Οι Voivod επιστρέφουν στην Ελλάδα στο πλαίσιο της φετινής ευρωπαϊκής τους περιοδείας, φέρνοντας μαζί τους μια ιστορία που μετρά περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες συνεχούς δημιουργίας.
Θεσσαλονίκη: https://www.facebook.com/events/2735751260094951
Αθήνα: https://www.facebook.com/events/819742717815922
Εισιτήρια: https://www.more.com/gr-el/tickets/music/voivod-greece

Υπάρχουν συγκροτήματα που γίνονται μεγάλα επειδή πούλησαν εκατομμύρια δίσκους. Υπάρχουν και άλλα που γίνονται θρύλοι επειδή άλλαξαν τον τρόπο που σκεφτόμαστε τη μουσική. Οι Voivod ανήκουν ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία.
Δεν ήταν ποτέ η πιο εμπορική μπάντα του metal. Δεν έγραψαν τους ύμνους που θα ακούσεις στα γήπεδα ούτε προσπάθησαν να ακολουθήσουν τις τάσεις της εποχής. Από την πρώτη στιγμή έμοιαζαν να κινούνται σε μια δική τους τροχιά, λες και έβλεπαν το μέλλον πριν από όλους τους υπόλοιπους.
Στις αρχές της δεκαετίας του '80, όταν το thrash metal γεννιόταν μέσα από την οργή και την ταχύτητα, τέσσερις μουσικοί από μια μικρή πόλη του Quebec άρχισαν να χτίζουν κάτι που δεν έμοιαζε με τίποτα από όσα υπήρχαν γύρω τους. Οι κιθάρες δεν ακολουθούσαν τους κανόνες. Οι ρυθμοί έσπαγαν κάθε προσδοκία. Οι στίχοι μιλούσαν για δυστοπίες, τεχνολογία, πολέμους, παράνοια και διαστημικά ταξίδια. Και όλα αυτά συνοδεύονταν από μια αισθητική βγαλμένη από κόμικ επιστημονικής φαντασίας.

Στην πραγματικότητα, οι Voivod δεν έπαιζαν απλώς μουσική. Δημιουργούσαν έναν ολόκληρο κόσμο.
Αυτός ο κόσμος είχε ως αρχιτέκτονα τον Denis "Piggy" D'Amour. Ακόμη και σήμερα, κιθαρίστες από διαφορετικές γενιές προσπαθούν να εξηγήσουν τι ακριβώς έκανε τόσο ξεχωριστό το παίξιμό του. Ίσως γιατί δεν σκεφτόταν σαν κιθαρίστας του metal. Ίσως γιατί έβλεπε την κιθάρα σαν εργαλείο αφήγησης. Οι παράξενες συγχορδίες, οι ανορθόδοξες μελωδίες και η αίσθηση ότι κάθε τραγούδι κινείται συνεχώς προς το άγνωστο έγιναν το σήμα κατατεθέν των Voivod.
Δίσκοι όπως τα "Killing Technology", "Dimension Hatröss" και το αριστουργηματικό "Nothingface" δεν θεωρούνται σήμερα κλασικοί μόνο επειδή άντεξαν στον χρόνο. Θεωρούνται κλασικοί γιατί άνοιξαν δρόμους. Πριν ακόμη καθιερωθούν όροι όπως progressive thrash ή avant-garde metal, οι Voivod είχαν ήδη δείξει ότι το metal μπορούσε να είναι ταυτόχρονα επιθετικό, πολύπλοκο, ψυχεδελικό και βαθιά καλλιτεχνικό.
Αυτό που πάντα με γοήτευε στους Voivod είναι ότι δεν προσπάθησαν ποτέ να αποδείξουν πόσο καλοί μουσικοί ήταν. Δεν έγραφαν δύσκολη μουσική για να εντυπωσιάσουν. Έγραφαν τη μουσική που άκουγαν μέσα στο κεφάλι τους, ακόμη κι αν ήξεραν ότι πολλοί δεν θα την καταλάβαιναν αμέσως. Ίσως γι' αυτό η επιρροή τους έγινε πραγματικά αντιληπτή χρόνια αργότερα, όταν δεκάδες συγκροτήματα άρχισαν να ακολουθούν μονοπάτια που εκείνοι είχαν ήδη χαράξει.
Η απώλεια του Piggy το 2005 θα μπορούσε να είχε σημάνει το τέλος. Αντίθετα, οι Voivod απέδειξαν ότι η ταυτότητα μιας μεγάλης μπάντας δεν βρίσκεται μόνο στα πρόσωπα, αλλά και στην ιδέα που κουβαλά. Συνέχισαν να δημιουργούν, να κυκλοφορούν εξαιρετικούς δίσκους και να ανεβαίνουν στη σκηνή με την ίδια όρεξη που είχαν όταν ξεκινούσαν.
Και ίσως εκεί να βρίσκεται το μεγαλύτερο μυστικό τους. Δεν έζησαν ποτέ από τη νοσταλγία. Δεν έγιναν μουσείο του εαυτού τους. Παραμένουν μια μπάντα που κοιτάζει μπροστά.
Γι' αυτό και κάθε εμφάνισή τους είναι κάτι περισσότερο από μια συναυλία. Είναι η ευκαιρία να δεις από κοντά ένα συγκρότημα που εδώ και πάνω από σαράντα χρόνια αποδεικνύει ότι η πραγματική δημιουργικότητα δεν χωρά σε ταμπέλες. Οι Voivod δεν άλλαξαν απλώς το metal. Έδειξαν ότι η φαντασία μπορεί να είναι το πιο βαρύ όπλο που διαθέτει μια μπάντα.
Για το RockOverdose: Απόστολος "Astaldo" Πανταζόγλου




