Ιδιαίτερη μουσικολογικά ήταν η βραδιά του περασμένου Σαββάτου (18/10) στο Principal, που φιλοξενούσε για πρώτη φορά στην Ελλάδα τους εκκεντρικούς Sunn O))) από το Σιάτλ. Ο drone doom ήχος τους βασίζεται στο κούρδισμα των οργάνων, φυσικά στον εξοπλισμό, αλλά και στην αναπαραγωγή τόνων που δεν αφήνει καμία αμφιβολία για την αυθεντικότητά τους. Η συναυλία αυτή θα ήταν και η τελευταία που λάμβανε χώρα στον πολυχώρο του Μύλου (Principal), και αυτό το γεγονός έκανε τη βραδιά ακόμα πιο σημαντική... Μια συναυλία–ορόσημο λοιπόν!
Η βραδιά δεν είχε support, και έτσι το ντουέτο εμφανίστηκε φορώντας τους χαρακτηριστικούς του μανδύες, κάπου μετά τις δέκα, μέσα σε πυκνούς καπνούς και με την παρουσία επτά τεράστιων ενισχυτών Sunn (ε, τι άλλο θα ήταν... το συγκρότημα έχει πάρει το όνομά του από την ομώνυμη αμερικανική εταιρεία κατασκευής ενισχυτών) στημένων επιβλητικά στη σκηνή.
Οι βαρύτονες κιθάρες τους —με ειδικά κατασκευασμένες, πολύ βαριές ηλεκτρικές χορδές για χαμηλά κουρδίσματα— άρχισαν να ηχούν και ολόκληρος ο χώρος άρχισε να πάλλεται! Οι σποραδικές νότες που επαναλαμβάνονταν με αργή δυναμική από τους ενισχυτές άρχισαν, κυριολεκτικά, να μας διαπερνούν μέσω του αέρα αλλά και του εδάφους που έτρεμε.
Στην ουσία, οι ενισχυτές «προσομοίωναν» το riff. Έχω παραβρεθεί σε αρκετά live στον συγκεκριμένο χώρο, αλλά τέτοια ισχύ και ένταση ήχου δεν έχω ξανασυναντήσει! Μέχρι και στα όργανα της τάξεως έγινε αντιληπτός ο ήχος τους — πέρασαν μια βόλτα για έλεγχο, ευτυχώς χωρίς κανένα αρνητικό ευτράπελο...
Μία από τις σκέψεις που έκανα κατά τη διάρκεια του live ήταν πως οι Sunn O))) είναι ένα μουσικό φαινόμενο που μπορεί να ξυπνήσει όλες σου τις αισθήσεις· μια εμπειρία που επικοινωνεί μέσα από τα παλλόμενα κύματα ήχου ακόμη και με κάποιον που δεν έχει ακοή.
Σίγουρα δεν είναι μπάντα για όλους —και σίγουρα δεν είναι για «διασκέδαση» όπως την αντιλαμβάνονται οι περισσότεροι. Η μπάντα, μέσα από το δυστοπικό σκηνικό που δημιουργεί με την ομίχλη, τους ενισχυτές που δίνουν μια industrial όψη και τον ήχο της, βρίσκεται εκεί για να σε κάνει να αισθανθείς, να στοχαστείς, να νιώσεις μέρος ενός ritual… Από αυτά που ξέρουν καλά να στήνουν επί σκηνής.
Eίναι σίγουρα κάτι που πρέπει να ζήσεις έστω και μια φορά (γιατί πιστεύω ότι πολλοί δεν θα ξαναπήγαιναν), μια εμπειρία που εγώ προσωπικά νιώθω τυχερός που έζησα.
Για το RockOverdose,
Στέλιος Κρανάς
Φωτογραφίες: Δημήτρης Καραγεωργίου - Dimitris "Photoshooter" Karageorgiou Concert Photography
Comments
