάθροιση στο χώρο. Βέβαια για να πούμε την αλήθεια τα πράγματα θα μπορούσαν και θα έπρεπε να ήταν καλύτερα, καθώς περίπου 150 άτομα βρέθηκαν στο An, για τέτοιο συγκρότημα είναι μικρός ο αριθμός, οι ίδιοι πάντως δεν έδειξαν να πτοούνται, το αντίθετο, η ανταπόκριση του κόσμου τους έκανε να παίξουν στο κόκκινο και να χαρίσουν στους παρευρισκόμενους μία πολύ ωραία βραδιά. Αν προστεθεί σ’αυτό και η πολύ όμορφη παρουσία των 2 δικών μας συγκροτημάτων, κάνει το όλο πακέτο υπερπλήρες σε μία συναυλία που με μόλις 3 μπάντες, κράτησε σχεδόν 4 ώρες μαζί με τα διαλείμματα ενδιάμεσα. Πρέπει να τονίσω τον άλλη μια φορά ΦΟΒΕΡΟ ήχο που είχε μέσα στο An, αξίζει ειδική μνεία στον Κώστα που ήταν ο ηχολήπτης, όλες οι μπάντες ακούστηκαν παντοδύναμα και πεντακάθαρα, αποδεικνύοντας τα βήματα προόδου μέσα στον χώρο.
Ξεκίνημα με τους σχιζοφρενείς σε ήχο και παρουσία Zakula, οι οποίοι από την αρχή βάλθηκαν να πάρουν το κοινό με το μέρος τους και να μας χαρίσουν μία από τις κορυφαίες εμφανίσεις support σχήματος, ειδικά τα τελευταία χρόνια. Το περυσινό 2ο άλμπουμ τους “White Forest Reign Lullabies” προκάλεσε ιδιαίτερη εντύπωση, αλλά ότι και να λέμε, η ζωντανή παρουσία τους ήταν το κάτι άλλο. Με οδηγό τον Πασχάλη στα φωνητικά ο οποίος έχει μία εντονότατη θεατρική παρουσία και σκίζει το λαρύγγι του ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που το κάνει ο Tomas Lindberg των At The Gates, οι Zakula πιστοποιούν το ιδιαίτερο του ήχου τους. Μπορεί να χαρακτηρίζονται ως death/thrash, αλλά σε καμία περίπτωση δεν υπηρετούν αυστηρά τα 2 είδη, αντιθέτως είναι πιο πολυσχιδείς και εκφραστικοί. Σίγουρα υπάρχει μεγάλη δόση της βαρύτητας των Coroner και των σηκωμάτων των Voivod ειδικά στις κιθάρες, αλλά έχουν τρομερά πειραματικά σημεία και με τους 2 κιθαρίστες σε φοβερό συγχρονισμό, αλλά κι έναν ντράμερ που τα σπάει σε κάθε κατέβασμα, οδηγούν το κοινό να ξεσπάσει σε χειροκροτήματα και ειδικά όσους δεν τους ξέρουν να πάθουν μεγάλη πλάκα. Σαφώς μιλάμε για εμφάνιση-δήλωση και για μπάντα που πρέπει να βλέπουμε πολύ συχνότερα, η τρέλα τους είναι σπάνιας ομορφιάς.
Στη συνέχεια τη σκυτάλη παίρνουν οι επίσης σπουδαίοι Yovel, μία μπάντα που αρχικά πρέπει να τονιστεί ότι πέρα από το μουσικό κομμάτι, τους αξίζουν συγχαρητήρια για την γενικότερη στάση τους καθώς έχουν ξεχωριστή ενσυναίσθηση σε θέματα που καίνε και έχουν πάρει θέση άφοβα εκεί που οι περισσότεροι σιωπούν. Και οι Yovel πέρυσι κυκλοφόρησαν το 3ο τους άλμπουμ ονόματι “The Great Silence”, το οποίο χαρακτηρίζεται ως η πιο ώριμη δουλειά τους και τα κομμάτια που είναι πιο περιπετειώδη στη δομή τους αποδίδονται άψογα, θέματα όπως η επιρροή των κοινωνικών δικτύων αλλά και ο φασισμός και οι επιπτώσεις του αναπτύσσονται στιχουργικά και κάνουν ακόμα πιο έντονη την όλη εμπειρία. Τους Yovel τους είχα ξαναδεί με τους Mantar πριν χρόνια στο Temple, και τολμώ να πω ότι έχουν γίνει άλματα προόδου στο συναυλιακό επίπεδο, η μουσική τους δεν είναι το ίδιο εύκολη και άμεση σε αφομοίωση όπως των Zakula, αλλά μια και έχουν ξαναπαίξει μαζί παλιότερα, δείχνουν να ξέρουν να στέκονται όπως πρέπει επί σκηνής. Οι Yovel συχνά περιγράφουν ότι καταθέτουν την αλήθεια τους και αυτό ακριβώς και τίποτα λιγότερο συνέβη και στο An Club, μία εμφάνιση παρακαταθήκη για όσα θα έρθουν μελλοντικά. Τους εύχομαι προσωπικά να είναι πάντα τόσο διάφανοι κι εκφραστικοί.
Τέλος, ερχόμενη η ώρα των headliners Sun Worship, o Lars σε κιθάρα/φωνή κι o Bastian στα τύμπανα ανεβαίνουν στη σκηνή και για τα επόμενα 65’ τα οποία περιλάμβαναν μέχρι κι encore κάτω από τα χειροκροτήματα του κόσμου που δεν ήθελε να τους αφήσει να φύγουν -και μάλλον κι αυτοί δεν το ήθελαν τόσο πολύ επίσης, βρήκαν κι έκαναν-, μας έδειξαν πως μπορούν 2 άτομα να ακούγονται σαν ένας στρατός και πόσο μεγαλώνει η πιθανότητα να είναι δεμένη μια μπάντα όταν ο ένας ξέρει πολύ καλά τον άλλο. Το περσινό τους άλμπουμ “Upon The Hills Of Divination” βρέθηκε με χαρακτηριστική ευκολία στη λίστα με τα καλύτερα άλμπουμ που άκουσα το 2024 και ο ήχος τους είναι πραγματικά πελώριος. Αν εξαιρεθεί μία μεμονωμένη στιγμή που ενώ έπαιζε ο Bastian του έπεσε η μία μπαγκέτα, πράγμα που διόρθωσε άμεσα, η όλη εμφάνιση χαρακτηρίζεται από το πάθος τους και τις δαιδαλώδεις δομές τους, ειδικά στα ταχεία σημεία, μοιάζουν σαν να μη μπορούν να πιαστούν ούτε με λάσο. Το “Reign In Blood” μπλουζάκι που φοράει ο Lars μας δείχνει κι επισήμως ότι έχουν και τη σωστή παιδεία και αξίες στη ζωή τους και σαφώς τους δίνει ακόμα περισσότερους πόντους συμπάθειας, στα ήδη πολύ όμορφα πεπραγμένα.
Οι Sun Worship θα τιμήσουν με το παραπάνω το κοινό που ήρθε να τους δει, ενώ αξίζει να τονιστεί πως όσο ο κόσμος άρχισε να τους μπιζάρει με χειροκροτήματα, τόσο και οι ίδιοι, ενώ ήθελαν να παραμείνουν απόλυτα και επαγγελματικά ήρεμοι σε σημείο ψυχρότητας, ζεστάθηκαν τελικά και δεν ήταν εύκολο. να κρύψουν τη χαρά τους. Το γεγονός ότι ακούστηκε το περιβόητο “we want more” έσπασε για τα καλά τον πάγο και το τελευταίο κομμάτι με τόσο πάθος και τόσο “κάτω το κεφάλι” λογική, που ειδικά ο Bastian δεν μπορούσε να σπάσει το σετ των τυμπάνων του για τον κόσμο, που έκανε με χαρά και χωρίς δεύτερη σκέψη. Τα διπλά φωνητικά αλλά και η εναλλαγή από τα πιο ακραία στα πιο καθαρά μας φέρνει λίγο σε λογική Bolzer, ενώ οι δομές τους έχουν πολύ από Krallice. Βγάζουν μια όμορφη παγωμάρα και οι κιθάρες τους ακούστηκαν έξτρα βαρύτερες και δυνατότερες, καθώς όπως έμαθα ο Lars έπαιξε με 3 ενισχυτές! Το λες και η σκληροκαριολική απόδοση και αντιμετώπιση του υλικού. Δεν ξέρω αν και ποτέ θα βγει νέο άλμπουμ κι αν θα μας ξανάρθουν, αλλά μιλάμε για μία από τις καλύτερες εμφανίσεις του εξωτερικού σχήματος που έχουμε δει και που θα θυμόμαστε για πάντα.
Για το RockOverdose,
Άγγελος Κατσούρας
Φωτογραφίες: Μαρία Μέλλιου - MyMlivestories Photography
Comments
