Η επιστροφή των Turbonegro στην Αθήνα, στη σκηνή του Gazarte Ground Stage, ήταν μια εμπειρία που ισορρόπησε ανάμεσα στην αχαλίνωτη rock 'n' roll ευφορία και την τεχνική ατυχία. Το θρυλικό νορβηγικό συγκρότημα, οι «Denim Demons», απέδειξε για άλλη μια φορά ότι κατέχει τον τίτλο του deathpunk θρύλου, φέρνοντας μαζί του το μοναδικό μείγμα punk, glam και χιούμορ.
Από την πρώτη στιγμή που το συγκρότημα ανέβηκε στη σκηνή, φορώντας τις χαρακτηριστικές στολές τους, η ατμόσφαιρα ηλεκτρίστηκε. Ο Tony Sylvester (Duke of Nothing), ο χαρισματικός frontman, είναι μια παρουσία που γεμίζει τον χώρο, καθοδηγώντας το κοινό μέσα από ένα setlist γεμάτο ύμνους. Η μπάντα εκτέλεσε κομμάτια που αποτελούν ορόσημα στην καριέρα τους—φανταστείτε τον κόσμο να παραληρεί στους ρυθμούς των "Age Of Pamparius", "I Got Erection", "Selfdestructo Bust" "All My Friends Are Dead" και φυσικά, του "Prince Of The Rodeo". Οι Νορβηγοί ήταν μια ασταμάτητη μηχανή rock 'n' roll χάους, ιδρώτα και αυθεντικής, guilt-free διασκέδασης. Με την αδιαμφισβήτητη σκηνική τους άνεση και τη δόση υπερβολής, επιβεβαίωσαν ότι είναι ένα από τα πιο cult και διασκεδαστικά ονόματα που κυκλοφορούν.
Δυστυχώς, ενώ η ενέργεια της μπάντας ήταν στα ύψη, ο ήχος της συναυλίας αποδείχθηκε μέτριος και αδικαιολόγητος για ένα συγκρότημα αυτού του βεληνεκούς και έναν χώρο όπως το Gazarte. Η μίξη έμοιαζε θολή σε πολλά σημεία, με τα riffs του Euroboy να χάνονται συχνά στη γενική ένταση. Αυτή η τεχνική αστοχία, αν και δεν κατάφερε να καταστρέψει την εμπειρία, σίγουρα αδικαιολόγησε την ηχητική δύναμη των Turbonegro.
Παρόλα αυτά η αφοσίωση του κοινού ήταν εκπληκτική. Δεν γίνεται να μην κάνουμε αναφορά στους Turbojugend Athens. Ντυμένοι με τα χαρακτηριστικά denim jackets τους (τα 'Kuttes'), ήταν η οικογένεια της μπάντας και ο πιστότερος στρατός της. Η παρουσία τους ήταν έντονη, απόλυτα αφοσιωμένη και μεταδοτική. Το Turbojugend Athens είναι κάτι περισσότερο από ένα fan club. Είναι μια κοινότητα που κρατά ζωντανό το πνεύμα των Turbonegro, διοργανώνοντας τις δικές της εκδηλώσεις, διατηρώντας το rock 'n' roll party σε πλήρη εξέλιξη, και αποτελώντας τον βασικό πυρήνα του χαοτικού και ενθουσιώδους κοινού.
Συνοψίζοντας, οι Turbonegro προσέφεραν μια εξαιρετική, χαοτική και ψυχαγωγική εμφάνιση, πιστή στο deathpunk ήθος τους. Η μπάντα βρίσκεται σε εξαιρετική φόρμα και η ενέργειά τους είναι ακαταμάχητη. Επιπλέον στα αρνητικά εκτός από τον ήχο, πολλοί σχολίασαν ότι η σχετικά υψηλή τιμή του εισιτηρίου λειτούργησε ως αποτρεπτικός παράγοντας για ένα μεγάλο μέρος του κοινού που, αν και ήθελε να παρευρεθεί, δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στο κόστος. Αυτή η οικονομική παράμετρος έθεσε τη συναυλία σε μια κάπως πιο «κλειστή» και λιγότερο μαζική κλίμακα από αυτή που θα άρμοζε στους Turbonegro, με αποτέλεσμα να λείπει η αίσθηση του απόλυτου sold-out.
Πέραν τούτου, η ενέργεια της μπάντας, σε συνδυασμό με το πάθος του αφοσιωμένου κοινού, δημιούργησε μια ατμόσφαιρα που επισκίασε τα όποια προβλήματα. Η εμφάνιση ήταν μια ζωντανή επιβεβαίωση ότι το deathpunk παραμένει ένα ισχυρό, αναρχικό και βαθιά διασκεδαστικό είδος.
Για το Rock Overdose,
Νικόλας Καλογήρου
Φωτογραφίες: Δημήτρης Σούρσος
Comments
