Με την ευκαιρία την επίσκεψη του ιστορικού NWOBHM συγκροτήματος, HOLOCAUST σε Ελλάδα και Κύπρο, ο Αντώνης "Jey Key" Κατσαρός είχε την ευκαιρία να συνομιλήσει με τον John Mortimer, τον κιθαρίστα και ιδρυτικό μέλος των Σκοτσέζων! Διαβάστε τι μας είπε για τις επερχόμενες συναυλίες, τις αναμνήσεις του από τις πρώτες ημέρες των Holocaust και για το νέο τους album!
Rock Overdose: Γεια σας John! Είναι μεγάλη μας τιμή να σας έχουμε εδώ, στο Rock Overdose! Είστε ένα από τα ηρωικά συγκροτήματα του NWOBHM… πείτε μας λοιπόν, πως ήταν εκείνα τα χρόνια; Πως σχηματίσατε το συγκρότημα τότε, το 1977 (το έτος γεννήσεώς μου!);
John Mortimer: Ευχαριστώ, είμαι πολύ χαρούμενος που κάνουμε αυτή τη συνέντευξη!
Το 1977 ήμασταν 14 χρονών και πολύ παθιασμένοι με το rock και το metal. Ο πυρήνας του συγκροτήματος αρχικά αποτελούταν από εμένα, τον Robin Begg και τον Gary Lettice. Ήμασταν όλοι στο ίδιο Λύκειο. Κυριολεκτικά φυλάγαμε τα χρήματα που μας έδιναν οι γονείς μας για όργανα και μικρόφωνο.
Στην περίπτωση μου, όταν μάζεψα τα μισά χρήματα που χρειαζόμουν για την πρώτη μου κιθάρα, (η οποία ήταν μία Columbus Les Paul), οι γονείς μου συμπλήρωσαν το ποσό. Ήταν καλοκαίρι του 1978.
Είχε πλάκα όταν αποκτήσαμε τα όργανά μας – το μόνο που ξέραμε ήταν πώς να τα κουρδίζουμε! Είπαμε, “Ok, τι θα κάνουμε με αυτά τώρα;”!
Ο Robin και εγώ μάθαμε μόνοι μας να παίζουμε πολύ γρήγορα. Όταν σκέφτομαι εκείνο τον καιρό, δεν είχαμε καμία αμφιβολία ότι θα μπορούσαμε να παίζουμε αρκετά καλά ώστε να γράφουμε δικά μας κομμάτια. Ξέραμε ότι έπρεπε να είμαστε κάτι παραπάνω από ακροατές της rock και metal μουσικής... έπρεπε να είμαστε μέρος της, να παίζουμε.
Έτσι, σε εκείνο το σημείο επικοινώνησα με τον Ed Dudley, που πήγαινε στο ίδιο δημοτικό σχολείο με εμάς, αλλά ήταν σε διαφορετικό λύκειο. Ο Gary είχε διατηρήσει σχέσεις μαζί του και ήξερε ότι είχε κιθάρα και έναν ενισχυτή που μπορούσε να δεχτεί δύο κιθάρες. Θυμάμαι το πρώτο τζαμάρισμα που κάναμε. Πήρα τους στίχους και το ρεφραίν του κομματιού “It Don’t Matter To Me” και ήθελα να δω αν θα καταφέρναμε να δουλέψουμε το μεσαίο σημείο. Βγήκαμε από το τζαμάρισμα με το κομμάτι τελειωμένο, ο Ed έκανε το solo, και έτσι πλέον είχαμε 2 κιθαρίστες, έναν μπασίστα και έναν τραγουδιαστή.
Ο Nick Brockie πήγαινε στο ίδιο σχολείο με εμένα, τον Robin και τον Gary. Όταν άκουσε τι κάναμε, εκδήλωσε το ενδιαφέρον του να παίξει drums για εμάς. Αρπάξαμε την ευκαιρία φυσικά – και ακόμα καλύτερα, ο πατέρας του ήταν ιερέας, έτσι μπορούσε να μας δώσει το χωλ της εκκλησίας για να εξασκηθούμε! Η μπάντα ήταν έτοιμη να ξεκινήσει τον δρόμο της.
Να σου αναφέρω ότι, αν κάποιος ήταν γύρω από το λύκειο μας εκείνη την εποχή δεν θα ήξερε καμία μπάντα που να την λένε “Holocaust”. Ω, όχι, μας έλεγαν – ετοιμάσου – “Preying Mantis”! Ειλικρινά. Θυμάμαι πολύ καλά την ανακοίνωση στο “Sounds” της κυκλοφορίας “Soundhouse EP” από τους Praying Mantis. Αναρωτηθήκαμε, “πως θα ονομάσουμε την μπάντα μας τώρα;”! Δηλαδή, εντάξει, εμάς το όνομα ήταν “Preying” με ‘e’, ενώ οι Praying Mantis ήταν με το “a”, αλλά δεν μπορούσαμε σε καμία περίπτωση να συνεχίσουμε με αυτό το όνομα... μας είχαν νικήσει σε αυτό. Έτσι θυμάμαι που είπα στα παιδιά, “λοιπόν, όταν κάποιος μας ακούει, θα πρέπει να μοιάζει με μία πυρηνική βόμβα να σκάει!” Έτσι βγήκε το όνομα Holocaust.
Rock Overdose: Το "Nightcomers" έγινε ένας θρύλος μεταξύ των NWOBHM κυκλοφοριών. Το περιμένατε αυτό;
John Mortimer: Τον καιρό που το γράφαμε, ναι. Ήμασταν πολύ ενθουσιασμένοι και εμπνευσμένοι, ξέρεις.
Αλλά όταν κυκλοφόρησε, ήταν απογοητευτικά δύσκολο να κάνουμε συναυλίες. Το NWOBHM συνέβαινε κυρίως στην Αγγλία και εμείς ήμασταν στην Σκωτία. Και αυτές ήταν η προ-internet εποχές.
Όσον αφορά το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, το πώς οι Metallica το πήραν πάνω τους και πως, για πάνω από 30 χρόνια τώρα, τόσοι άνθρωποι τόσον διαφορετικών ηλικιών που ακούνε NWOBHM.... όχι, ποτέ δεν το περίμενα αυτό.
Rock Overdose: Ειδικά κομμάτια όπως το "Heavy Metal Mania" που έγινε ύμνος του Metal και το "Death or Glory" είναι ακόμα κομμάτια που σκοτώνουν σε κάθε playlist! Μπορείς να μας περιγράψεις τι γίνεται όταν παίζετε αυτά τα κομμάτια ζωντανά;
John Mortimer: Πάντα νιώθω ένα συναίσθημα θριάμβου όταν το Heavy Metal Mania εκτιμάτε ή το βρίσκουν καλό με οποιοδήποτε τρόπο, γιατί όταν γράφτηκε ήταν ένα κομμάτι που εγγυημένα θα έλεγαν "φρικιό" οποιοδήποτε του άρεσε τότε. Ήταν το ακριβώς αντίθετο του cool εκείνο το καιρό. Το punk ήταν “cool”, το Heavy Rock το έβλεπαν ως κάτι από το παρελθόν. Το “Heavy Metal” θεωρείτο από τους περισσότερους ανθρώπους ως μία χαζή έκφραση που κάποιο φρικιό και ξενέρωτο παιδί χρησιμοποιούσε, καταλαβαίνεις…
Πάντα θα θυμάμαι το γράψιμο του κομματιού αυτού... έγιναν όλα μία φορά, (η έκδοση στο 12” single εννοώ), και προήλθε από ένα μέρος που έμοιαζε ότι δεν συνδέεται με κάτι, ότι δεν κολλούσε και ποτέ δεν θα αναγνωριζόταν ως σωστή μουσική, αλλά δεν έχει σημασία – έπρεπε να το κάνω και θα αναγνώριζα τον εαυτό μου έτσι. Υπάρχει πολύ αγωνία και απογοήτευση κάτω από την επιφάνεια του κομματιού. Είναι υπέροχο όταν το παίζουμε ζωντανά! Συνήθιζα να σκέφτομαι εκείνες τις μέρες, “Δεν θα ήταν υπέροχο αν το Heavy Metal ήταν ένας καθημερινός όρος που θα ήξερε όλος ο κόσμος;" Λοιπόν... τώρα είναι!!!
Το “Death Or Glory” το εμπνευστήκαμε από την ταινία του Robert De Niro, “Taxi Driver”. Μπορώ να δω τον σύνδεσμο μεταξύ του Heavy Metal Mania και αυτού του κομματιού τώρα... και τα δύο έχουν μία αίσθηση αποξένωσης και απογοήτευσης.
Rock Overdose: Πιστεύω ότι έχετε ακούσει την έκδοση του "Death or Glory" από τους Six Feet Under. Ποια είναι η γνώμη σου γι αυτή την εκτέλεση;
John Mortimer: Το λατρεύω, αλήθεια. Δεν είμαι από αυτούς τους τύπους που σκέφτονται ότι το metal πρέπει να παίζεται με έναν συγκεκριμένο τρόπο ή με ένα στημένο στυλ. Είναι πολύ εντυπωσιακό να ακούω διαφορετικές εκδόσεις του κομματιού. Νιώθω τιμημένος που οι Six Feet Under το διασκεύασαν.
Rock Overdose: Μετά το άλμπουμ του 1984 "No Man's Land" κάνατε ένα μεγάλο διάλλειμα ως συγκρότημα και επιστρέψατε το 1989 με το EP "The Sound of Souls" το οποίο κάποιοι οπαδοί το περιγράφουν ως thrash metal! Συμφωνείς με τον όρο;
John Mortimer: Ω, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το Thrash επηρέασε εκείνο το album βαριά. Άκουγα πολύ Voivod εκείνο τον καιρό. Βρήκα το κίνημα του Thrash πολύ συναρπαστικό όταν αναδύθηκε.
Rock Overdose: Το τελευταίο σας album ήταν του 2003, το "Primal". Οι οπαδοί αναρωτιούνται, θα υπάρχει νέο Holocaust album;
John Mortimer: Ναι! Θα έχουμε ένα concept album με τον τίτλο “Predestination” το οποίο δουλεύουμε για χρόνια. Σε λίγο θα είναι έτοιμο. Το θέμα είναι, είναι πολύ εκτεταμένο που θα χρειαζόμασταν γύρω στους δέκα μουσικούς και τρεις τραγουδιστές για να το παίξουμε ζωντανά! Έτσι, δεν βλέπω κάποια ζωντανή εκτέλεση από αυτό το album στο άμεσο μέλλον. ΠΑΡΟΛΑ ΑΥΤΑ.........
Έχουμε ένα ολόκληρο υλικό για νέο album το οποίο σχεδιάζουμε να παίξουμε ζωντανά για πρώτη φορά στην Ελλάδα και στην Κύπρο. Σχεδιάζουμε να ηχογραφήσουμε αυτό το album μετά την περιοδεία.
Τα κομμάτια είναι:
“It’s What You’re Doing, Girl”
“Expander”
“Now”
“The Body Of 7 Rays”
“Wherever You Are Is The Presence”
“Can’t Go Wrong With You”
“Bridge To Freedom”
“Solar Winds”
“Elemental”
“Benedictus”
Rock Overdose: Λοιπόν, μία μικρή περιοδεία σε Ελλάδα και Κύπρο έρχεται. Τι πρέπει να περιμένουν οι Έλληνες και οι Κύπριοι οπαδοί από αυτά τα shows; Θα παίξετε κομμάτια από όλη σας την καριέρα ή θα επικεντρωθείτε στη πρώιμη περίοδο ως συγκρότημα;
John Mortimer: Θα είναι η πρώτη παρουσίαση του νέου μας drummer και του μπασίστα μας για τους οπαδούς μας σε Ελλάδα και Κύπρο. Το line up μας τώρα είναι:
John Mortimer – Guitar & vocal
Scott Wallace – Drums
Lewie Harrison – Bass and vocal
Θα κάνουμε έναν κατάλογο με παλιό υλικό, ειδικά από τις πρώτες μέρες και επίσης από το νέο album.
Rock Overdose: Μετά από αυτά τα shows, τι να περιμένουμε από τους Holocaust;
John Mortimer: Θέλουμε να ηχογραφήσουμε το νέο μας album και να κάνουμε κάποιο video μαζί. Μετά το καλοκαίρι, θέλουμε να κάνουμε περισσότερες συναυλίες.
Rock Overdose: Ευχαριστώ πάρα πολύ για αυτή την συνέντευξη! Εύχομαι να πιούμε κάποια μπύρα μαζί στην Κύπρο. Τα τελευταία λόγια σου;
John Mortimer: Και εγώ σε ευχαριστώ... και περιμένω για αυτή τη μπύρα!
Θα είμαι πάντα ένας heavy metal maniac.
Ο Scott (Wallace – drums) λέει, “Είμαστε πολύ ενθουσιασμένοι για αυτή τη περιοδεία και νιώθουμε πολύ εμπνευσμένοι, έτσι σας ευχαριστούμε που μας δίνετε αυτή την ευκαιρία. Ελπίζουμε να απολαύσετε το set μας το οποίο περιλαμβάνει παλιό και νέο υλικό που πραγματικά αιχμαλωτίζει το πνεύμα του NWOBHM.”
Για το Rock Overdose,
Αντώνης "Jey Key" Κατσαρός
Comments
