Σε αυτά τα 40+ βάλε χρόνια ύπαρξης της αγαπημένης μας μουσικής αν δεν υπήρχε η έννοια της λέξης επιρροής, θα ορκιζόμουν ότι αυτοί οι μάγκες από το Cambridge σε πολύ μικρότερη ηλικία είδαν σε όραμα έναν μαυροφορεμένο με κουκούλα να δείχνει με το δάκτυλο του ένα σημείο στο ορίζοντα, αυτοί το ακολούθησαν, βρέθηκαν στα στούντιο των Black Sabbath, εισέβαλαν, άνοιξαν το απαγορευμένο συρτάρι και πήραν τα χαρτιά, των οποίων οι ιδέες αναπαράγονται μουσικά μόνο κάτω από τη μαυρίλα του ουρανού.
Λοιπόν όλο αυτό αποτελεί μία προσωπική φαντασία, απλά για να περνάμε όμορφα και στην πραγματικότητα η επιρροή μετράει, η οποία αγγίζει χωρίς να χαλάει και να καταστρέφει το δίσκο. Αν είναι να το περιγράψω εξ αρχής με μία λέξη έχω να δηλώσω: ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ!
Το βασικό στοιχείο του Blood Lust είναι η έμπνευση των τριών μουσικών, δεν μένουν μονάχα στην κληρονομιά των Sabbath, αλλά πατώντας πάνω σε αυτήν αναπαράγουν τον δικό τους ήχο, άσε που καταφέρνουν να φέρουν την εμφάνιση της ‘70ς ατμόσφαιρας στο 2011 (άλλωστε δεν είναι οι μόνοι τον τελευταίο καιρό), σε καμία περίπτωση όμως δεν το παρακάνουν, ώστε να καταντήσουν βαρετοί.
Τα riffs ξεχύνονται από κάθε πλευρά του άλμπουμ μανιωδώς, άλλοτε βαριά και ασήκωτα όπως στα “Ritual Knife” και “Withered Hand Of Evil”, στο οποίο κομμάτι τα πλήκτρα προσδίδουν άλλη αίγλη και διαφορετική από τη συνηθισμένη και κλασσική του πρωτόγνωρου doom, και άλλοτε καινοτομικά όπως στο “I ‘ll Cut You Down” του οποίου η εισαγωγή είναι όλα τα λεφτά.
Γενικά δεν υπάρχει κομμάτι στο δίσκο που να αφήσει κάποιον αδιάφορο και ειδικά όταν έχεις κομμάτια σαν το “Over And Over Again” τότε τα λόγια είναι περιττά, αφήνεσαι και μαγεύεσαι!
Αυτό που κάνει τη διαφορά είναι τα φωνητικά του Uncle Acid, που θυμίζουν μονομιάς Pagan Altar, αλλά και με μία δόση από θανατηφόρο νάζι που έτσι και τον κοροϊδέψεις στο ξεκαθαρίζει ο ίδιος μέσα από τον στίχο: I’m here to kill you and to take you away! Για αυτό όποιες παρεξηγήσεις είναι ανώφελες. Ο συγκεκριμένος κύριος εκτός των φωνητικών αναλαμβάνει και τις κιθάρες και τα πλήκτρα – όργανο, όπου είναι απαραίτητα και από την άλλη οι κύριοι Kat και Red βάζουν το κερασάκι στην τούρτα.
Μπορεί κάποιος να παραξενευτεί με την παραγωγή, αλλά όταν είναι αυτοπαραγωγούμενο από την μπάντα μην έχετε και απαιτήσεις. Όμως εδώ έχουμε να κάνουμε με μία εξαίρεση, θεωρώ ότι ο ήχος είναι ο καταλληλότερος και πιο αρμόδιος για αυτόν τον δίσκο, άρα μετά από κανά δύο ακούσματα κανείς δεν θα φέρει στον νου του μία διαφορετική εκδοχή του ήχου, διαθέτει την θανατηφόρα μαγεία μιας άλλης περιόδου, που οποιαδήποτε άλλη παραγωγή θα ήταν αδύνατο να παραδώσει. Δίσκο σαν αυτό δεν θα ξαναβρείτε σήμερα και αυτό σας το εγγυούμαι, ακούστε το και θα αποκτήστε την τέλεια συντροφιά για doomάνιασμα!
Για το RockOverdose.gr,
Γιάννης “Dr.Feelgood” Κουτσουσίμος
Comments
