Το ότι οι metalheads ήταν, είναι (ή θα έπρεπε να είναι..) “ψαγμένοι” κατά κάποιο τρόπο είναι λογικό και νομίζω ότι συμβαίνει δεκαετίες τώρα, κάνοντας μας να ξεχωρίζουμε απ’ όλους τους άλλους! Επίσης λόγο δυναμικής, αυτή η μουσική χρησιμοποίησε taboo θέματα, ώστε να τρομάξει και να σοκάρει, στην ουσία να ξυπνήσει τον προβατόκοσμο! Φυσικά και για λόγους αντίδρασης.
Επίσης το ότι χρησιμοποιήθηκε ο “έξω απ’ εδώ” αμέτρητες φορές ως τώρα, ήταν μάλλον κι αυτό μέρος του όλου “concept”, που μάλιστα τις περισσότερες αν όχι όλες, η χρησιμοποίηση του έγινε όχι για λόγους λατρείας, αλλά καθαρά για marketing!
Το καταλαβαίνω πως όσοι διαβάζετε αυτή τη στιγμή αυτό το review (το οποίο δεν έχει αρχίσει ακόμη) της Αγγλικής μπάντας “The Devil”, ίσως να εχετε βαρεθεί ή έστω να πιστεύετε πως είμαι η αρσενική “Λουκά”, αλλά ένα έχω να σας πω: “Τελικά όποιος δηλώσει από τώρα και στο εξής ότι είναι Χριστιανός και γουστάρει white metal, θα είναι πραγματικά αντίδραση στο κατεστημένο, να μου το θυμάστε!”
Και κάτι άλλο: “Σταματήστε οι μπάντες να το παίζεται μυστήριοι φορώντας μάσκες, γιατί είναι παλιό, κλισέ και το έκαναν οι θεοί Crimson Glory, δεκαετίες πριν, οπότε κόφτε το! Αυτό όπως καταλάβατε πάει για τους The Devil..!”
Και τώρα που τελείωσα κι έβγαλα τ’ απωθημένα μου στο ψητό. Οι The Devil λοιπόν, είναι μια instrumental σχεδόν μπάντα, η οποία με το ντεμπούτο της αυτό δεν ταράζει τα μουσικά νερά, παρότι τα 13 κομμάτια του ομώνυμου ξεκινήματος της είναι άψογα και επιτυχαίνουν τον όποιο σκοπό τους!
Τα κινηματογραφικά soundtrack κομμάτια του δίσκου, καταπιάνονται με ιστορικές και πολιτικές θεωρίες συνομωσίας, μάλιστα στα περισσότερα από αυτά όπως τα Universe, World of Sorrow, θα ακούσετε να είναι “ντυμένα” με ομιλίες και δημοσιογραφικές ανταποκρίσεις, από διάφορα συμβάντα όπως το γνωστό και δυστυχές συμβάν της 9/11.
Μάλιστα τα “Extinction Level Event” και “Divinorum”, έχουν ήδη χρησιμοποιηθεί ως μουσικά χαλιά (soundtrack ντε!) στις παραγωγές “E.S.P” και “The Fury”, το οποίο δεύτερο έχει σκηνοθετήσει ο James Colmer (Superman Returns, House of Wax-ταινιάρα!), λέγοντας τα καλύτερα για τη μπάντα και τη μουσική τους!
Συμπερασματικά λοιπόν έχω να πω ότι το The Devil των… The Devil, είναι μια καλή δουλειά, την οποία μπορείτε να τσεκάρετε, μα προσωπικά δεν ανακάλυψα κάτι το εκκεντρικά ενδιαφέρον ή διαφορετικό. Επίσης όπως είπα η μπάντα περπάτα τη.. πεπατημένη και με το όλο evil concept, δε με έψησε καθόλου!
Φυσικά και μπορείτε άφοβα να τους ρίξετε μια “αφτιά”, μα όπως είπα, εγώ δεν ενθουσιαστικά καθόλου. Τα συμπεράσματα δικά σας μετά την ακρόαση του ντεμπούτου των έξι μασκαρεμένων μουσικών!
Βαθμολογία: 70/100
Tracklist:
- Divinorum
- Universe
- Astral Dreamscape
- World of Sorrow
- Devil and Mankind
- The Silent City
- Akashic Enlightenment
- Extinction Level event
- Intervention
- Illuminati
- Transcendence
- Alternative Dimensions
- Ascension
Για το RockOverdose.gr: Κανακουσάκης Μιχάλης
Comments
