Η εξέλιξη του corpsepaint είναι παράξενη και συναρπαστική ταυτόχρονα. Αυτό που ξεκίνησε ως ένας τρόπος για να γυρίζουν τα κεφάλια από τους Kiss και τον Alice Cooper έγινε σύντομα μια σοβαρή θανατηφόρα επίδειξη σατανικής πίστης για τους οπαδούς της μουσικής που ακουγόταν λες και σκοτώνεται ο Dracula με ένα αλυσοπρίονο. Ακόμα πιο παράξενο είναι το γεγονός ότι γρήγορα έγινε μια από τις πιο αναγνωρισμένες και αγαπημένες παραδόσεις του extreme metal, φετιχοποιημένη από τους έξω του χώρου σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να συνδεθούν με μια μουσική υποκουλτούρα που φαίνεται γνήσια ως προς την έκφρασή της.

 

 

Αυτές τις μέρες, ο οποιοσδήποτε hipster μπορεί να πάει στο YouTube και να βρει οδηγίες για το πώς να μοιάζει με ένα σκανδιναβό kvltist. Ωστόσο, το σοβαρό corpsepaint παραμένει να είναι εντυπωσιακό στο μάτι, και οι μουσικοί που έχουν υιοθετήσει αυτή την παράδοση με σοβαρότητα θα παραμείνουν αθάνατοι στο μυαλό των θαυμαστών τους μέσω των φασματικών, βλοσυρών βαμμένων προσώπων τους. Είτε τους εκτιμάτε για την αξία του σοκ που προσφέρουν, είτε για το αγνό σατανικό τους μεγαλείο, αυτά τα σχέδια corpsepaint θα θυμίζουν πάντα το πόσο οπτικά ισχυρό το κακό μπορεί να γίνει.

 

Εδώ είναι, λοιπόν, τα 10 καλύτερα σχέδια corpsepaint που έχουν κερδίσει τις εντυπώσεις όλα αυτά τα χρόνια:

 

 

 

10. Diego Do’Urden (Mystifier)

Οι Βραζιλιάνοι proto-black metallers Mystifier πάντα πετύχαιναν το χωρίς άσπρο facepaint corpsepaint look, και ο σημερινός frontman Diego Do’Urden εξακολουθεί να κάνει μια εξαιρετική δουλειά με αυτό. Το εκτεταμένο μαύρο μακιγιάζ του για τα μάτια σίγουρα περνά την αισθητική του war paint χωρίς να χρειάζεται να φτάσει στα άκρα. Κάνοντας ένα βήμα παραπέρα από παρόμοια σχέδια των Celtic Frost και των συμπατριωτών τους Sarcofago, το corpsepaint του Diego μοιάζει σαν μια μοντέρνα εκδοχή του απόλυτου «κοσμήματος» μιας oldschool black metal μπάντας. Viva Brasil!

 

 

 

 

9. Maria Franz (Heilung)

Αν πρόκειται να είσαι ο μόνος non-metal καλλιτέχνης σε αυτήν τη λίστα, το καλό που σου θέλω το corpsepaint σου να φαίνεται τουλάχιστον εξαιρετικό. Και της Maria Franz των Heilung της αξίζει σίγουρα αυτή η θέση, καθώς τα μάτια της σχηματίζοντας λεπίδες παίρνουν τη μορφή τέχνης και προσθέτουν μια παγανιστική ιδιότητα στη σκηνική της παρουσία. Κάποιος θα μπορούσε να υποστηρίξει ότι το σχέδιό της δεν θα ήταν το ίδιο χωρίς το κερατένιο κόσμημα στο κεφάλι της - αλλά και πάλι, κανένας από τους μουσικούς που περιλαμβάνονται σε αυτήν τη λίστα δεν μπορεί να καταφέρει να έχει τέτοια τρομακτική παρουσία χωρίς τα gauntlets και τα shinguards να υποστηρίζουν τα βαμμένα πρόσωπά τους. Θάνατος στο ψευδές, μμμ, experimental Viking folk;

 

 

 

8. Seregor (Carach Angren)

Ο Seregor των Ολλανδών symphonic black metallers, Carach Angren, είναι ένας από τους πιο σύγχρονους μουσικούς σε αυτή τη λίστα, όμως το corpsepaint του συνδυάζει και τους δύο κόσμους, του σύγχρονου και του κλασικού. Από τη μία πλευρά, το μοτίβο του κρανίου του frontman μπορεί να φαίνεται κάπως κυριολεκτικό και κάπως Halloweeny για τους black metal purists. Και πάλι, όταν ανοίγει το στόμα του, φαίνεται ότι ολόκληρο το κεφάλι του χωρίζεται στα δύο, κάνοντας αυτό το σχέδιο τελείως ανατριχιαστικό.

 

 

7. Abbath (ex-Immortal)

Για τους περισσότερους ανθρώπους, ο Abbath έχει το πιο εμβληματικό σχέδιο στην ιστορία του corpsepaint. Η έντονη αντίθεση των «ματιών του ασβού» αντιπροσωπεύει αυτή τη μορφή τέχνης στα πιο απλά και μαχητικά της. Ταυτόχρονα, θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει ότι το σχέδιο του Abbath δεν είναι καν σωστό corpsepaint - δεν έχει την ίδια εστίαση σε θανάσιμα χαρακτηριστικά όπως άλλα, και δίνει περισσότερο βάρος στο να μοιάζει με παλαιστή παρά κάποιου είδους αρχαίο βαμπίρ. Γι 'αυτό έφτασε στο # 7, αν και η σύνταξη αυτής της λίστας χωρίς αυτόν θα ήταν ποινικό αδίκημα.

 

 

6. King ov Hell (ex-Abbath, ex-Gorgoroth)

Ο Abbath μπορεί να έχει το πιο αναγνωρίσιμο corpsepaint, αλλά ο πρώην μπασίστας των Gorgoroth, King ov Hell, έχει το στερεοτυπικό corpsepaint που όλοι σκεφτόμαστε όταν φέρνουμε στο μυαλό μας μια black metal μπάντα. Φλογερά μάτια, ραγισμένα χείλη, ανάποδος σταυρός - αυτά τα τρία κομμάτια συνδυάζονται τέλεια στο σχέδιο του King, κάνοντάς τον να μοιάζει με το πλατωνικό ιδεώδες ενός black metal πολεμιστή. Το γεγονός ότι η καριέρα του King περιλαμβάνει άλμπουμ με τους Gorgoroth, Abbath, Audrey Horne, Sahg, God Seed και τους δικούς του Ov Hell μπορεί επίσης να τον κάνει έναν από τους πιο παραγωγικούς καλλιτέχνες σε αυτή τη λίστα - αλλά πρώτα απ 'όλα, το corspepaint του τα σπάει!

 

 

 

5. Ravn (1349)

Ορισμένα σχέδια corpsepaint φαίνονται επαγγελματικά, κάποια μοιάζουν φουριόζικα - και κάποια μοιάζουν να έχουν σχεδιαστεί ειδικά για το πρόσωπο του «ιδιοκτήτη» τους όταν μπήκε για πρώτη φορά στην κόλαση. Ο Ravn των Νορβηγών 1349 φορούσε πάντα corpsepaint που φαίνεται τόσο φυσικό όσο και προσεκτικά επιμελημένο. Με τα μυτερά «λυκίσια μάτια» και το ανεστραμμένο «τριαινικό» στόμα, αυτό είναι το πρόσωπο κάποιου ο οποίος πιθανότατα νιώθει σαν στο σπίτι του όταν έχει θητεύσει σαν στρατιώτης στις λεγεώνες της νύχτας. Απόδειξη ότι τα εκπληκτικά corpsepaint σχέδια αντικατοπτρίζουν την τεράστια δύναμη των δημιουργών τους, καθώς λίγες μπάντες ακούγονται τόσο «δηλητηριώδεις» στο αυτί όσο αυτά τα παιδιά.

 

 

 

4. Dead (Mayhem)

Το πρόσωπο που άνοιξε τον ασκό του Αιόλου. Το corpsepaint του Dead είναι με πολλούς τρόπους ένα ανώριμο και απλοϊκό, σατανικό αφιέρωμα τόσο στους Celtic Frost όσο και στους Kiss. Αλλά η θέση του στην ιστορία του black metal το καθιστά, επίσης, την πιο αγνή έκφραση του τι ήταν το corpsepaint. Ο Dead ήθελε να είναι νεκρός - για μεγάλο μέρος της ζωής του, αναρωτήθηκε αν ήταν κάποιου είδους πτώμα που περπατάει - και έτσι τα δακρυσμένα μάτια του και τα λευκά μάγουλά του στους Mayhem είχαν ως στόχο να τον κάνουν να μοιάζει με κάποιου είδους δαιμονικού φάντασμα. Για αυτόν τον λόγο, θα έχει πάντα ένα από τα πιο αξιομνημόνευτα σχέδια στην ιστορία του είδους και το corpsepaint του μπορεί να ανταγωνιστεί ακόμη και αυτά των σημερινών.

 

 

 

3. Nattefrost (Carpathian Forest)

Πρέπει να παραδεχτούμε ένα πράγμα για τον Nattefrost - δεν δίνει ιδιαίτερη αξία στο corpsepaint του. Από τη μία πλευρά, ο frontman των Νορβηγών μισανθρώπων Carpathian Forest έχει υιοθετήσει μια παραδοσιακή εκδοχή corpsepaint με τα φλεγόμενα μάτια, το αναποδογυρισμένο στόμα και τον περιστασιακά ανεστραμμένο σταυρό. Από την άλλη, επίσης, είναι ανοιχτός στο να προσθέσει αίμα στο όλο «μείγμα» και να φορέσει αυτό το «προσωπείο» μάχης σε μέρη που φοβούνται άλλοι black metal καλλιτέχνες - το μπαρ, το μπάνιο, το πάτωμα του μπάνιου που περιβάλλεται από μαχαίρια και εμετό. Η απόδειξη ότι το βασιλικό και το πολεμοχαρές είναι ισχυρό, αλλά το αποκρουστικό και το νιχιλιστικό είναι πάντα ισχυρότερο.

 

 

 

2. Frost (Satyricon, 1349)

Οι Satyricon του Oslo ήταν ένα από τα πρώτα black metal συγκροτήματα που άλλαξαν τα τζακετ με αμέτρητα καρφιά σε δερμάτινα μπουφάν και τζιν, αλλά και, επίσης, πίσω στην εποχή τους, μπήκαν με τα μπούνια στο corpsepaint. Μπορεί ο frontman Satyr να ήταν σίγουρα αναγνωρίσιμος αργότερα, όμως ήταν ο ντράμερ Frost - επίσης παίκτης κρουστών στους 1349 - του οποίου η όψη του corpsepaint ήταν η πιο τρομακτική. Ταυτόχρονα συμπτωματικό και βασιλικό, το σχέδιο υποδηλώνε ότι είχε συμβεί με φυσικό τρόπο, ενώ εξακολουθούσε να αντιπροσωπεύει ένα υψηλό σημείο τιμής μεταξύ των ευγενών της κόλασης (σαν τα τατουάζ προσώπου του Darth Maul (Star Wars)). Αρκετά μεγάλο μέρος του βιβλίου True Norwegian Black Metal του Peter Beste βασίζεται πάνω σε αυτούς τους αιματοβαμμένους ώμους.

 

 

 

1. King Diamond

Στο τέλος της ημέρας, κανείς δεν τον πλησιάζει. Θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει ότι ο King Diamond εφηύρε το corpsepaint με τη σατανική, αιματηρή του διαστρέβλωση του δαιμονικού make-up του Gene Simmons, και θα ήταν δύσκολο να τον αμφισβητήσει κανείς. Είτε πρόκειται για το νυχτεριδωτό σχέδιό του με τους Mercyful Fate, είτε για την τρέχουσα εμφάνιση του, ο King έχει την τέχνη του σατανικού metal corpsepaint στο πετσί του, σε σημείο που οι αμέτρητοι καλλιτέχνες που εμπνέει μπορούν να ανάψουν ένα κερί ίσα με το μπόι του (ή ένα "Candle"). Ιδού το πρόσωπο του Σατανά στο πιο διαβολικό και υπέροχο του.

 

Για το Rock Overdose,
Γιάννης Παπαγιάννης

ΠΗΓΗ

Comments