Torche – “Harmonicraft” – Review

Στο (πολύ καλό) Meanderthal του 2008, κάτι μου έλειπε. Οι Torche μου φαίνονταν συγκρότημα που δεν είχε ακόμα αξιοποιήσει στο έπακρο την έμφυτη μελωδική του φλέβα, την αξεπέραστη ευκολία με την οποία μπορεί να δημιουργεί ρυθμούς, μελωδίες ή groovesτα οποία μπορούν να μιλήσουν τόσο σε popάδες όσο και σε diehard«στονεράδες». Κρατώντας το ενδιαφέρον πάνω τους με ένα εξαιρετικό EPπρο διετίας (λέγε με SongsForSingles) και πλέον 4 χρόνια μετά το προηγούμενο full-length τους επιστρέφουν με τον πιο αντι-stoner, stonerδίσκο της χρονιάς. Δες το (φο-βε-ρό) ρόζ (!) εξώφυλλο και άκου τα heavypoptunes και πες μου ότι κάνω λάθος.

Είναι αξιοθαύμαστο το γεγονός το πώς οι Torche εδώ ανεβάζουν το mainstream-popτου χαρακτήρα τους ένα ακόμα επίπεδο και διατηρούν το heavy-sludgefeeling τους και προσθέτουν τόνους θετικής ενέργειας χωρίς κανείς να μπορεί να τους πει ότι δεν έμειναν trueστον heavyήχο τους. Γι’ αυτό το λόγο, το Harmonicraft  μοιάζει σαν ένας heavy δίσκος δημιουργημένος από άτομα που ήταν εγκλωβισμένα επί 30 χρόνια σε ένα κλουβί και άκουγαν μόνο Beatles και με το που αφέθηκαν ελεύθεροι η πρώτη μπάντα που γούσταραν  ήταν οι Mastodon.

Ο Steve Brooks μοιάζει να χει κλέψει λίγη από τη δόξα του John Baizley(Baroness) στα μελωδικά του και την «αφελή» αλλά ειλικρινή  χροιά του Brann Dailor (Mastodon) - όταν αυτός τραγουδάει - οι κιθάρες δανείζονται από το  grunge μέχρι και το heavy rock, τα τύμπανα δίνουν το ρυθμό με συνέπεια και το μπάσο είναι για μια ακόμα φορά ογκώδες, μνεία στην πολύ καλή δουλειά που κάνει στην μίξη ο Kurt Ballou.

Το κύριο προτέρημα όμως του φετινού, 3^ου δίσκου των Αμερικανών είναι ότι είναι πέρα για πέρα ανεβαστικός, feelgood και ευχάριστος. Τα σημεία που μπορείς να κοπανήσεις το κεφάλι σου περισσεύουν, αλλά άμα δε μπορείς να κάνεις headbanging σε κάποιο σημείο, αυτό «χορεύεται» (και στη βροχή, άμα λάχει!) , και αν ακόμα ούτε κ’ αυτό, τραγουδιέται και σου «κολλάει» σα βδέλλα. Από τα rockn’ roll σημεία του, τα poprockhooks μέχρι τα πιο stoner/heavyriffs, το αποτέλεσμα είναι βαρύ και υπερβολικά πιασάρικο ταυτόχρονα για να σε αφήσει αδιάφορο. Και επίσης, αν συναντήσεις κάποιον που δεν του αρέσει το «Harmonicraft», το «Walk It Off» ή το «Κicking», πες του ότι απλά δε μπορεί να γίνει φίλος σου. Τόσο απλά είναι τα πράγματα, για ένα δίσκο που μπορεί να κάνει μια καλή μέρα, ακόμα καλύτερη.

Βαθμολογία: 80/100

Tracklist:

1. Letting Go
2. Kicking
3. Walk it Off
4. Revers Inverted
5. In Pieces
6. Snakes Are Charmed
7. Sky Trials
8. Roaming
9. Skin Moth
10. Kiss me Dudely
11. Solitary Traveler
12. Harmonicraft
13. Looking On

Για το RockOverdose.gr: Μάριος Πιτσαλίδης

Comments