Το Rock Overdose είχε τη χαρά να έχει μια ενδιαφέρουσα κουβέντα με μια μπάντα που ο gipsy τρόπος ζωής τους είναι σήμα κατατεθέν για αυτούς , αφού έχουν οργώσει όλη την επικράτεια δίνοντας συναυλίες. Αυτή η μπάντα δεν θα μπορούσε να είναι κάποια άλλη από τους Beggars. Ο Γιάννης Πασσάς τραγουδιστής και κιθαρίστας του συγκροτήματος απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις του Rock Overdose χωρίς …φόβο αλλά με πολύ πάθος.
Κυρίες και Κύριοι …οι Beggars
Rock Overdose: Γιατί από όλα τα τραγούδια το Devil's Highway έδωσε τον τίτλο στο δίσκο;
Γιάννης Πασσάς: Το συγκεκριμένο album γράφτηκε περιοδεύοντας για το προηγούμενο album και στην πραγματικότητα περιγράφει λίγο τη ζωή από τη μια μεριά στο δρόμο, από την άλλη μεριά τη ζωή μιας μπάντας η οποία προσπαθεί να βγάλει τις δουλειές της, να ζήσει από αυτό κτλ, οπότε νομίζω ότι ο τίτλος αντιπροσωπεύει πάρα πολύ κόσμο που κάνει αυτή τη δουλειά. Οι περισσότεροι που κάνουν αυτή τη δουλεία, ξέρουν ήδη γιατί…
Rock Overdose: Ποια είναι τα συναισθήματα που ο δίσκος κυκλοφορεί από το Metal Hammer;
Γιάννης Πασσάς: Ήταν μια πολύ ωραία συγκυρία και τιμή που τα παιδιά στο Metal Hammer δέχτηκαν να κυκλοφορήσουν το Devil’s Highway και είναι πάρα πολύ σημαντικό γιατί το Metal Hammer είναι το τελευταίο έντυπο που έχει μια πολύ σοβαρή διανομή πανελλαδικά, η ίδια η ιστορικότητα του ως περιοδικό τα λέει όλα και σίγουρα ήταν ό,τι καλύτερο να μπορέσουμε να μπούμε ταυτόχρονα σε πολλές χιλιάδες σπίτια και να πρεσβευόμαστε από ένα τόσο σοβαρό έντυπο.
Rock Overdose: Οπότε η συγκυρία ήταν υπέροχη.
Γιάννης Πασσάς: Ζητήθηκε από τη δισκογραφική μας. Το λέω συγκυρία γιατί δεν μπορούσαν οι χρονικοί ορίζοντες να μην συμπέσουν. Έγιναν όλα όπως έπρεπε και μόνο καλό ήταν αυτό για τους Beggars και ιδιαίτερα τιμητικό.
Rock Overdose: Θα σκεφτόσουν ποτέ ένα τραγούδι με ελληνικό στίχο ή δεν θέλετε να ακουστείτε ως "ελληνικό συγκρότημα";
Γιάννης Πασσάς: Ποτέ δεν ήταν στη σκέψη μας. Είναι όπως βγαίνει στον καθένα και σε μας το Rock & Roll είναι πάντα με αγγλικό στίχο οπότε βγαίνει τελείως αυθόρμητα. Δε νομίζω ότι ποτέ θα έγραφα ελληνικό στίχο.
Rock Overdose: Πολλή έμπνευση, 4ος δίσκος σε μικρό διάστημα. Ο επόμενος θα έρθει τόσο γρήγορα;
Γιάννης Πασσάς: Όχι, έχουν βγει τα τελευταία 3 χρόνια 3 albums αλλά αυτό προέκυψε, δεν ήταν προκαθορισμένο. Αυτή τη φορά μια και το επόμενο album είναι σχεδόν έτοιμο, έχουμε πάρει το χρόνο μας γιατί θέλουμε να «αναπνεύσουν» τα 3 προηγούμενα albums στο δρόμο. Ακόμα, από πέρυσι τον Απρίλιο περιοδεύουμε και για το Desperate Rock & Roll (το προηγούμενο album) και για το Truth που ήταν 2 χρόνια πριν. Το επόμενο album θα βγει τον Απρίλιο του 2017.
Rock Overdose: Το artwork του δίσκου εμπνευσμένο από τη φύση, τελευταίο κομμάτι το Mother Earth, λειτουργεί η φύση ως πηγή έμπνευσης και σε ποιο επίπεδο από την στιγμή που ο ήχος είναι πιο "σκληρός";
Γιάννης Πασσάς: Νομίζω ότι στο δικό μου κεφάλι η έμπνευση μπορεί να έρθει από οτιδήποτε. Εφόσον λέμε ότι συνήθως τα τραγούδια περιγράφουν στιγμές της καθημερινότητας ή εικόνες ή εμπειρίες που είτε έχεις ακούσει είτε βιώσει, η φύση είναι μια πτυχή, μια λάμψη, μια στιγμή έμπνευσης και ήρθε πρώτη φορά στο Mother Earth.
Rock Overdose: Διαφωνείτε συχνά μεταξύ σας;
Γιάννης Πασσάς: Όχι, μπορεί να διαφωνήσουμε σε στιγμές κυρίως στο studio, όμως πολύ «ελαφρά» πια γιατί αν και έχουμε 6 χρόνια που υπάρχουμε ως μπάντα, σε αυτά τα χρόνια έχουμε πάνω από 350 gigs, έχουμε 4 albums, έχουμε ζήσει πολύ μαζί για να διαφωνούμε συχνά πια. Νομίζω ότι αυτό είναι ένα μεγάλο προνόμιο των Beggars.
Rock Overdose: Ποια είναι η Ρίτα κ γιατί την συνοδεύει σαξόφωνο;
Γιάννης Πασσάς: (Γέλια) Η Ρίτα είναι μια τύπισσα που δεν μπορεί να αναφερθεί στο interview, δεν είναι φυσικό πρόσωπο και το σαξόφωνο ήρθε πάλι μετά από 3 χρόνια για 2η φορά μετά το Not my war, το κομμάτι στο Truth, με τον Δημήτρη Σίμο και πάλι. Απλώς το άκουσα μέσα μου ακούγοντας τη Rita.
Rock Overdose: Τι μουσική ακούς όταν θέλεις να χαλαρώσεις;
Γιάννης Πασσάς: Wishbone Ash, to “Argus” από παιδί.
Rock Overdose: Κάτι για τους αναγνώστες του Rock Overdose
Γιάννης Πασσάς: Κουράγιο και όλα γίνονται. Τα φιλιά μου στον Ζήση.
Για το Rock Overdose
Κατερίνα Σταμούλη
Comments
