Ανταπόκριση: LOWEN, Moon Moth @ Gazarte Ground Stage, Αθήνα (04/04/2025)

To “Do Not Go To War With The Demons Of Mazandaran” των Lowen ήταν μια από τις πιο προβεβλημένες κυκλοφορίες της περσινής χρονιάς, απασχολώντας τον διεθνή εξειδικευμένο τύπο, με τα απόνερα του σχετικού buzz να φθάνουν και στα δικά μας λημέρια. Η μίξη του progressive με το doom δε θα έλεγε κανείς εκ πρώτης όψης ότι αποτελεί και την ελκυστικότερη ηχητική κατεύθυνση, αλλά αυτοί εδώ οι Βρετανοί κάπως το έχουν κάνει και δουλεύει. Μπορεί να είναι το middle eastern ηχόχρωμα, σίγουρα θα πω η φωνή της Νina Saeidi, ίσως η έξυπνη σύνθεση, ενδεχομένως κι όλα τα παραπάνω μαζί. Σε κάθε περίπτωση, θα είχαμε την ευκαιρία να πάρουμε ζωντανή γεύση από τους Lowen ελάχιστο καιρό μετά την κυκλοφορία της δεύτερης δουλειάς τους και μάλιστα στο πρώτο τους headline show εκτός Ηνωμένου Βασιλείου.



Πρώτη τη θέση της στη σκηνή πήρε η Nina Saeidi, ντυμένη με ένα εντυπωσιακό περσικό φόρεμα και έχοντας σε περίοπτη θέση στη βάση του μικροφώνου της ένα ευμεγέθες evil eye. Κάποια λιβανιστήρια που ήταν στημένα στο πλάι της είχαν κι αυτά το σκοπό τους, ώστε να προσδοθεί μια πινελιά θεατρικότητας στην εμφάνιση τους. Η φωνή της σπάει τη σιωπή, καθώς ξεκινά να ερμηνεύει την a cappella εισαγωγή του “Ashurbanipal’s Request” μαγεύοντας έτσι με το “καλησπέρα” το κοινό. Δεν αργεί να μπει στο παιχνίδι και η υπόλοιπη μπάντα, εκλύοντας ποταμούς ενέργειας και βαρύτητας. Άμεσα η σκυτάλη περνάει με το “Waging War Against God”από το ντεμπούτο τους στο “Do Not Go To War With The Demons Of Mazandaran”, που αναμενόμενα θα καταλάβει και τη μερίδα του λέοντος στο set τους. Το συγκρότημα χτίζει momentum χάρη στα εξαιρετικά openers, αλλά και την άφθονη όρεξη που βγάζει επί σκηνής. Η περσινή τους δουλειά παίρνει σάρκα και οστά μπροστά μας σχεδόν εξ’ ολοκλήρου και μάλιστα σε εκτέλεση και απόδοση, που εντυπωσιάζει. Η δε φωνή της Νina Saeidi αφήνει τους παρευρισκόμενους με το στόμα ανοικτό, με αποκορύφωμα το “Lalae Madar” από το “Unceasing Lamentations”, που ούτε ο πιο αισιόδοξος fan τους δε θα περίμενε ότι θα το ακούγαμε ζωντανά.



Όλα τα παραπάνω διαμορφώνουν ένα ισχυρό “Ναι, μεν”. Υπάρχει όμως κι ένα κρίσιμο “αλλά” κι αυτό έχει να κάνει με τις επιλογές τους στον ήχο. Απουσίαζε εκκωφαντικά ο όγκος στην κιθάρα, ενώ το μπάσο είχε ελάχιστο low end και υπερβολικά πολλά μεσαία και πρίμα, με συνέπεια το τελικό αποτέλεσμα να ακούγεται αδύναμο. Όσο κι αν προσπάθησα κινούμενος στο χώρο να βρω ένα καλύτερο ηχητικά σημείο, δεν άλλαξε κάτι. Εδώ δυστυχώς φάνηκε ξεκάθαρα η απειρία του σχήματος και η έλλειψη τριβής τους στον τομέα των ζωντανών εμφανίσεων ως headline act.



Σε καμία περίπτωση δε μπορώ να πω ότι κάποιος έφυγε δυσαρεστημένος από το Gazarte, αλλά αυτές οι λεπτομέρειες είναι που στο τέλος της ημέρας κρίνουν αν ένα live θα είναι “απλά καλό” ή θα περάσει στο επίπεδο του “εξαιρετικού”. Την περασμένη Παρασκευή φρονώ ότι καθηλωθήκαμε στην πρώτη περίπτωση, παρά το γεγονός ότι κατά τα άλλα οι Lowen διέθεταν όλα τα εχέγγυα για το κάτι παραπάνω. Είμαι πεπεισμένος ότι στο προσεχές διάστημα θα ανέβουν επίπεδο σε όλους τους τομείς και στην επόμενη επίσκεψη τους, θα μας προσφέρουν τη συναυλία που ήθελαν, αλλά δε μπορούσαν να υποστηρίξουν ακόμα.



Νωρίτερα, είχαμε την ευκαιρία να απολαύσουμε το αθηναϊκό κουαρτέτο των Moon Moth. Η ακουστική κιθάρα του Μάνου Γεωργακόπουλου μπορεί να έστηνε μαεστρικά το background των συνθέσεων, αλλά τον πρώτο λόγο είχαν τα synths, τα εφέ και φυσικά οι εξαιρετικές φωνές των δύο κυριών, που δικαίως είχαν λάβει τη θέση τους στο κέντρο της σκηνής. Οι μινιμαλιστικοί ρυθμοί που αντηχούσαν από το υβρίδιο ηλεκτρονικών/ακουστικών τυμπάνων έδεναν άψογα με το ύφος του σχήματος, που κάποιος θα μπορούσε να το πει και art pop electronica, αν κάτι τέτοιο θεωρείται δόκιμο. Παρά το γεγονός ότι υφολογικά απέχουν χιλιόμετρα από τους Lowen, εν τούτοις αγκαλιάστηκαν από το κοινό, αφήνοντας υποσχέσεις για τη συνέχεια.

 

Ανταπόκριση: Δημήτρης Σούρσος

Φωτογραφίες: Χριστόφορος Φίλης



Setlist:

Ashurbanipal's Request

Waging War Against God

Najang Bah Divhayeh Mazandaran

The Fortress Of Blood

Corruption On Earth

May Your Ghost Drink Pure Water

Lalae Madar

Ghazal For The Embrace Of Fire

Encore:

The Seed That Dreamed Of Its Own Creation


 

 

Comments